Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

J

Informacje ogólne:

Identyfikator: J
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1973
Długość materiału: 00:11:35
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Do dramatopisarza schodzą się kolejni mecenasi, domagając się zamówionej sztuki. Bohater jednak zamiast pisarskiej pracy zdawał się bardziej oddawać romansowaniu.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Czarna plansza. Biały napis tytułowy na czarnym tle, ozdobnym fontem: „J”. Ściemnienie i rozjaśnienie. Off: pogodne dźwięki muzyki jazzowej.

Sekwencja 1 Zbliżenie twarzy kobiety o ciemnych włosach – odbicie w lustrze. Kobieta przegląda się i gładzi po szyi, mrużąc przy tym oczy. Półzbliżenie twarzy brunetki, kobieta nakłada ostatnie muśnięcie brokatu pod oczy i przegląda się w lustrze; odjazd do planu amerykańskiego. Słychać dzwonek do drzwi. Plan pełny. Pokój o przytłumionym oświetleniu, wypełniony roślinami, obrazami, w centrum świeci się stojąca lampa z abażurem. Po prawej stronie biurko, na którym śpi mężczyzna; dojazd do bohatera, do planu średniego. Muzyka cichnie, a zamiast niej nasilone dzwonienie i pukanie do drzwi – wreszcie słychać męski głos: „Panie J!”. Mężczyzna trzymający długopis w ręku podnosi się z biurka, jakby się ocknął, przeciera oczy, trzymając okulary w ręku i nasłuchując zapytywania o to, czy jest w domu. Plan średni. Kobieta zdejmuje sukienkę, odsłaniając nagie ciało. Plan średni. Pan J. bonżurce wstaje znad biurka, po czym odchodzi i woła w odpowiedzi do przybysza, że jest u siebie i prosi, żeby chwilę poczekał. Plan pełny. Ujęcie z zaciemnionego pokoju, przez otwarte drzwi do drugiego pomieszczenia, gdzie pan J. podziwia wdzięki kobiety w innej sukience. W tle znów rozbrzmiewa ta sama muzyka jazzowa. Słychać też dzwonek do drzwi i wielokrotne wołanie gościa: „Panie J!”. Bohater idzie w kierunku kamery, do drugiego pokoju.

Sekwencja 2 Plan średni. Pan J. podchodzi do drzwi, otwiera. Wchodzi elegancko ubrany mężczyzna w marynarce i golfie, z katalogiem wystającym z kieszeni. Mężczyźni witają się przyjaźnie i zmierzają do kolejnych pomieszczeń, kamera wycofuje się przed nimi. Przybysz mówi o tym, jak dobrze, że zastał gospodarza, zwłaszcza z uwagi na jego brak telefonu. Plan pełny. Bohaterowie wchodzą do gabinetu pana J., mężczyzna przymyka drzwi do drugiego pomieszczenia; kamera podąża za nim. Kiedy gość pyta go o to, co robił, pan J. opowiada, że pracował i pisał. Rozmówca podejmuje temat, licząc, że chodzi o pracę nad nową sztuką, na którą czeka. Pan J. siada w fotelu. W tle znów rozbrzmiewa ten sam utwór. Plan średni. Brunetka przegląda się w lustrze w nowej sukience, zdejmuje biżuterię. W tle słychać głos pana J., proponującego gościowi, żeby usiadł. Ponownie słychać dzwonek do drzwi. Plan pełny. Starsza służąca wnosi tacę z herbatą i cukiernicą; panorama w prawo; podaje ją gościowi i wychodzi. Pan J. częstuje mężczyznę cygarem, na dalszym planie, przez otwarte drzwi widać przeglądającą się w lustrze brunetkę. Plan amerykański. Ujęcie przez otwarte drzwi: kobieta zdejmuje sukienkę, w tle słychać dzwonek do drzwi, stukanie i wołanie pana J., brunetka patrzy w obiektyw; dojazd zoomem do bohaterki do planu średniego, która kontynuuje rozbieranie się. Plan średni. Pan J. siedzi na fotelu i odpala papierosa. Z offu słychać dopytywanie męskim głosem, o to czy gospodarz jest u siebie. Pan J. odpowiada twierdząco, machając zniecierpliwiony ręką – prosi, żeby gość poczekał. Bohater wstaje i przechodzi do sąsiedniego pokoju, panorama w prawo. Plan średni. Kobieta przymierza kolejną kreację przed lustrem, od tyłu zachodzi ją Pan J., obejmuje ją i całuje w ramię. Ktoś nadal dobija się do drzwi, więc gospodarz odchodzi, a brunetka zakłada kolczyki. Plan średni. Gość w golfie pali cygaro i zerka w stronę wejścia, słysząc dzwonek. Off: c.d. muzyki jazzowej.

Sekwencja 3 Plan średni. Pan J. wpuszcza kolejnego gościa – mężczyznę w pasiastej koszuli i ciemnych okularach. Muzyka cichnie. Gość wchodzi, wraz z panem J. zmierzają do kolejnych pokoi; kamera wycofuje się przed nimi. Podobnie jak jego poprzednik, mówi o tym, jak dobrze, że zastał gospodarza, zwłaszcza z uwagi na jego brak telefonu. Dramatopisarz prowadzi gościa do swojego gabinetu. Plan pełny. Mężczyźni wchodzą do pokoju, w którym przez otwarte drzwi widać brunetkę w nowej sukni – pan J. idzie przymknąć drzwi, gość zapytuje, co on wyprawia, na co mężczyzna analogicznie odpowiada: „Pracowałem, pracowałem, pisałem” i prosi gościa, żeby usiadł, drzwi samoczynnie uchylają się ponownie. Panorama w prawo, mężczyzna dołącza do pierwszego gościa. Rozbrzmiewają dźwięki żywej muzyki jazzowej. Służąca podaje kolejną herbatę. Plan średni. Brunetka przymierza biżuterię na włosy. Plan średni. Pierwszy gość pali cygaro, słodzi herbatę. W tle kolejny dzwonek i wołanie nowo przybyłego mężczyzny, dopytującego o pana J. Dramatopisarz siedzi na kanapie i odpowiada twierdząco, prosi, żeby gość poczekał, odkłada papierosa i wstaje. Plan średni. Pan J. zachodzi brunetkę zdejmującą biżuterię od tyłu, poprawia włosy w lustrze, rozchyla jej sukienkę i całuje ją w plecy, po czym odchodzi na dźwięk dzwonka. Kobieta znów zaczyna się rozbierać.

Sekwencja 4 Plan średni. Pan J. wita kolejnego gościa, mężczyznę z bokobrodami, który wchodzi i powtarza tę samą formułkę, co jego poprzednicy. Plan średni. Bohater wprowadza go do pokoju, przymyka drzwi i na pytanie, o to, co wyprawia, opowiada o pracy i pisaniu, drzwi ponownie się uchylają. Mężczyzna dopytuje o nową sztukę, podobnie wyrażając swoje oczekiwanie na nią – po czym zostaje usadzony przez gospodarza, wraz z pozostałymi gośćmi. Plan średni. Pan J. odpala papierosa i zapewnia wszystkich panów, że pracuje. Plan pełny. Służąca serwuje kolejną herbatę, upada jej łyżeczka. Plan pełny. Brunetka przegląda się w kolejnej kreacji, odsłania nogi. W tle słychać wyjaśnienia pana J. na temat jego zapracowania i trudności twórczych. Plan średni. Bohater prowadzi wywód na temat tego, jaka powinna być sztuka – bez dłużyzn i powtórzeń. Plan średni. Kobieta zdejmuje biżuterię, w tle słychać głosy trzech mecenasów jednocześnie, proszących o odczytanie choćby początku powstającej sztuki. Plan średni. Pan J. siedzi ze zmartwioną miną, drapie się po głowie, po czym wstaje i przechodzi za biurko; kamera podąża za nim. Bohater wkłada okulary, szpera pośród licznych papierów rozrzuconych na blacie. Plan pełny. Ujęcie przez otwarte drzwi: brunetka rozbiera się. Off: powrót jazzowej muzyki. Plan średni. Pan J. prostuje się, zasiada za biurkiem i przystępuje do „czytania” sztuki. Treść dramatu okazuje się wyjątkowo podobna do sytuacji pana J., pozostającego w twórczym zawieszeniu oraz nękanego przez dobijających się do niego gości. Plan pełny. Służąca podaje bohaterowi herbatę, dojazd kamery do dramatopisarza, który robi pauzę i szuka dalszej części sztuki. Mężczyzna nerwowo powtarza te same partie, dotyczące nawoływania bohatera sztuki – również pana J. i jego zrywania się, przecierania oczu. Dramatopisarz sięga po papierosa, po czym drapie się po głowie i wertuje strony. W tle rozbrzmiewa muzyka jazzowa. Plan pełny. Mecenasi szepczą coś do siebie, słychać ponowny dzwonek do drzwi oraz głos wołający pana J. Plan średni. Mężczyzna jak zawsze, odpowiada, że jest w domu i prosi, aby chwilę zaczekano, po czym wstaje i kieruje się do drzwi; kamera podąża za nim. Mecenasi komentują, że sztuka ciekawie się zapowiada i szkoda, że im przerwano. Plan średni. Pan J. podchodzi do kobiety przeglądającej się w lustrze. Tym razem jednak ona schodzi z pola widzenia, a za to mężczyzna przygląda się sobie w odbiciu, stara się rozchylić kołnierzyk; dojazd do półzbliżenia. W tle słychać dźwięk dzwonka do drzwi. Plan średni. Kobieta podchodzi do pana J. stojącego przed lustrem, wachluje go chustką i przeciera mu twarz, po czym prowadzi go, aby usiadł na krześle. Kobieta zdejmuje suknię. W tle wciąż słychać dobijanie się kolejnego gościa. Plan pełny. Pan J. pokłada się na biurku, z długopisem uniesionym nad głową; dojazd do bohatera, do planu średniego. Off: głosy wołające na przemian „panie J.” i „czy jest pan u siebie?”.

Tyłówka Ściemnienie. Białe napisy na czarnym tle: 1. aktorzy Edward Radulski Teresa Mariat Jan Łukasik Zbigniew Kosiński Kazimierz Drabik Maria Mieczyńska 2. dźwięk Elżbieta Matulewicz montaż Janina Grosicka kierownik grupy zdjęciowej Krzysztof Matczak 3. opieka pedagogiczna Janusz Kubik Janusz Majewski 4. zdjęcia Andrzej Bogusz 5. scenariusz i reżyseria Stanisław Chybowski 6. PWSF TV i T 1973 Off: słychać głosy nawołujące pana J., jego własne odpowiedzi oraz pukanie do drzwi – zwielokrotnione i zniekształcone pogłosem. Ściemnienie.

Słowa kluczowe:

DRAMAT
DRAMATOPISARZ
KOBIETA
LUSTRO
MECENAS SZTUKI
PISARZ
SŁUŻĄCA
SZTUKA TEATRALNA
TEATR