Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Gucia

Informacje ogólne:

Identyfikator: GUCIA_
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1985
Długość materiału: 00:15:49
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Magia dzieciństwa na motywach opowiadania Jerzego Andrzejewskiego. Tomek obiecuje swojej koleżance Guci, że zamieni ją w chłopca. Wystawia ją na próby, jednocześnie próbując ukryć zauroczenie dziewczynką.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Ujęcie dziecięcej twarzy chłopca. Przykłada do ust dmuchawce, nadyma policzki i zaczyna dmuchać. Napisy: 1. Waldek Kalisz, Agatka Pokorowska 2. W filmie 3. Gucia Dźwięk z offu: nostalgiczna muzyka

Sekwencja 1 00:27-15:09 Blondwłosa dziewczynka z kucykami kręcona w półzbliżeniu na tle kamienic. Pociera dłonią oko. Na plecach ma tornister, w ręku trzyma worek na buty. Obraca się i idzie przed siebie. W tle słychać bawiące się dzieci. Spoza kadru chłopiec (Tomek) wymienia cicho imię dziewczynki - Gucia. Gucia obraca się. Tomek stoi przy ścianie budynku. Gucia zatrzymuje się. Słyszy ciche pytanie Tomka, czy chce, by ją odmienił. Gucia kręcona z perspektywy Tomka - stoi do niego tyłem, zastanawia się nad jego słowami. Gwałtownie obraca się w jego stronę. Tomek zaczyna biec uliczką. Gucia biegnie za nim. Zatrzymuje się przy kałuży - omija ją i biegnie dalej. Biegnie uliczką za Tomkiem. Zatrzymuje się na jej końcu i rozgląda się za chłopcem. Zagląda na jedno z podwórek. Tomek kręcony w planie średnim - opiera się o ceglaną ścianę. Gucia stoi przy budynku. Krzyczy imię chłopca. Tomek nasłuchuje i krzycząc pyta Gucię, dlaczego się drze. Gucia uderza dłońmi w ścianę i krzykiem pyta, jak Tomek ją odmieni. Tomek odpowiada, że zwyczajnie. Gucia podnosi wzrok ku niebu. Odwraca się plecami do ściany. Rozgląda się. Tomek wygląda przez bramę obok. Mówi Guci, że zamieni ją w chłopaka. Dodaje, że nie będzie taką ciapą. Pyta Gucię, czy idzie i sam rusza. Gucia pyta, czy to musi być teraz. Tomek odpowiada, że jak nie chce, to znajdzie inną dziewczynę. Gucia zaczynana skakać na jednej nodze po chodniku i potwarzą, że nie znajdzie. Gucia podskakuje, udając że gra w klasy. Tomek powtarza „skuś baba na dziada”. Nagle Gucia zatrzymuje się opiera się dłońmi o ceglaną ścianę. Zastyga w pozycji z podniesioną nogą. Dźwięk z offu: nostalgiczna muzyka. Ujęcie kręcone w półzbliżeniu: Tomek kręci workiem z butami dookoła głowy. Mija go inna dziewczynka w krótkich włosach, ogląda się na niego i uśmiecha. Mija Gucię i Tomka, uśmiecha się. Gucia ogląda się za dziewczynką. Obraca się w stronę Tomka. Ujęcie Tomka kręcone w półzbliżeniu - poprawia włosy. Patrzy na Gucię. Gucia ponownie ogląda się za dziewczynką, która ją minęła. Dziewczynka macha w stronę Guci i Tomka. Ci wyglądają za nią zza rogu budynku. Gucia łapie Tomka za sweter i prosi go, by ją zmienił. Tomek patrzy za dziewczynką w krótkich włosach. Wreszcie wzdycha i się zgadza. Mówi, że od tej pory Gucia nie może powiedzieć słowa. Gucia się zgadza, a Tomek przypomina jej, że nie może mówić ani słowa. Gucia przykłada dłoń do ust. Wejście z ulicy do piwnicy budynku. Tomek staje w drzwiach, pokazuje Guci, że ma schodzić. Gucia siada na stopniach. Nagle Tomek zaczyna wskazywać na coś palcem krzycząc „szczur!”. Gucia się podrywa i wybiega z krzykiem. Tomek się śmieje. Rusza za Gucią. Dzieci wchodzą do ciemnej bramy. Tomek zdejmuje tornister. Każe ściągnąć tornister Guci. Łapie ją za rękę, ale Gucia się wyrywa i ucieka. Tomek idzie za nią. Zatrzymuje się. Gucia skacze na murku na jednej nodze. Tomek oparty o murek patrzy w jej kierunku. Zbliżenie podskakującej Guci. W pewnym momencie dziewczynka spada z murku i krzyczy. Tomek wygląda przez murek na drugą stronę. Śmieje się. Gucia próbuje podciągnąć się na rękach i wyjść z powrotem na murek. Tomek wspina się na obok niej. Guci udaje się wyjść. Siada na murku. Tomek patrzy w jej stronę. Gucia siada bok niego. Patrzy na chłopca i wzrusza ramionami. Tomek macha ręką. Zaskakuje z murku. Gucia zeskakuje za nim. Seria ujęć dłoni dzieci bawiących się na trzepaku. Gucia i Tomek wiszą na trzepaku głowami do dołu. Śmieją się. Tomek zeskakuje i patrzy na Gucię. Gucia - wciąż wisząc – śmieje się, sukienka spada na jej twarz. Dźwięk z offu: nostalgiczna muzyka. Tomek śmieje się. Zbliżenie nóg Guci zawieszonych na trzepaku. Gucia próbuje podciągnąć sukienkę. Tomek wchodzi na zewnętrzny parapet budynku. Woła za Gucią „Piotrek”. Gucia schodzi z trzepaka. Poprawia sukienkę. Tomek się powtarza. Gucia wstaje, wygładza sukienkę. Tomek krzyczy, że to do niej mówi. Gucia obraca się za nim. Tomek tłumaczy, że musi się jakoś nazywać. Gucia podbiega do niego. Tomek śmieje się z jej kitek. Ujęcie Guci kręcone w półzbliżeniu: uśmiech znika z jej twarzy. Tomek pyta, czy się obraziła. Mówi, że może sobie iść do dziewuch, nazywa ją babsztylem. Schodzi z parapetu, patrzy za oddalającą się Gucią, która podchodzi do bluszczu rosnącego na budynku. Siada na kamieniu obok. Tomek wygląda zza drewnianego płotu. Gucia siedzi na kamieniu płacze. Zbliżenie jej twarzy. Wzdycha. Rozgląda się. Wyciera rękami łzy z oczu. Zbliżenie twarzy Tomka wyglądającego zza głazu. Uśmiecha się, chce pocieszyć Gucię. Dmucha w dmuchawce, które ma w dłoni. Gucia odwraca głowę od nadlatującego puchu. Wyciera oczy. Tomek chowa się za kamieniem. Podchodzi do Guci za jej plecami, próbuje jej dać jabłko. Gucia odwraca głowę, jabłko spada. Gucia zeskakuje z kamienia. Opiera się o drzewo. Patrzy w kierunku Tomka. Tomek kręcony w półzbliżeniu - stoi pod drzewem, zwraca się do dziewczynki jej imieniem. Mówi, że nie odmieni żadnej innej dziewczyny, tylko ją. Gucia spuszcza wzrok, po czym patrzy na chłopaka i wyciera oczy z łez. Tomek podchodzi do niej. Dzieci stoją naprzeciwko siebie. Tomek prosi, by Gucia podała mu ręce. Gucia wykonuje polecenie. Zamyka na prośbę Tomka oczy. Tomek powtarza, że zamienia ją w chłopaka. Zbliżenie złączonych dziecięcych dłoni. Tomek otwiera oczy. Słyszy warczenie psa. Przyciąga do siebie Gucię, która też otwiera oczy. Ujęcie leżącego owczarka, który podrywa się z ziemi i zaczyna szczekać. Ujęcie kręcone w półzbliżeniu: Dzieci nie spuszczają wzroku z psa, próbują go ominąć. Dochodzą do drewnianej furki i zaczynają biec. Zza murku wybiega Tomek, śmieje się. Za nim wybiega Gucia. Zatrzymuje się na chwilę, po czym biegnie dalej. Gucia stoi ciemnym tunelu pod torami. Wycofuje się pod ścianę. Jest poważna. Rozgląda się. Słyszy odgłos przejeżdżającego pociągu. Zatyka dłońmi uszy i zaczyna krzyczeć. Odsuwa dłonie o uszu i rozgląda się. Zasłania dłońmi oczy. Podnosi głowę. Znów krzyczy. Woła Tomka. Ujęcia kół przejeżdżającego pociągu. Tomek stoi po przeciwległej stronie tunelu. Też krzyczy. Gucia zasłania uszy dłońmi. Podnosi wzrok i uśmiecha się. Tomek ją przedrzeźnia. Gucia uśmiecha się do niego. Robi się ciszej. Tomkę patrzy na Gucię. Plan ogólny: dzieci znajdują się w tunelu, przez który płynie wąski kanał. Gucia podchodzi do krawędzi kanału. Tomek jest po drugiej stronie - podbiega i przekuje przez niego. Łapie Gucię za ręce. Dzieci przytulają się. Zaczynają się wspólnie kręcić - Tomek powtarza imię „Piotrek”. Zatrzymują się. Tomek patrzy na Gucię. Półzbliżenie: Tomek dotyka swojego nosa i ust. Gucia robi to samo. Tomek uśmiecha się. Gucia wypowiada jego imię, ale on przykłada jej dłoń do ust. Patrzy na nią. Słychać nadjeżdżający pociąg. Tomek podnosi wzrok. Zabiera dłoń z ust Guci. Kładzie dłoń na jej ramieniu. Gucia podnosi wzrok. Zabiera dłoń Tomka z ramienia i odchodzi. Tomek spuszcza głowę, a następnie patrzy za Gucią. Gucia biegnie przez tunel. Tomek woła krzyczy jej imię. Biegnie za nią. Tomek wbiega do bramy kamienicy. Zabiera swój tornister i worek. Biegnie uliczką. Zatrzymuje się. Gucia podskakuje idąc, zatrzymuje się przy kałuży i ogląda za Tomkiem. Tomek stoi i woła za nią. Dziewczynka idzie dalej. Zatrzymuje się, obraca i mówi, że nie jest żadną Gucią, tylko Piotrkiem. Robi dwa kroki podskakując, po czym zatrzymuje się i znów ogląda na Tomka. Biegnie dalej. Ujęcie patrzącego za nią Tomka. Powtarza cicho imię dziewczyny. Ujęcie ulicy - w oddali biegnie Gucia. Tomek opiera się bokiem o ścianę budynku i spuszcza smutno wzrok. Podnosi wzrok i patrzy w kierunku, w którym pobiegła Gucia. Dźwięk z offu: nostalgiczna muzyka grana na fortepianie . Tomek (tyłem do kamery) idzie ulicą, co kilka kroków podskakuje. Powtarza na zmianę imiona Guci i Piotrka. Kopie niesiony worek, obraca się i odbiega. Znika za rogiem ulicy. Dźwięk z offu: nostalgiczna muzyka grana na fortepianie.

Tyłówka: Napisy na tle ulicy 1. film oparto na motywach opowiadania Jerzego Andrzejewskiego „Pierwsza miłość” 2. Scenariusz i reżyseria Dorota Kędzierzawska zdjęcia Jarek Szoda 3. Montaż Janina Grosicka muzyka Zbyszek Zamachowski 4. Dźwięk Janusz Rosół Jan Silczak kierownictwo produkcji Zdzisław Bednarek 5. Współpraca reżyserka Piotr Mikucki współpraca operatorska Krzysztof Silczak 6. Opieka artystyczna Jerzy Kawalerowicz Mieczysław Jahoda 7. PWSFTviT 85’

Słowa kluczowe:

ADAPTACJA
ANDRZEJEWSKI, JERZY (1909 - 1983)
CHŁOPIEC
DZIEWCZYNKA
KOLEŻEŃSTWO
PODWÓRKO
TRZEPAK
ZABAWA