Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Dzień kobiet

Informacje ogólne:

Identyfikator: Dzien_kobiet
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1973
Długość materiału: 00:14:35
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

W dzień kobiet, z uwagi na niezadowalające postępy w pracy naukowej magistrowi zostaje odebrane stypendium. Mężczyzna ma na utrzymaniu rodzinę.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Czarna plansza. Plan amerykański. Mężczyzna w garniturze stoi w korytarzu oparty o ścianę, wpatrzony w jeden punkt. Dźwięk: W tle słychać dźwięki utworu „Running Dry (Requiem for the Rockets)” Neila Younga & Crazy Horse. Plan średni. Blondwłosa kobieta siedzi przy stole zamyślona, trzyma otwarte opakowanie czekolady, zajada kawałki. Przenikanie półprzezroczystej planszy tytułowej na ujęcie kobiety – czarny napis na białym tle: „DZIEŃ KOBIET”. Powtórne ujęcie mężczyzny na tle tytułu. Napis znika. Powtórne ujęcie blondynki siedzącej przy stole, spada jej długopis, schyla się po niego, zaraz za nią bohater w garniturze. Na stole stoi wazon z kwiatem. Słychać kobiecy głos, zapraszający pana magistra. Mężczyzna podnosi się zza stołu. Plan średni. Kobieta w okularach stoi nieruchomo przy drzwiach, czeka. Muzyka cichnie.

Sekwencja 1 Półzbliżenie starszego, siwego mężczyzny w garniturze, siedzącego w fotelu, przy biurku. Plan średni. Wnętrze gabinetu wypełnionego książkami. Na pierwszym planie stoi magister, w tle stoi kobieta w okularach, starszy mężczyzna siedzi w fotelu i proponuje przybyłemu, aby usiadł. Mężczyzna pozostaje nieruchomy, kobieta ponawia prośbę i odchodzi na bok, magister siada. Półzbliżenie starszego mężczyznę, który oddaje głos pani docent. Półzbliżenie kobiety w okularach, która stoi przy oknie, patrzy w stronę starszego mężczyzny, odwraca się, idzie w kąt pokoju, tuż obok malarskich portretów kobiecych i zaczyna swój wywód, dotyczący przykrej niespodzianki ze strony magistra, zwłaszcza uderzającej w profesora, który miał duże nadzieje względem młodego uczonego. Plan średni. Magister i profesor siedzą po dwóch stronach biurka. W tle kolejne historyczne portrety kobiece. Półzbliżenie magistra, widać, że jest smutny. Półzbliżenie pani docent, która ostrzejszym tonem wypomina mężczyźnie, że miał wystarczająco dużo czasu przed dzisiejszą rozmową, a nie zrobił nic. Zbliżenie twarzy magistra ze spuszczonym wzrokiem, milczenie. W tle słychać śpiew ptaków. Plan średni. Pani docent stoi z założonymi rękami i zniesmaczoną miną, a następnie zaczyna chodzić po pokoju; kamera podąża za nią w prawo. Kobieta wskazuje na brak gwarancji, co do terminowości względem złożenia rozprawy oraz jej jakości, co jest powodem decyzji o odebraniu magistrowi stypendium. Zbliżenie twarzy mężczyzny, który opuszcza ją coraz niżej. Plan średni. Pani docent dodaje, że w przyszłym miesiącu nie będzie już pieniędzy ze stypendium i wyraża nadzieję, że to zrozumiałe. Zbliżenie twarzy wciąż milczącego magistra, za jego plecami przechodzi kobieta. Plan średni. Pani docent sięga książkę z regału i trzymając ją w ręku, ustawiona przodem do biblioteczki, zmienia ton wypowiedzi: wskazuje na ich otwartość oraz życzliwość, zwłaszcza pana profesora, w kontekście potencjalnej przyszłej kariery naukowej magistra. Dopytuje raz jeszcze, czy takie rozwiązanie odpowiada magistrowi. Jednak zamiast odpowiedzi słychać chrapanie starszego mężczyzny siedzącego przy biurku. Kobieta subtelnie obraca się. Plan pełny. Profesor śpi na biurku i głośno chrapie. Magister i pani docent nie ruszają się, skonsternowani, po czym na moment ich spojrzenia spotykają się, ale oboje szybko odwracają wzrok.

Sekwencja 2 Plan średni. Ujęcie przez okno tramwaju, w którym siedzi magister i wygląda smutnym wzrokiem przez szybę; na karoserii pojazdu widnieje herb z warszawską Syrenką. Słychać dźwięk dzwonka tramwajowego. Plan ogólny. Kolejka pod sklepem mięsnym, złożona przede wszystkim z kobiet w chustach, w tle słychać ruch uliczny. Powtórne ujęcie mężczyzny w autobusie. Gabinet lekarski. Zbliżenie twarzy magistra, który leży na kozetce podczas wizyty lekarskiej i odpowiada na pytania pani doktor, dotyczące bólu odczuwanego przez pacjenta. Rozmowę w momencie pytania o stolec przerywa pukanie do drzwi – lekarka zaprasza gościa do środka. Plan pełny. Mężczyzna w berecie – pan Edward stoi przy drzwiach, pomiędzy parawanami. W tle słychać głos pani doktor, która cieszy się z przyjścia mężczyzny i wskazuje mu kaloryfer do naprawy, po czym wraca do pytania skierowanego do pacjenta o stolec. Zbliżenie twarzy magistra, który spogląda w kierunku pana Edwarda, po czym odwraca się, ciężko wzdycha i odpowiada, że nie wie, nie zastanawiał się nad tym. Zbliżenie zaworu grzejnika, z którego kapie woda. Lekarka każe się ubrać pacjentowi. Plan pełny. Hydraulik ubiera beret i odchodzi. Zbliżenie twarzy kobiety, zasłoniętej do połowy. Zbliżenie twarzy pana Edwarda, który jednak wrócił i narzeka na ból głowy, skarży się na dolegliwości. Z offu słychać głos lekarki, pocieszającej mężczyznę i proszącej, aby zabrał się do pracy – pan Edward podnosi wzrok i spogląda w jej kierunku. Kobieta zwraca się do pacjenta, aby usiadł. Zbliżenie uśmiechniętej twarzy magistra, już ubranego w garnitur – mężczyzna idzie w stronę krzesła; panorama w lewo, na chwytającego się za głowę pana Edwarda. Z offu lekarka stawia diagnozę pacjentowi – wrzód dwunastnicy – deklaruje pomoc w leczeniu, ale wskazuje również, że to choroba na całe życie. Plan średni. Hydraulik odkręca kran, pije z niego wodę, zakręca. Lekarka kontynuuje wywód na temat specyfiki choroby wrzodowej, która może mieć nawroty przy problemach, kłopotach – dolegliwość powiązana jest ściśle ze stanem psychicznym. Pan Edward nachyla się do skrzynki z narzędziami – wówczas kobieta uprzejmie zwraca mu uwagę, że chodziło o kaloryfer, a nie umywalkę – hydraulik prostuje się. Półzbliżenie twarzy lekarki, która wypisuje receptę, czytając na głos nazwy kolejnych leków. W tle słychać stukanie hydraulika w zawór kaloryfera – kobieta prosi, aby zakręcił kaloryfer, ponieważ nie ma mrozów, a w gabinecie i tak jest wystarczająco gorąco. Magister dopytuje panią doktor o stosowanie leków – lekarka podnosi wzrok i nieco zniecierpliwiona wskazuje, że wszystko dokładnie rozpisze. Plan średni. Lekarka i pacjent siedzą po przeciwnych stronach biurka, na którym stoi wazon z kwiatami, kobieta podaje bohaterowi receptę; w tle pracuje hydraulik. Zbliżenie twarzy magistra, który dziękuje za wizytę; w tle słychać stukanie w kaloryfer. Powtórne ujęcie bohaterów przy biurku i pracującego hydraulika. Magister pyta jeszcze o kwestie palenia papierosów, czego oczywiście lekarka zaleca zaprzestać z uwagi na nerwicowe tło choroby. Dopytuje jeszcze o termin ponownego zgłoszenia się, co spotyka się z wyraźnym zniecierpliwieniem pani doktor, która ostatecznie wskazuje termin za trzy miesiące. Kiedy wizyta zmierza ku końcowi, hydraulik głośno przeklina, lekarka podchodzi sprawdzić, co się stało, pan Edward wstaje z wystawionym palcem wskazującym, po czym zasysa ranę i spluwa. Plan średni. Magister siedzi w tramwaju, wygląda przez okno, w tle słychać dzwonek. Plan ogólny. Kolejka pod sklepem mięsnym. Powtórne ujęcie magistra.

Sekwencja 3 Półzbliżenie twarzy dziecka, które siedzi przy stole, wpatrzone w ekran telewizora znajdujący się poza kadrem; panorama w prawo, przy stole siedzi kolejne dziecko, obok magister ubrany w koszulkę, z obrączką na palcu, jedzący kolację, dalej kobieta karmiąca dziecko trzymane na kolanach. W tle słychać odgłosy dochodzące z telewizora – program wyraźnie dedykowany jest dzieciom. Następnie słychać czołówkę Dziennika Telewizyjnego. Kobieta podnosi dziecko, wstaje i odchodzi do sąsiedniego pomieszczenia, kamera podąża za nią, zatrzymuje się na magistrze, który dalej je, a następnie na dzieciach, zbierających talerze po wspólnym posiłku. W tle słychać głos spikera telewizyjnego, który wita w programie, nadawanym ósmego marca, w dzień kobiet. Plan średni. Starsza kobieta podaje herbatę magistrowi, po czym odchodzi do drugiego pomieszczenia. Bohater wciąż ogląda telewizję, głos spikera z offu opowiada o publikacji Janusza Wilhelmego na temat systemowej walki ideologicznej. Półzbliżenie twarzy mężczyzny, zapalającego papierosa. Z offu słychać dalszą część wiadomości ze świata – tym razem dotyczącą zaostrzających się stosunków Amerykanów z Indianami z plemienia Siuksów. Półzbliżenie. Starsza kobieta wchodzi do pokoju. W tle słychać głos spikera przedstawiający statystyki dotyczące zwiększenia się liczby napadów rabunkowych w stolicy brytyjskiej. Kobieta zamyka za sobą drzwi, jazda kamery w dół – bohaterka zbiera puste szklanki ze stołu, o który opiera się magister, trzymając papierosa w ręku. Zbliżenie twarzy magistra, palącego papierosa, wpatrzonego w telewizor. W tle słychać szum z telewizora oraz głos dziecka, opowiadającego o tym, że dało mamie kwiatek. Półzbliżenie twarzy kobiety - żony magistra, która zasłania pomieszczenie obok, odwraca się i zbiera naczynia ze stołu. W tle słychać sondę telewizyjną, w ramach której mężczyzna pyta rozmówczynię o życzenie w dniu kobiet – na co ta odpowiada, że chciałaby poznać pana Wicherka (telewizyjnego prezentera pogody). Telewizja spełnia życzenie kobiety w tak uroczystym dniu, pan Czesław Nowicki przedstawia się kobiecie. Plan średni. Starsza kobieta stoi wpatrzona w telewizor.

Sekwencja 4 Półzbliżenie twarzy śpiącego w łóżku dziecka, jazda w lewo na drugie dziecko. Półzbliżenie magistra zapalającego papierosa w łóżku; jazda w prawo, na leżącą obok żonę, która zwraca się do męża beznamiętnym głosem: „Wojtuś”, dodając po chwili, aby nie przejmował się tymi wstrętnymi babami. Jazda w lewo, z powrotem na magistra, który milczy, trzyma papierosa w dłoni i patrzy w jeden punkt. Słychać głos żony, która zaistniałą sytuację chce rozwiązać pójściem do pracy od razu po macierzyńskim; jazda w prawo, z powrotem na bohaterkę. Kobieta kontynuuje, mówiąc, że pieniądze będą, z dzieckiem zostanie mama, a ją mają przyjąć z powrotem do pracy w sklepie mięsnym, gdzie pracy nie ma wcale tak dużo – jedynie jak jest towar. Jazda w lewo, z powrotem na męża, palącego papierosa; kobieta dodaje, że gdy dziecko pójdzie do żłobka, to pozbędą się mamy. Bohater milczy, żona przytula się do niego. Pociesza go, że dadzą sobie radę i oby tylko był zdrowy – mężczyzna milczy. Bohaterka informuje męża o ruchach dziecka, dzieli się z nim przeczuciem, że będzie to synek. Mężczyzna odpowiada beznamiętnie, że nie chce synka. Z offu zaczynają rozbrzmiewać dźwięki utworu z początku filmu.

Tyłówka Czarne plansze z białymi napisami: 1. Reżyseria TADEUSZ WALENDOWSKI Opieka pedagogiczna JANUSZ MORGENSTERN 2. Zdjęcia K. WŁODZIMIERZ RESIAK Współpraca JERZY ZIELIŃSKI Opieka pedagogiczna MIECZYSŁAW JAHODA 3. Wystąpili CELINA MENCNER EWA MILDE IRENA OBERSKA JADWIGA SULIŃSKA ELŻBIETA ZAWISTOWSKA IRENEUSZ KOCYŁAK FRANCISZEK TRZECIAK ANTONI ŻULIŃSKI 4. Montaż WIESŁAWA ZAJĄC Dźwięk KRYSTYNA GRYZIK Kierownik grupy zdjęciowej BRONISŁAW CICHOŃSKI 5. PWSF,TV i T 1973 Ściemnienie. Biała plansza. Off: c.d. utworu „Running Dry (Requiem for the Rockets)”.

Słowa kluczowe:

CHOROBA WRZODOWA
DIAGNOZA
DOCENT
DZIECI
DZIENNIK TELEWIZYJNY
DZIEŃ KOBIET
HYDRAULIK
KOLEJKA
LEKARKA
MAGISTER
MĄŻ
PAPIEROSY
PRACA NAUKOWA
PRL
PROFESOR
PROGRAM TELEWIZYJNY
RECEPTA
RODZINA
SKLEP MIĘSNY
TELEWIZJA
ZDROWIE
ŻONA