Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Jeż

Informacje ogólne:

Identyfikator: Jez
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1972
Długość materiału: 00:08:28
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Jeż

Opisy:

Mężczyzna przynosi do domu jeża. Kiedy zwierzę znika, żona oskarża go, że sprzedał go za alkohol.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Zbliżenie buta oraz kamienia leżącego na ziemi, po który sięga dłoń i podnosi go. Z offu słychać dźwięki „Concierto de Aranjuez” Modern Jazz Quartetu. Półzbliżenie twarzy mężczyzny w pilotce, który mówi coś, bierze zamach i rzuca kamień. Półzbliżenie jeża, tuż obok którego spada ciśnięty kamień. Półzbliżenie mówiącego mężczyzny w pilotce, podchodzi do niego rozmówca stojący tyłem do kamery. Rozmazana fotografia przedstawiająca ulicę nocą. Na tym tle białe napisy: 1. JEŻ 2. zdjęcia RYSZARD LENCZEWSKI 3. współpraca WINCENTY FLOREK KRZYSZTOF ORDON KRZYSZTOF BOBROWSKI 4. montaż BARBARA PARZYCH dźwięk TADEUSZ PAŁCZYŃSKI kierownik grupy zdjęciowej JÓZEF SIWEK 5. opieka pedagogiczna HENRYK KLUBA TADEUSZ WIEŻAN 6. scenariusz i reżyseria JERZY OBŁAMSKI

Sekwencja 1 Plan średni. Ciemny pokój. Z offu ciąg dalszy melodii. Otwierają się drzwi, przez które do środka wchodzi mężczyzna. W rękach niesie jeża, którego odkłada na podłogę, po czym trąca palcem, aby ruszył; jazda w lewo i w dół, za jeżem, zbliżenie zwierzęcia. Mężczyzna wstaje, jazda kamery w górę, do planu średniego. Bohater zamyka drzwi, odjazd kamery – półzbliżenie śpiącej kobiety. Zbliżenie jeża na podłodze. Powtórne ujęcie śpiącej, bohater kładzie się obok niej. Muzyka cichnie. Po pokoju przetacza się światło reflektorów, słychać wycie syren. Po chwili słychać chrobotanie. Kobieta przebudza się, szturcha partnera: „Zygmunt”, mężczyzna obraca się na drugi bok. Kobieta zapala lampkę nocną. Półzbliżenie kobiety siedzącej nad śpiącym i skarżącej się, że coś tam chodzi, bohaterka prosi, żeby jej towarzysz coś z tym zrobił. Półzbliżenie Zygmunta, który ironicznie daje partnerce do zrozumienia, że nie zamierza nic robić, naigrywając się przy tym ze strachu kobiety. Półzbliżenie bohaterki która kładzie się przelękniona i nadal prosi mężczyznę o działanie. Bohater śmieje się, choć jego partnerce wcale nie jest do śmiechu, wstaje i idzie pokazać kobiecie rzekomego ducha; kamera podąża za nim. Włącza górne światło, kobieta momentalnie okrywa się kocem. Półzbliżenie mężczyzny, mówiącego, żeby jego towarzyszka zobaczyła źródło hałasu. Zbliżenie twarzy bohaterki zasłoniętej kocem, kobieta podnosi się i stopniowo odkrywa; odjazd kamery do planu średniego; kobieta uśmiecha się. Kontr ujęcie: jeż idzie po podłodze, obok krzesło z rzuconymi na nie ubraniami. Plan średni. Kobieta zakłada szlafrok i z uśmiechem mówi o jeżu „jaki fajny”, po czym kuca i pyta mężczyznę, skąd go ma; jazda kamery w dół. Kobieta wstaje, tuż obok partnera, jazda kamery w górę. Mężczyzna odpowiada, że jeża znalazł, kobieta odchodzi z kadru. Off: c. d. melancholijnej jazzowej melodii. Półzbliżenie jeża. Muzyka cichnie. Plan średni. Kobieta wchodzi do pokoju, w ręku trzyma miseczkę z mlekiem. Podchodzi do niej Zygmunt, zwracając się do partnerki „Krysiu”, stara się jej coś wyznać, ale kobieta przerywa mu, prosząc, aby podał jeżowi mleko. Zbliżenie miseczki w rękach kobiety, którą odbiera mężczyzna. Plan średni. Bohater przejmuje miskę. Półzbliżenie jeża oraz stawianego przed nim mleka; jazda kamery w górę – mężczyzna gładzi się ręką po głowie i spogląda na kobietę, uśmiechając się przy tym. Kontr ujęcie: zbliżenie twarzy kobiety odwzajemniającej spojrzenie i uśmiech. Półzbliżenie jeża pijącego mleko z miski. Plan amerykański. Kobieta kładzie się do łóżka, prosząc partnera o dołączenie oraz zgaszenie światła. Gaśnie górne światło, mężczyzna kładzie się, po czym gasi lampkę nocną. Słychać tykanie zegara. Półzbliżenie jeża w kartonowym pudełku. Off: melodia przypominająca kołysankę.

Sekwencja 2 Plan średni. Kobieta kroi chleb nad stołem, mężczyzna przynosi butelkę mleka. Bohaterka prosi partnera, żeby zjadł coś i wrócił o przyzwoitej godzinie, dodając, że sama przygotuje obiad, być może uda jej się kupić trochę schabu. W tle słychać ciąg dalszy melodii oraz głos spikera radiowego, nadającego wiadomości. Półzbliżenie jeża w kartonie, obok stoi miska z mlekiem. Plan średni. Bohaterka żegna się i odchodzi, bohater smaruje kromkę chleba, po czym obchodzi stół dookoła i podchodzi do drzwi balkonowych i wygląda przez okno. Ujęcie z okna: plan ogólny. Ulica w Łodzi. Wzdłuż ceglanego muru idzie mężczyzna w płaszczu i kapeluszu, w jego kierunku idzie kobieta w płaszczu. Off: dźwięki jazzowej melodii z początku filmu. Kobieta odwraca się za siebie. Punkt widzenia bohaterki: plan pełny. Bohater stoi na balkonie i patrzy w jej stronę z poważną miną. Powtórne ujęcie ulicy, bohaterka odwraca się i idzie dalej, mijając się z przechodniem, który ogląda się za nią, ale idzie dalej. Plan ogólny. Seria ujęć Łodzi: po ulicach chodzą przechodnie, przejeżdża auto, koń stoi zaprzęgnięty do wozu, ktoś sprząta ulicę. Plan pełny. Ze sklepu monopolowego wychodzi Zygmunt, niosąc pod pachą zawiniątko. Przy wejściu grajek uliczny gra na akordeonie. Odjazd kamery i panorama w prawo. Bohater idzie chodnikiem w prawo, obok przejeżdża auto. Półzbliżenie wieszaka, na który Zygmunt odwiesza płaszcz, po czym zagląda do kartonu. Półzbliżenie pustego pudełka. Półzbliżenie twarzy bohatera, jakby zmartwionej, mężczyzna rozgląda się. Niski kąt kamery, ujęcie zza nóg krzeseł i stołu, w tle nogi mężczyzny, który chodzi po pokoju, po czym klęka Zbliżenie dłoni mężczyzny, w której trzyma zapalniczkę i przyświeca sobie w poszukiwaniu jeża pod stołem. Plan średni. Mężczyzna podnosi się, zdmuchuje płomień zapalniczki. Plan pełny. Bohater podchodzi do okna, na stole leżą naczynia. W tle, oprócz jazzowej melodii słychać też odgłos deszczu. Plan pełny. Wieczór. Mężczyzna stoi w deszczu na dworze obok muru obklejonego ogłoszeniami. Pod płaszczem chowa akordeon, chroniąc instrument przed zmoczeniem. Wnętrze mieszkania. Półzbliżenie dłoni bohatera – mężczyzna przelewa herbatę ze szklanki na podstawkę, po czym uzupełnia szklankę wódką, jazda kamery w górę – bohater bierze łyka alkoholu. Zbliżenie dłoni z obrączką, trzymającej szklankę. Na dalszym planie otwierają się drzwi, do mieszkania wchodzi żona, komentując deszczową pogodę. Plan średni. Bohaterka rozbiera się, odwiesza ubrania na wieszak, relacjonując przy tym spotkanie z Andrzejem, który ma pracę dla jej męża – znajomy ma przyjść do nich wieczorem. Półzbliżenie twarzy Zygmunta. Zbliżenie mokrej od deszczu twarzy Krysi, zapytującej o to, gdzie jest jeż. Mąż odpowiada jej, że go nie ma. Zbliżenie szklanki z alkoholem, którą mężczyzna odkłada na stół. Zbliżenie twarzy kobiety, która patrzy na szklankę, potem na męża i ocenia na głos sytuację, zgadując, że mężczyzna sprzedał jeża, aby mieć na wódkę. Półzbliżenie twarzy rozwścieczonego bohatera, który rzuca stanowcze: „przestań!”. Zbliżenie smutnej twarzy kobiety. Plan pełny. Powtórne ujęcie wieczornej ulicy, na której w deszczu stoi mężczyzna z akordeonem pod płaszczem. Mija go przemoczony bohater w prochowcu. Akordeonista zwraca się do niego z prośbą, mężczyzna jednak idzie przed siebie, nie zwracając uwagi na grajka i niknie w mroku.

Tyłówka Off: w tle słychać c.d. melancholijnej melodii oraz dźwięki deszczu. Fragment fotografii przedstawiającej wieczorną ulicę. Na jej tle białe napisy: 1. wystąpili: MONIKA MATEJSKA JANUSZ DĄBROWSKI oraz FILIP BAJON WINCENTY FLOREK 2. PWSFTv i T 1972 r. Panorama w górę, na pozostałą część fotografii w stylu noir – kamienice wzdłuż ulicy, rozproszone światło i postać mężczyzny idącego w mroku. Ściemnienie. Muzyka cichnie.

Słowa kluczowe:

AKORDEON
ALKOHOL
ALKOHOLIK
ALKOHOLIZM
DESZCZ
JEŻ
MAŁŻEŃSTWO
WÓDKA
ZAPALNICZKA