Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Kontakty

Informacje ogólne:

Identyfikator: Kontakty
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1967
Długość materiału: 00:05:38
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: barwny
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Bohater idzie przez miasto, wchłaniając w siebie napotykane po drodze informacje, poglądy, hasła. Jego wędrówkę wieńczy pouczenie, aby być sobą. Film animowany, wycinankowy.

Tyłówka Plansza z otoczonym jesiennym wieńcem napisem: „BĄDŹ ZAWSZE SOBĄ”. Zza wieńca wychyla się leżący wcześniej na ławce mężczyzna, wstaje i wypuszcza z rękawa literkę „O”, która dołącza do napisu. Mężczyzna znika, odsłaniając nowe uzupełnione hasło, głoszące: „BĄDŹ ZAWSZE OSOBĄ”. Po chwili znika reszta liter, zostaje jedynie „O”, które dołącza do słowa „PRODUKCJA”. W kolejnych odsłonach pojawiają się napisy okolone wieńcem: 1. PRODUKCJA PFA PWSTiF 1967 2. OPIEKA JERZY KOTOWSKI 3. ZDJĘCIA TOMASZ TARASIN 4. REALIZACJA ANNA BOROWA (tu litera „O” przeleciała z poprzedniej planszy) Ściemnienie. Off: muzyka z początku filmu.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Plan pełny. Pejzaż miejski. Rysunek kamienic na szarym papierze, nad budynkami połyskuje złoty księżyc. Z lewej strony kadru wylatuje literka „K”, do której dołącza literka „O” z okrągłego okienka – obie lecą w prawą stronę, aż wlatują do okna budynku obok i wylatują z niego przez inne okno z literą „N”. Jazda kamery w prawo, złoty księżyc przesuwa się w prawą stronę. Na dachu jednej z kamienic napis „BRISK”, obok niego przysiadają trzy literki, podrywając w górę „T”, przypominające anteny telewizyjne zamocowane na budynkach. Na dachu obok napis „INTERNATIONAL”. Literki mijają kino oraz kościół, z którego iglicy „T” podrywa kolejne „T”. Następny jest bank, skąd wirujący ciąg liter zabiera „A”. Za moment dołącza też kolejne „K” i „Y” z innego budynku. Wszystkie litery łączą się w napis tytułowy: „KONTAKTY”. Księżyc i kamera zatrzymują się. Off: narastająca muzyka z partią ksylofonu.

Sekwencja 1 Plan pełny. Wycinankowy bohater, biały ludzik na dwóch nogach, stoi na tle atramentowych linii i kresek – chodnika. Bohater idzie przed siebie, w dół ekranu; jazda kamery w dół. W tle słychać niskie tony kontrabasu. Ludzik znika z prawej strony kadru. Plan pełny. Mężczyzna w patchworkowych ubraniach i w czapeczce tworzy kolejne słupki ogrodzenia, malując je dwoma rękoma jednocześnie. Z lewej strony kadru zjawia się biały ludzik. W tle słychać miarowe dudnienie. Plan średni. Do malarza zbliża się ludzik, przysuwa głowę w jego kierunku, aż mężczyzna domalowuje mu oczy. Ludzik patrzy wprost do kamery. Plan pełny. Ludzik podchodzi do papierowego kiosku, złożonego z wycinków gazet w różnych językach. Można przeczytać nagłówki, tj. „BREITKOPF & HÄRTEL” oraz „Skurzawka”. Ludzik przygląda się budce i znika za nią. Plan średni. Bohater stoi przed okienkiem kiosku z napisem „BREITKOPF & BREIT”, na bocznej ścianie naklejone są kolejne wycinki, włącznie ze sfabrykowanym znaczkiem z roku 1832. W miarę jak bohater zagląda do środka, jego ciało zaczyna zapełniać się wycinkami prasowymi (na temat wojny w Wietnamie). Ludzik odwraca się i zaczyna iść przed siebie, odjazd kamery do planu pełnego, jazda kamery w prawo. Bohater podchodzi do budynku z szyldem „LIPTON’S TEA / LARGEST SALE IN THE WORLD”. Mija witrynę z instrumentami muzycznymi, okratowane drzwi z okiem oraz witrynę z okularami (na górze witryny napis „BREIT”). Z prawej strony kadru wychodzi kobieta w okularach i kapeluszu, ubrana w czarną koronkę, bohaterowie stają naprzeciw siebie. Plan średni. Bohaterowie przyglądają się wystawie, następnie sobie. Kobieta zsuwa niżej okulary, żeby odsłonić oko, tym wyraziściej „rysujące się” bez szkieł. Wówczas bohater przejmuje okulary, zakłada je i odchodzi w przeciwnym kierunku. Plan pełny. Czworo ubranych w kolorowy filc dzieci przygląda się antycznemu posągowi mężczyzny z lirą, wieńcem laurowym i listkiem figowym. Nad nimi świeci złociste słońce, w tle szpaler drzew na wzgórzu. Z prawej strony kadru wchodzi ludzik w okularach, dzieci znikają z kadru, bohater przygląda się posągowi. Plan średni. Posąg, a obok słońce; jazda kamery w dół, mężczyzna przygląda się rzeźbie, aż na jego głowie ląduje wieniec laurowy i odchodzi. Plan pełny. Bohater idzie wzdłuż kamienic, mija witrynę zwieńczoną napisem „BREIT & KOPF”. Na wystawie obiekt przypominający ozdobną trumnę. Ludzik przygląda się jej, po czym idzie dalej; jazda kamery w lewo. Witryna z wizerunkiem kobiety oraz wejście z napisem „FRYZJER”. Zbliżenie kobiecej twarzy. Plan pełny. Bohater wyjmuje wycinankę z głową kobiety i zabiera ją ze sobą, po czym wychodzi z kadru.

Sekwencja 2 Plan pełny. Bohater niesie papierową głowę kobiety na chodnik z atramentu, wpatruje się w nią; jazda kamery w dół. Bohater patrzy przed siebie, zatrzymuje się. Kontrujęcie: plan pełny. Na ławce leży mężczyzna wsparty o futerał, najpewniej gitarowy. W tle trawnik, a na nim tabliczka z napisem „Breitkopf & Härtel”, obok lata motylek. Do leżącego podchodzi ludzik, a kiedy ten pierwszy zaaferowany jest motylem, bohater zabiera futerał i odchodzi; mężczyzna obraca się na ławce. Plan pełny. Antyczny posąg półnagiej kobiety w centrum. Obok znajdują się papierowa głowa kobiety oraz futerał, a także widać fragment trawnika z tabliczką. Zza posągu wychodzi główny bohater, chwyta głowę kobiety i wskakuje z nią na tabliczkę. Zdejmuje okulary i chowa do kieszeni, po czym trąca głowę posągu, która odpada. Na jej miejsce wkłada głowę kobiety z afisza – moment ten zostaje zaakcentowany muzycznie. Bohater podchodzi do futerału. Plan pełny. Bohater odsłania wieko futerału, gdzie kryje się obój lub klarnet. Bohater chwyta za instrument, po czym wygrywa nim pierwsze nuty „Toccaty i fugi d-moll” Jana Sebastiana Bacha (uzupełnione zaniżonymi tonami z offu). Bohater rozgląda się i odkłada instrument do futerału. Plan pełny. W zwartym szyku maszerują żołnierze, jeden z nich ma na piersi godło Polski, pozostali trzymają szyldy „LIPTON’S TEA” czy tabliczkę z napisem „Breitkopf & Härtel”. Po lewej stronie szyku idzie dowódca w złotym nakryciu głowy, wielokrotnie odznaczony. Jazda kamery w dół; w tle słychać werble orkiestry. Plan pełny. Jazda kamery w lewo. Na chodniku, wzdłuż drogi stoją ludzie, dorośli, ale też dokazujące dzieci z czerwoną lub niebieską chorągiewką. Plan średni. Jazda kamery w lewo, wzdłuż przybyłych obywateli; przed ich linią idzie główny bohater, w lewą stronę kadru. Zatrzymuje się przy jednym z bohaterów, zakłada mu wieniec na głowę, ale ten go zaraz oddaje. Plan średni. Dowódca idzie w kierunku kamery. Zbliża się do niego główny bohater, przywłaszcza sobie część odznaczeń – w tym Orła Białego i literę „G”, po czym znika. Plan pełny. Wojsko maszeruje przed siebie, po czym żołnierze w kolumnie wykonują zwrot w prawo i znikają z kadru (poza jednym zabłąkanym żołnierzem). Plan pełny. Mężczyzna w wojskowym ubraniu stoi przed fasadą kamienicy z szyldem „LIPTON’S TEA QUALITY No. 1” oraz napisem „Conrad Glaser”. Podchodzi do niego główny bohater z futerałem. Mężczyzna wskazuje na szyld, po czym bohater zapisuje na nim cyrylicą słowo: „ЧАЙ” (herbata). Mężczyzna ściska mu dłoń. Plan średni. Uśmiechnięty mężczyzna potrząsa dłonią głównego bohatera, w geście wdzięczności. Ludzik wypełnia się teraz wycinkiem z prasy radzieckiej – mężczyzna poklepuje go po ramieniu, przypina odznakę z godłem Związku Radzieckiego i odchodzi; jazda kamery w lewo. Bohater idzie przed siebie, mija napis „BREIT”, kwieciste drzwi, po czym zatrzymuje się, odpina odznakę, a jego ciało znów wypełnia się wiadomościami o Wietnamie w języku polskim. Naprzeciw bohaterowi wychodzą trzej Azjaci, wypełnieni wycinkami najprawdopodobniej w języku chińskim i wypychają go z kadru. Plan pełny. Bohater w trójkątnym kapeluszu, z odznaczeniami oraz futerałem idzie w kierunku kamery. Otwiera futerał, do którego trafiają kapelusz i odznaczenia, po czym odchodzi w samym wieńcu laurowym.

Sekwencja 3 Plan średni. Bohater idzie w kierunku galerii, mija obraz „Mona Lisy”, przygląda mu się, po czym wraca po ozdobną ramkę, wycina z jej pomocą twarz kobiety z portretu i znika. W tle słychać dźwięki „Dla Elizy” Ludwiga van Beethovena. Plan pełny. Bohater z futerałem i fragmentem obrazu wchodzi na chodnik przed kamienicą. Naprzeciw niego stoi fotograf za aparatem z napisem „Breit”, po czym ustawia bohatera do zdjęcia. Plan amerykański. Fotograf wkłada głowę do aparatu i kręci pierścieniem na obiektywie. Plan średni. Ujęcie przez wizjer aparatu. Rozmyty obraz na moment wyostrza się, ukazując sylwetkę głównego bohatera, po czym znów się rozmywa. Bohater uśmiecha się, słychać dźwięk migawki. Kolejne zdjęcia wykonywane zostają na odmiennych tłach – poszczególne migawki oddzielone są krótkimi ściemnieniami. Początkowo bohater pozuje en face, następnie z profilu, aż wreszcie znów en face, ale z każdym kolejnym zdjęciem jego głowa zmienia się w głowy znanych wcześniej postaci bądź elementów tła. Seria coraz szybszych ujęć fotografii, aż pojawia się biały kadr. Powrót do początkowego tła, bohater zamiast głowy ma tabliczkę „Breitkopf & Härtel”, która po chwili znika. Zostaje tylko usiany orderami korpus, który przesuwa się w lewo i w prawo, aż w kadrze zjawia się fotograf i umiejscawia głowę bohatera na jej miejscu. W kadrze zostaje fotograf, na chwilę zagląda do niego uśmiechnięty mężczyzna z ławki. W tle słychać opadający dźwięk trąbki.

Słowa kluczowe:

ALFABET
ANIMACJA
APOLLO
BEETHOVEN, VAN LUDWIG (1970-1827)
CHINY
DLA ELIZY
HERBATA
JAN SEBASTIAN BACH (1685 - 1750)
JĘZYK
KOLAŻ
KONTAKTY
LEONARDO, DA VIVCI (1452 - 1519)
LIRA
MIASTO
OKULARY
ORDER
PIGMALION
PRASA
REKLAMA
TABULA RASA
WIENIEC LAUROWY
WIETNAM
WOJSKO
WYCINANKA
ZWIĄZEK RADZIECKI