Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

Gdzieś pewnego dnia

Informacje ogólne:

Identyfikator 
Gdzies_pewnego_dnia
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1971
Długość materiału 
00:19:50
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Gdzieś pewnego dnia

Opisy:

Zespół artystów przygotowuje spektakl oparty na tekście Plan wykładu o Gramscim Regisa Debray'a. W trakcie próby grupa bohaterów planuje dołączenie do zbrojnej partyzantki.

Tyłówka Saksofonista gra na flecie przy mikrofonie; fotograf staje za nim i robi mu zdjęcia; w tle mężczyzna gra na bębnach; po chwili zza prawej krawędzi kadru wyłania się drugi fotograf. Na tle grających muzyków wyświetlają się napisy końcowe: muzyka: włodzimierz nahorny, janusz kozłowski, jerzy bartz, andrzej dąbrowski; udział brali: stanisław tym, juliusz janicki, farhad al-sofi, miguel sobrado; oraz: andrzej marczewski, irena fenigsen, sławomir wysmyk, janina ciżbok, konstanty k. szwenberg, irena szwenberg, leszek borowski, ania wilk, henryk wieczorek, magda, jacek teodorczyk, ania czerwińska, zbigniew sekulski, barbara sowińska i inni; dźwięk: maria siniarska; montaż: halina gronek; kierownik grupy zdjęciowej: józef siwek; współpraca przy scenariuszu: zbigniew m. kowalewski; [współpraca] przy realizacji: reżyseria: konstanty k. szwenberg i roland paret; zdjęcia: damian skóra i włodzimierz reisiak; scenografia: zbigniew warpechowski W tle następuje stopklatka. Ciąg dalszy napisów: zdjęcia: abdelkrim m. derkaoui; opieka pedagogiczna: mieczysław jahoda i marek nowicki; scenariusz i reżysera: mustapha derkaoui; opieka pedagogiczna: henryk kluba Napis na czarnym tle: „pwsftv i t 1971”.

Back credits A saxophonist plays the flute at a microphone; a photographer stands behind him and takes photos; a man plays drums in the background; after a moment, a second photographer emerges from the right edge of the frame. The closing credits appear against the backdrop of the musicians playing: Music: Włodzimierz Nahorny, Janusz Kozłowski, Jerzy Bartz, Andrzej Dąbrowski; Participants: Stanisław Tym, Juliusz Janicki, Farhad Al-Sofi, Miguel Sobrado; and: Andrzej Marczewski, Irena Fenigsen, Sławomir Wysmyk, Janina Ciżbok, Konstanty K. Szenberg, Irena Szenberg, Leszek Borowski, Ania Wilk, Henryk wieczorek, Magda, Jacek Teodorczyk, Ania Czerwińska, Zbigniew Sekulski, Barbara Sowińska, and others; Sound: Maria Siniarska; Editing: Halina Gronek; Cinematography director: Józef Siwek; screenplay collaboration: Zbigniew M. Kowalewski; production collaboration: director: Konstanty K. Szenberg and Roland Paret; cinematography: Damian Skóra and Włodzimierz Reisiak; production design: Zbigniew Warpechowski A freeze-frame appears in the background. Credits continue: Cinematography: Abdelkrim M. Derkaoui; pedagogical supervision: Mieczysław Jahoda and Marek Nowicki; screenplay and direction: Mustapha Derkaoui; pedagogical supervision: Henryk Kluba Inscription on a black background: "PWSFTV I T 1971."

Twórcy:

Sekwencje:

Sekwencja 1 Klub studencki, w którym odbywają się przygotowania do spektaklu; off: odgłosy zgiełku. Plan ogólny: człowiek z aparatem fotograficznym wykonuje zdjęcia. Następuje ruch kamery w dół i w lewo: grupa ludzi siedzi na schodkach, będących elementem scenografii; za nimi, na drugim planie, pojawia się kobieta na koniu, prowadzonym przez mężczyznę. Dookoła stoją inne postacie, tło wypełnia kurtyna. Plan średni: członkowie zespołu jazzowego rozmawiają. Mężczyzna prowadzący konia dosiada go, usadawiając się za kobietą; zwierzę rży. Na tym tle pojawia się tytuł: „gdzieś, pewnego dnia”. Za uzdę chwyta inny mężczyzna i odprowadza konia wraz z jeźdźcami. Plan średni: reżyser spektaklu (rola Stanisława Tyma) dyskutuje z niewidocznymi w kadrze postaciami; off: parskanie konia. Plan średni: rozmówcy odpowiadają reżyserowi. Plan średni: reżyser kroczy w prawo i siada na ławie obok kobiety palącej papierosa, kontynuując rozważania nad spektaklem. Dwa ujęcia rozmawiających postaci w półzbliżeniu. Reżyser wstaje z ławy i przedstawia koncepcję ustawienia orkiestry na scenie; pod koniec ujęcia z offu dobiega dźwięk perkusji. Ostrość na fragment perkusji na pierwszym planie; w tle znajdują się nieostre, siedzące postacie. Plan średni: zespół jazzowy; kamera przesuwa się w prawo na perkusistę przy instrumentach. Off: dialog reżysera. Reżyser chodzi pomiędzy ludźmi i opisuje rozmieszczenie postaci na scenie. Plan średni: mężczyzna w swetrze siedzi przy stole zastawionym butelkami i rozmawia z siedzącą obok postacią. Plan średni: mężczyzna w skórzanej kurtce odwraca się do postaci w swetrze, po czym zwraca się w kierunku kamery z papierosem w ustach; off: głos postaci, która wspomina o zakazie palenia. Plan średni: reżyser pali obok dwóch kobiet, które również trzymają papierosy, i zwraca uwagę, że pozwolił palić wykonawcom. Plan pełny: otoczona ludźmi para na koniu śmieje się; po chwili mężczyzna zeskakuje z konia. Reżyser prosi o ciszę. Plan średni: dwóch członków zespołu, jeden z nich trzyma kontrabas; off: głos reżysera. Plan średni: uśmiechnięty i wsparty na ręce saksofonista siedzi przy perkusji, za nim stoi postać widoczna od szyi w dół do pasa. Perkusista pochyla się przy perkusji; za nim, pośród innych postaci, stoi fotograf z aparatem. Ruch kamery w lewo, obejmujący postaci siedzące przy stole: kobietę, mężczyznę i obcokrajowca. Reżyser odchodzi od saksofonisty i rozpoczyna rozmowę z dwiema siedzącymi kobietami. Na tle dyskutujących postaci pojawia się napis: ‘zawiadamiamy wszystkich studentów i sympatyków naszego klubu, że od dzisiejszego dnia odbywać się będą próby spektaklu na podstawie tekstu Regisa Debray’a p.t.: „PLAN WYKŁADU O GRAMSCIM” próby będziemy przeprowadzać w godzinach przed otwarciem i po zamknięciu klubu RADA KLUBU’. Plan średni: ukazany od tyłu odźwierny wpuszcza do środka kilka osób z tłumu stojącego przed wejściem do klubu, oznajmując, że nie ma już miejsc. Plan średni: muzycy przy instrumentach; off: kwestia odźwiernego. Plan średni: śniady partyzant z wąsem siedzi obok baru w otoczeniu ludzi, pokasłując. Półzbliżenie: mężczyzna w marynarce zdejmuje płaszcz i rozmawia z kobietą; kamera przesuwa się w prawo na kaszlącego partyzanta, do którego podchodzi asystentka i prosi, by zaczekał. Półzbliżenie: mężczyzna w marynarce siedzi przy stole zastawionym szklankami oraz butelkami i rozpoczyna dyskusję. Plan średni: partyzant siedzi z założonymi rękami. Off: kwestia mężczyzny w marynarce, odgłosy zgiełku i narastająca muzyka jazzowa. Półzbliżenie: mężczyzna w skórzanej kurtce pochyla się ku postaci w swetrze, która odpala mu papierosa zapałką; następnie odwraca się ku innej postaci, która kładzie rękę na jego ramieniu; off: kwestia mężczyzny w marynarce. Kamera przesuwa od postaci obcokrajowca w prawo, ukazując innych bohaterów siedzących przy zastawionym stole: postaci w swetrze i skórzanej kurtce (na drugim planie) oraz mężczyznę w marynarce (na pierwszym planie). Bohaterowie dyskutują o koncepcji seminarium, a mężczyzna w marynarce proponuje temat: „Leninowska teoria pokojowego współistnienia a walka narodów trzeciego świata o pokój i demokrację”. Kolejne ujęcie powtarza schemat poprzedniego; bohaterowie spierają się o wybór tematu, pijąc i paląc. Plan średni: człowiek w swetrze pije piwo. Półzbliżenie: młody blondyn wyraża swoją opinię, po czym kamera przesuwa się w prawo i koncentruje na odpowiadającej mu postaci w swetrze; po chwili kamera przesuwa się w lewo na obcokrajowca, który gasi papierosa i proponuje nowy temat: „Internacjonalizm według Lenina a pomoc dla ruchów wyzwoleńczych”; kamera przesuwa się w prawo na pozostałych uczestników dyskusji. Obcokrajowiec stwierdza, że rozważenie podjętego problemu nie powinno ograniczać się jedynie do słów. Do mężczyzny w skórzanej kurtce pochodzi asystentka i oznajmia, że oczekuje go mężczyzna z wąsami; off: kwestia obcokrajowca. Asystentka przechodzi przez tłum do odźwiernego i nakazuje mu, by wpuścił wysokiego bruneta stojącego w tłumie za drzwiami; ten wchodzi i rozmawia z asystentką. Plan średni: saksofonista gra na instrumencie; na drugim planie gra kontrabasista. Kobieta wstaje od stołu i wchodzi w tłum za człowiekiem trzymającym ją za rękę; obok pustego miejsca siedzi mężczyzna z gazetą w rękach. Półzbliżenie: postać w skórzanej kurtce i brodaty mężczyzna planują spotkanie. Półzbliżenie: saksofonista rozmawia z mężczyzną. Plan średni: zwrócony plecami do kamery brodacz przegląda się w lustrze, ustawionym na drugim planie; między niego a lustro wchodzi niski mężczyzna, który zaprasza go na projekcję filmu. Plan średni: partyzant siedzi obok baru i kaszle. Palący brodacz odwraca się od lustra, w którym odbijają się człowiek w skórzanej kurtce i partyzant; oboje wchodzą w kadr, a obok nich przechodzi asystentka; brodacz i partyzant przedstawiają się sobie, po czym ten pierwszy przechodzi w prawo w kierunku odźwiernego i rozpoczyna rozmowę; odźwierny wpuszcza do środka kobietę w polarze, która przechodzi w lewo i staje obok mężczyzny w skórzanej kurtce i partyzanta, którzy po chwili wychodzą z kadru. Plan średni: obcokrajowiec przemawia do osób przy stole, po czym kamera przesuwa się w prawo; obok mężczyzny w swetrze staje widoczny od szyi w dół partyzant, który zostaje przedstawiony zebranym. W kadrze ukazuje się ręka obcokrajowca, ten podaje ją partyzantowi; kamera wykonuje ruch do góry, gdy mężczyzna w swetrze wstaje i wita się (pocałunkami w policzek) z nowo przybyłym. Następnie obaj siadają, a kamera przesuwa się w lewo na obcokrajowca, który przedstawia propozycję planu pracy i seminariów. Półzbliżenie: partyzant siedzi przy stole i odwraca głowę w prawo; off: kwestia obcokrajowca. Reżyser siedzi obok blondynki, którą próbuje pocałować inny mężczyzna; reżyser obejmuje kobietę od tyłu i całuje ją ku uciesze zebranych; off: kwestia obcokrajowca. Półzbliżenie: partyzant odwraca głowę w lewo; kamera przesuwa się ku człowiekowi w swetrze; off: kwestia obcokrajowca. Plan średni: palący papierosa obcokrajowiec krytykuje tendencje w myśli współczesnej. Plan średni: stojący przy barze kontrabasista rozmawia z innym mężczyzną o jazzie; w pewnym momencie zderza się plecami z saksofonistą. Mężczyzna w skórzanej kurtce przechodzi przez tłum, obok asystentki, w kierunku bruneta i ustala z nim czas i miejsce spotkania z partyzantem. Plan średni: grupka stojących ludzi, m.in. postać w swetrze; reżyser podchodzi i odprowadza jedną z postaci poza kadr. Ruch kamery w prawo: brodaty mężczyzna wita się z członkami zespołu muzycznego przy barze; brunet próbuje pożyczyć pieniądze od saksofonisty. Półzbliżenie na zamyślonego reżysera, stojącego plecami do baru; na drugim planie stoi barmanka. Postać w swetrze i postać w skórzanej kurtce rozmawiają przy stole. Siedzący przy nim partyzant uśmiecha się, spoglądając poza kadr. Reżyser i brodaty mężczyzna spierają się przy barze o tekst dramatu; barmanka stoi na drugim planie między ich twarzami. Siedzący przy stole partyzant spuszcza wzrok; off: kwestia reżysera. Ludzie stoją przy barze; kamera wykonuje ruch w prawo na reżysera i brodatego mężczyznę, którzy rozmawiają o kwestii zaangażowania politycznego pisarzy i problemie recepcji sztuki politycznej. Najazd kamery: oparta o zastawiony stół kobieta czyta na głos polityczny tekst; obok niej i przed nią, plecami do kamery, siedzą dwaj mężczyźni. Reżyser podchodzi do schodków i siada na stopniu, by pod koniec ujęcia ogłosić rozpoczęcie prób; off: kwestia kobiety. Saksofonista (na pierwszym planie) i perkusista (na drugim) zaczynają grać jazzowy utwór muzyczny. Blondyn i mężczyzna w skórzanej kurtce rozmawiają o zamiarze dołączenia drugiego do oddziału partyzantów. Brunet siedzi przy stoliku z „Ciocią” i prosi ją o pieniądze; na drugim planie siedzi brodaty mężczyzna. Reżyser pali papierosa i wypuszcza dym nosem; off: przemowa Cioci. Nieoświetlona Ciocia stoi przed mikrofonem na tle widowni i recytuje polityczną przemowę; głos z offu prosi o włączenie świateł; po chwili przestrzeń w kadrze zostaje naświetlona; off: dwukrotny dźwięk gongu. Siedzący na widowni reżyser wpada w szał z powodu powtarzającego się w offie dźwięku gongu. Ciocia przemawia dalej; jej kwestia dobiega z offu w kolejnych ujęciach. Brodacz, brunet, mężczyzna w skórzanej kurtce i człowiek w swetrze siedzą na widowni; brodacz pyta bruneta o gotowość dołączenia do partyzantów. Plan amerykański: reżyser drepcze w miejscu i pali papierosa. Brodacz prezentuje brunetowi ideowy plan inicjatywy. Półzbliżenie: reżyser przechadza się i pali; off: monolog wewnętrzny reżysera, dotyczący politycznej wartości spektaklu, nakłada się na kwestię Cioci. Człowiek w swetrze pije piwo przy stole; kamera przesuwa się w prawo na partyzanta, który siedzi ze spuszczonym wzrokiem; off: kontynuacja monologu wewnętrznego. Plan średni: brodacz w kostiumie żołnierza kroczy w prawo przed barem, za nim podąża jeszcze dwójka przebranych aktorów. Aktorzy w białych strojach stoją przed balią, ustawioną bliżej kamery; za nimi aktorzy, grający żołnierzy, schodzą po schodkach, trzymając nosze; w lewej części kadru stoi szereg aktorów-żołnierzy. Brodacz i człowiek przebrany w strój żołnierza powstają ze schodków i wychodzą z kadru; kamera przesuwa się na bruneta siedzącego bokiem do kamery z pochyloną głową. Półzbliżenie: zamyślony reżyser przechadza się i pali; off: monolog wewnętrzny reżysera, dotyczący partyzantów. Plan amerykański, ruch kamery w lewo: aktorzy w strojach żołnierzy podają sobie karabiny; off: dalsza część monologu wewnętrznego, zatrzymanego na kwestii „chwycić za broń”, która zostaje wielokrotnie powtórzona, za każdym razem coraz mniej wyraźnie. Plan średni: brodacz przechodzi w lewo przez tłum do drzwi, które następnie otwiera; off: powtarzana kwestia robi się niewyraźna i przemienia się w jednostajne dudnienie. Plan amerykański: wściekły reżyser nakazuje zamknąć drzwi; na drugim siedzący ludzie. Stojący w drzwiach mężczyzna w stroju żołnierza odwraca się gwałtownie i celuje karabinem. Reżyser odwraca się. Stojący przy drzwiach brodacz i mężczyzna porozumiewawczo kiwają do siebie głowami. Bardzo krótkie ujęcie grającego saksofonisty. Ujęcie spowolnione, z efektem klatkowania: reżyser chwyta się za brzuch; w tle rozbrzmiewa odgłos kamery, imitujący wystrzały z karabinu. Następuje seria krótkich ujęć, w tle których rozbrzmiewa energiczne solo na perkusji: grający saksofonista; grający kontrabasista; zraniony reżyser trzyma się za brzuch; aktorzy-żołnierze stoją w otwartych drzwiach; zraniony reżyser; grający kontrabasista; komentujący widzowie; śmiejący się reżyser rozmawia z perkusistą; zamyślony reżyser stoi przy barze z pochyloną głową; zraniony reżyser zatacza się; reżyser rozmawia z zespołem muzycznym; reżyser siedzi na widowni; reżyser gestykuluje w trakcie rozmowy; zraniony reżyser pochyla się do przodu. Uzbrojony aktor przechodzi w głąb kadru, a za nim brodacz, który zamyka za sobą drzwi. Ciocia kończy przemowę; widownia na drugim planie klaszcze. Perkusista gra, robiąc przy tym ekspresywne miny. Saksofonista odkłada saksofon. Półzbliżenie na młodą kobietę. Półzbliżenie: postać pochyla się od tyłu nad mężczyzną w marynarce i mówi do niego; ruch kamery w prawo na młodą kobietę.

Słowa kluczowe:

  • GRAMSCI, ANTONIO (1891-1937)

  • IDEOLOGIA

  • JANICKI, JULIUSZ (1931-2011)

  • JAZZ

  • LENIN, WŁODZIMIERZ (1870-1924)

  • MANIFEST POLITYCZNY

  • NOWA FALA

  • PARTYZANT

  • PARTYZANTKA

  • PRÓBA

  • RUCHY WYZWOLEŃCZE

  • RUCHY ZBROJNE

  • SPEKTAKL

  • TEATR

  • TYM, STANISŁAW (1937-)

  • ZABÓJSTWO

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x