Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Forteca

Informacje ogólne:

Identyfikator: Forteca
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1972
Długość materiału: 00:20:04
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Przybyły do miasta mężczyzna próbuje rozwikłać zagadkę tego, co skrywają ruiny tytułowej fortecy górującej nad miastem. Nie wierzy w zapewnienia władz, że wzgórze jest jedynie siedliskiem jadowitych węży. Podejmuje próbę obserwacji pod pretekstem malowania malowniczych ruin. Zewsząd jest zniechęcany do swoich poszukiwań i poddawany inwigilacji.

Tyłówka Plansza z napisem „PWSFTviT 1972”

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Zbliżenie pustych okien w ruinach dworu obronnego - tytułowej fortecy.. Powolny odjazd kamery. Napisy: 1. Forteca na podstawie opowiadania Aleksandra Klimenta 2. obsada Stanisław Chmielach. Krystyna Stankiewicz, Bogumił Antczak, Brunon Bukowski, Zygmunt Malawski, Eugeniusz Mach, Karol Obidniak i inni Muzyka Szymon Kawalla 3. kierownik grupy zdjęciowej Mieczysław Mękarski Montaż Halina Gronkowa dźwięk Tadeusz Pałczyński Współpraca - Miłosz Benedyktowicz, Krzysztof Wyszyński, Lucyna Tabachowicz 4. zdjęcia Andrzej Popławski reżyseria Tadeáš Lis opieka pedagogiczna Adolf Forbert Henryk Kluba Dźwięk z offu: muzyka smyczkowa

Sekwencja 1 W kadrze ukazuje się siwiejący mężczyzna siedzący przy sztaludze i malujący ruiny fortecy. Podchodzi do niego drugi mężczyzna w mundurze, brunet. Zbliżenie twarzy mężczyzny przy sztaludze. Mundurowy pyta, czy mężczyzna maluje. Mężczyzna wstaje. Odpowiada, że nie maluje, zdejmuje obraz ze sztalugi i odchodzi kilka kroków. Brunet każe mu zabrać obraz. Mężczyzna ogląda się na niego. Mężczyzna w mundurze wyciąga zza pleców kij. Dodaje, że mężczyzna ma też zabrać z tego miejsca siebie. Mężczyzna przenosi swoje rzeczy. Mundurowy zatrzymuje go i pyta, czy nie widział ostrzeżenia. Mężczyzna odpowiada, że ma wysokie buty. Mundurowy spogląda w dół. Artysta siedzi przy sztaludze i maluje. Mundurowy pyta, czy mężczyzna się nie boi. Artysta wciąż malując odpowiada, że boi się strażnika, ale zostaje na własne ryzyko. Ktoś w tle woła z pytaniem, czy mężczyzna nie chce odejść. Mundurowy odpowiada, że już idzie. Odjazd kamery. Mundurowy staje za obrazem tak, że zasłania mężczyźnie widok. Powtarza, że mężczyzna ma się stąd wynosić. Zabiera obraz ze sztalugi i rzuca nim. Kamera podąża za obrazem, który spada za mężczyzną. Te podnosi sztalugę z zamiarem uderzenia strażnika. Ujęcie mundurowego - ogląda się za siebie i widzi postać schodzącą z ruin. Mówi do mężczyzny, by się pakował. Artysta schodzi ze wzgórza, niesie sztalugę i obraz. Za nim mundurowy i jego towarzysz obserwują go. Najazd kamery na znak ostrzegający przed żmijami. Dźwięk z offu: nastrojowa muzyka

Sekwencja 2 Starszy mężczyzna stoi w oknie. Obraca się. Zaczyna krążyć po pokoju. Zwraca się do mężczyzny, który siedzi przy stole i który wcześniej malował fortecę. Dziwi się, że mężczyzna wcześniej nie słyszał o wężach. Siada przy stole i mówi, że mieli już wypadki śmiertelne z winy turystów. Zapala papierosa. Najazd kamery na jego postać. Nakłada karę na mężczyznę i zakazuje mu wchodzić na teren fortecy dla własnego dobra.

Sekwencja 3 Ujęcie kręcone zza firanki: mężczyzna, który wcześniej malował ruiny, wychodzi z samochodu zaparkowanego przed hotelem. Kamera wykonuje półobrót - mężczyzna wchodzi do hotelu. Dźwięk: z offu muzyka orkiestrowa. Ubrany w uniform portier przytrzymuje mu drzwi. Mężczyzna podchodzi do recepcji. Recepcjonista zwraca się do niego po nazwisku. Podaje dokumenty do wypełnienia. Za recepcjonistą pojawia się kobieta. Najazd kamery na jej postać. Mężczyzna odchodzi od recepcji wciąż patrząc w kierunku kobiety. Siada przy stoliku i wypełnia dokumenty. Powolny najazd kamery na mężczyznę wypełniającego dokumenty przy stoliku przed recepcją. Ujęcie recepcjonisty rozmawiającego przez telefon. Obok niego kobieta zerka na mężczyznę. Zbliżenie twarzy mężczyzny. Odwraca się w kierunku siedzącego nieopodal innego gościa hotelowego, który czyta gazetę. Mężczyzna podchodzi do recepcji, oddaje wypełnione dokumenty i odbiera klucz. Recepcjonista mówi, że resztę załatwią później. Portier przechadza się przy drzwiach. W kolejnym ujęciu wypuszcza ludzi z windy. Mężczyzna, który wcześniej się meldował wchodzi do windy. Portier oferuje pomoc, ale mężczyzna dziękuje. Pokój hotelowy. Mężczyzna leży na łóżku, pali papierosa i czyta gazetę. Odkłada ją i przegląda ulotki. Siada na łóżku i pije wodę ze szklanki. Wstaje i idzie na balkon. Dźwięk z offu: muzyka smyczkowa. Najazd kamery na mężczyznę na balkonie. Rozgląda się po okolicy.

Sekwencja 4 Ludzie tłoczą się pod wzgórzem, na którym stoją ruiny fortecy. Widać znaki przestrzegające przed wężami. Półzbliżenie siwiejącego artysty malarza, który idzie pośród gapiów. Mija samochód, z którego ktoś go obserwuje. Ludzie stoją przy murze u stóp wzgórza. W tłumie rozmawia kobieta i mężczyzna w kapeluszu. Ujęcie kręcone zza pleców mężczyzny, który idzie przez tłum. Wychodzi z tłumu. Ogląda się za siebie. Patrzy w kierunku fortecy. Na wzgórzu widać mężczyzn w mundurach przeszukujących wysokie trawy. Dźwięk z offu: muzyka orkiestrowa

Sekwencja 5 Żmije na piasku w terrarium. Mężczyźni stoją przy terrarium - artysta który wcześniej malował fortecę mówi, że takie same węże są w Egipcie. Pracownik pawilonu pyta, czy jego rozmówca tam był. Mężczyzna potwierdza. Odwraca się. Za jego plecami stoi mężczyzna w garniturze, z fajką i dodaje, że węże te bez wątpienia podobne są do kobry pustynnej. Odjazd kamery. Mężczyzna w garniturze odpala fajkę. Artysta przyznaje, że są prawie takie same. Mężczyzna w garniturze mówi, że przy dokładniejszym przyjrzeniu się można zauważyć różnicę. Panorama pawilonu. Mężczyzna w garniturze opowiada, że pojawienie się kobry egipskiej w Polsce jest rzeczą niemożliwą. Dodaje jednak, że żmije w terrarium są niemniej groźne. Słychać śmiech dziewczyny - przy przeciwległej ścianie przytula się para. Twarz artysty malarza kręcona w półzbliżeniu. Przyznaje rację rozmówcy. Odjazd kamery. Mężczyzna dziękuję mężczyźnie w garniturze za wykład. Ten pali fajkę opierając się o terrarium. Artysta rusza przed siebie.

Sekwencja 6 Zbliżenie obiektywu aparatu fotograficznego. Kobieta tańczy egzotyczny taniec oplatając się wężem. Do siedzącego przy barze malarza podchodzi drugi mężczyzna i klepie go w ramię. Odjazd kamery. Mężczyzna jąkając się pyta o dołożenie piątaka. Artysta się zgadza. Nowo przybyły mężczyzna zamawia alkohol. Ubrana skąpo kobieta tańczy taniec brzucha owinięta wężem. Mężczyźni siedzą przy barze, bokiem do kamery - mężczyzna, który dosiadł się do bohatera stwierdza, że mężczyzna się boi. Ten odwraca się. Widzi kobietę w kwiecistej sukience chodzącą po sali. Najazd kamery na kobietę. Kobieta odwraca się w stronę kamery. Tańcząca para. Zbliżenie męskich dłoni na talii kobiety w kwiecistej sukience. Powolny ruch kamery w górę.. Do kobiety macha mężczyzna przy stoliku. Mężczyzna, który z nią tańczy – malarz z poprzednich sekwencji, pyta, czy to machanie jest do niej. Kobieta przyznaje, że to jej szef. Mężczyzna dopytuje, czy się umówili. Do pary podchodzi szef kobiety, przedstawia się. Mówi, że jako komisarz dba o bezpieczeństwo turystów. Zaprasza parę do stolika. Wyciera chustką czoło. Pyta mężczyznę, jak się u nich podoba. Malarz przytula kobietę i mówi, że bardzo mu się podoba. Najazd kamery na komisarza. Pyta, czy mężczyzna widział już terrarium. Artysta zmienia temat i pyta komisarza, czy zna jakiś kawał, bo nie chce ciągle rozmawiać o wężach. Komisarz uśmiecha się i mówi, że mężczyzna naprawdę się nie boi. Mężczyzna patrzy na komisarza.

Sekwencja 7 Umundurowany strażnik z kijem chodź wzdłuż ruin fortecy. Zza krzaka obserwuje go malarz. Gdy strażnik odchodzi, mężczyzna wspina się na wzgórze. Chowa się za kolejnym krzakiem. Leży przy ścieżce. Ujęcie kręcone z dołu: w kadrze widać leżącego przy krzaku mężczyznę i nogi patrolującego strażnika. Plan ogólny: strażnik znika za drzewem. Mężczyzna podchodzi do muru. W ręku ma kij. Idzie wzdłuż muru. Przerzuca kij za mur i wspina się po nim, by znaleźć się po drugiej stronie. Plan ogólny: mężczyzna stoi na zarośniętym krzakami dziedzińcu zrujnowanej fortecy. Powolny najazd kamery na jego postać. Wystawia kij przed siebie i zaczyna iść. Zbliżenie kija, którym mężczyzna przeczesuje gąszcz roślin. Ujęcia mężczyzny powoli idącego przez zarośnięty dziedziniec. Natrafia na dziurę w ziemi. Rozgląda się. Idzie dalej. Odjazd kamery. Mężczyzna powoli porusza się wśród krzaków. W tle słychać syreny. Mężczyzna zatrzymuje się. Przy murze zamontowana jest maszyna. Mężczyzna podchodzi bliżej. Odrzuca kij. Dźwięki z offu: niepokojąca muzyka. Mężczyzna kuca przy maszynie. Rozgląda się. Ujęcie biegnącego komisarza i strażników z kijami. Mężczyzna wstaje. Idzie w kierunku biegnącej grupy. Komisarz mówi, że mężczyzna musi natychmiast jechać do szpitala, gdyż trucizna wężów jest śmiertelna. Mężczyznę otaczają strażnicy fortecy z kijami. Mężczyzna mówi, że przecież maszyna, którą znalazł, nie gryzie. Ujęcie kręcone zza pleców mężczyzny - Komisarz ściąga czapkę. Mężczyznę powalają na ziemię strażnicy. Słychać syrenę karetki pogotowia.

Sekwencja 8 Ujęcie kręcone ze zbocza wzgórza - w dole jedzie karetka. Obserwuje ją jeden ze strażników. Nosze - ciało na nich przypięte jest pasami. Sanitariusze odkładają nosze na ziemię, odpinają pasy. Zrzucają mężczyznę z noszy. Ten powoli się podnosi. Podchodzi do drzwi, które okazują się zamknięte. Seria ujęć mężczyzny czekającego w pomieszczeniu. Otwierają się drzwi, przed które wchodzi mężczyzna z wąsami, w skórzanej kurtce. Patrzy na zatrzymanego. Wypuszcza malarza. Ten wychodzi z pomieszczenia i idzie przez korytarzem okazałego choć zniszczonego pałacu. Mężczyzna, który go wypuścił, wskazuje mu drzwi, przez które ma wejść. Puka do drzwi. Otwiera je przed zatrzymanym mężczyzną. Malarz wchodzi do pokoju. Odjazd kamery. Przy stole siedzą ludzie, którzy coś notują. Mężczyzna pochyla się nad nimi i wita się. Ujęcie osób siedzących przy stole. Malarz pyta, o co im chodzi. Mężczyzna w skórzanej kurtce, który go wypuścił, łapie go za ramiona i zmusza go, by usiadł. Funkcjonariusz, który wcześniej nałożył na niego mandat pyta, o co chodziło mężczyźnie. Przypomina mu, że ostrzegał. Zgłasza się komisarz z dancingu i mówi, że również ostrzegał. Mężczyzna w garniturze poznany w terrarium, który pali fajkę pyta przesłuchiwanego mężczyznę, kto go przysłał. Malarz odpowiada, że trójca święta. Stojący za nim mężczyzna uderza go w głowę. Malarz podrywa się. Mężczyzna, który zadał jako pierwszy pytanie wstaje od stołu i podchodzi do okna. Pyta, dlaczego mężczyzna go nie posłuchał. Przesłuchiwany malarz siada. Mówi, że kierowała nim zwyczajna ciekawość. Mężczyzna przy oknie odwraca się i idzie w jego stronę. Obawia się, że mężczyzna będzie się dzielił wrażeniami. Przesłuchiwany mężczyzna znowu wstaje. Mówi, że się wytłumaczył. Chce wyjść z pomieszczenia, ale mężczyzna, który wcześniej go przyprowadził wskazuje mu inne drzwi. Mężczyzna wychodzi, a tamten zamyka za nim drzwi. Mężczyzna wchodzi do pokoju, w którym czeka na niego trzech umundurowanych mężczyzn. Słyszy zamykane za sobą drzwi na klucz. Patrzy na mężczyzn. Powoli podchodzi do nich. Dźwięk z offu: niepokojąca muzyka. Najazd kamery na okno. Rozjaśnienie. Mężczyzna leży na piasku. Czarny ekran. Słychać kapanie i oddech mężczyzny.

Słowa kluczowe:

DANCING
FORTECA
FUNKCJONARIUSZ
HOTEL
KOMISARZ
OBRAZ
PRZESŁUCHANIE
SZTALUGA
TANIEC
TERRARIUM
WĄŻ
WZGÓRZE
ŻMIJA