Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Opowiadanie z psem

Informacje ogólne:

Identyfikator: Opowiadanie_z_psem
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1969
Długość materiału: 00:17:19
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: niemy
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Starszy pan wybiera się w podróż pociągiem, podczas której powracają wspomnienia. Kiedy wysiada na stacji, czarny pies prowadzi go do drewnianej chaty, gdzie toczy się poważna rozmowa pomiędzy dwojgiem mężczyzn. Etiuda osnuta wokół Opowiadania z psem Jarosława Iwaszkiewicza (z udziałem samego pisarza).

Twórcy:

Zdjęcia (Grzegorz Kędzierski)
Obsada aktorska (Tomasz Malinowski)

Sekwencje:

Sekwencja 1 Plan ogólny. Zaśnieżona aleja prowadząca do dworku (to Stawisko, majątek Jarosława i Anny Iwaszkiewiczów). Najazd zoomem na budynek. Plan pełny. Seria ujęć dworku: ganek z krzesłami, okno obrośnięte pnączem, ławka i samochód przed schodami, drewniana weranda. Plan pełny. Z werandy wyłania się starszy pan w okularach (rola Jarosława Iwaszkiewicza), ubrany w płaszcz i czapkę wykończone kożuszkiem, po czym schodzi po schodach o lasce, do planu amerykańskiego; towarzyszy mu czarny kudłaty pies. Kamera podąża za bohaterem, w dół, a następnie w prawo, po czym ponownie w dół, kiedy mężczyzna schodzi niżej, kolejnymi schodami, trzymając się poręczy i oglądając na psa za sobą; bohater skręca w prawo; ujęcie zza drzew.

Sekwencja 2 Plan pełny. Ujęcie z żabiej perspektywy: korony drzew, zza których prześwieca słońce; chwiejny ruch kamery w lewo. Plan pełny. Starszy pan idzie zaśnieżonym poboczem, mija go koń, a za nim woźnica na drewnianym wozie wypełnionym węglem. Panorama w lewo, dojazd do starszego pana, do planu średniego. Plan pełny. Brzezina, a za nią po nasypie jedzie pociąg. Plan średni. Bohater idzie w głąb kadru, tyłem do kamery, w stronę brzeziny i pociągu. Plan pełny. Mężczyzna idzie wzdłuż peronu. Nad nim widnieje tablica z nazwą stacji: „PODKOWA LEŚNA ZACHODNIA”; panorama w lewo. Bohater dochodzi do przystankowej wiaty i siada na ławce, patrzy wprost do kamery. Półzbliżenie zegara kolejowego, wskazującego niemal w pół do dwunastej. Szwenk w dół, po skosie na tory – pociąg nadjeżdża z głębi kadru. Plan pełny. Mężczyzna wstaje z ławki, patrzy w stronę pociągu. Kontrujęcie: pociąg jedzie wprost w kierunku kamery, mija ją nieznacznie, na peron wysiada mężczyzna. Zbliżenie twarzy starszego pana w okularach, za nim widać okno pociągu, a przez nie ruchomy krajobraz. Plan pełny. Widok z okna: wiejski pejzaż. Przebitki na serię fotografii bohatera w towarzystwie innych mężczyzn w garniturach, rozmawiających, przemawiających z mównicy bądź biorących udział w głosowaniu (zdjęcia przedstawiają autentyczne sceny z życia J. Iwaszkiewicza). Plan średni. Starszy pan siedzi w wagonie bezprzedziałowym i wygląda przez okno zamyślony. Plan ogólny. Widok z okna pociągu: dzieci bawią się na lodowisku, panorama w lewo. Półzbliżenie starszego mężczyzny, który wstaje i wychodzi z pociągu. Po chwili jedynie jego głowa za oknem, pociąg rusza, kolejne wagony przesuwają się przed kamerą, a bohater stoi w miejscu. Kiedy pociąg odjeżdża, bohater odsłania się, za nim wiata przystankowa z napisem: „… W BRZÓZKACH!”.

Sekwencja 3 Plan pełny. Na ławce siedzi duży czarny pies, po czym zeskakuje z niej i znika z kadru. Obok tabliczka z nazwą miejscowości: „KANIE”, w tle widać wiejskie zabudowania. Plan pełny. Pies podbiega do starszego pana i obskakuje go, mężczyzna wydaje się lekko skonsternowany, zaczyna iść przed siebie, panorama w lewo. Plan pełny. Czarny pies idzie przed siebie śnieżną dróżką, przy czym odwraca się za siebie, w kierunku kamery i bohatera; przystaje, macha ogonem, po czym rusza dalej. Plan ogólny. Wejście do lasu. Z przodu idzie pies, za nim podąża bohater. Plan pełny. Zwierzę prowadzi, za nim idzie mężczyzna, panorama w prawo, aż do drewnianych zabudowań. Pies wchodzi do środka przez bramę.

Sekwencja 4 Ujęcie z wnętrza. Plan średni. Drewniane drzwi otwierają się i wchodzi przez nie młody mężczyzna w okularach (rola reżysera, Tomasza Malinowskiego), zdejmuje czapkę i okrąża pomieszczenie; kamera podąża za nim. Mężczyzna zerka na siedzącą przy stole postać, podchodzi do zegara z kukułką, zdejmuje płaszcz, potem okulary, zasiada do stołu. Półzbliżenie mężczyzny, który właśnie zdjął okulary i mówi coś. Kontrujęcie: plan średni. Starszy mężczyzna (nie jednak Jarosław Iwaszkiewicz) przeciera lusterko, którego używa do golenia się. Nad stołem wisi lampa, której blask odbija się w lusterku, oświetlając brodę i szyję bohatera. Starszy mężczyzna odpowiada młodszemu, wycierając się z resztek kremu do golenia. Kontrujęcie: półzbliżenie odpowiadającego młodego. Zbliżenie jego dłoni przecierających okulary; jazda kamery w lewo, przez stół, na którym leżą: talerz z resztkami jedzenia, zmięte papiery, ścierka i przybory do golenia – kamera zatrzymuje się na dłoniach starszego, trzymających ścierkę. Półzbliżenie starszego mężczyzny, który coś mówi (z niskiego kąta kamery). Półzbliżenie czarnego psa, który podchodzi do talerza z mlekiem, stojącego na podłodze, i pije z niego. Plan średni. Młody mężczyzna odpowiada. Przebitki na korony drzew, zza których prześwieca słońce.

Sekwencja 5 Korony drzew, za nimi słońce; chwiejny ruch kamery w lewo. Półzbliżenie starszego pana w okularach (J. Iwaszkiewicz), który idzie przed siebie w słońcu. Zbliżenie dłoni starszego mężczyzny przy stole, który nakłada tytoń do bibułki i skręca papierosa; jazda kamery w górę, półzbliżenie twarzy mężczyzny, liżącego bletkę, mówiącego, a następnie odpalającego papierosa. Zbliżenie leżącego przy łóżku psa oraz ręki, która go głaszcze. Plan średni. Starszy mężczyzna siedzi przy stole i mówi; nad nim świeci lampa. Obrót kamery o 180 stopni, wokół lampy – aż zatrzymuje się na młodszym mężczyźnie, siedzącym po przeciwnej stronie stołu, który odpowiada rozmówcy. Ponowny obrót kamery o kolejne 180 stopni – aż do starszego rozmówcy – jego odpowiedź, po czym powrót kamery po osi poprzedniego obrotu, do młodszego dyskutanta.

Sekwencja 6 Plan średni. Starszy pan w okularach (J. Iwaszkiewicz) idzie przed siebie; kamera podąża za nim w prawo, ujęcie zza drzew. Bohater znika za pniem drzewa, na które następuje wyostrzenie. Plan średni. Starszy mężczyzna przy stole kontynuuje swój wywód, z lekkim uśmiechem. Kontrujęcie: półzbliżenie młodszego mężczyzny, który odpowiada. Powtórne ujęcie starszego rozmówcy. Półzbliżenie starszego pana w okularach (J. Iwaszkiewicz), który idzie przed siebie; kamera podąża za nim w lewo.

Sekwencja 7 Zbliżenie profilu starszego mężczyzny, wychodzącego z lewej strony kadru; na dalszym planie, w centrum siedzi młodszy mężczyzna. Głowa starca zajmuje całą pionową rozciągłość kadru. Bohaterowie rozmawiają. Plan średni. Starszy mężczyzna siedzi przy stole, odpowiada wzburzony, wstaje i uderza dłonią w drewniany blat, odchodzi. Zbliżenie profilu młodszego mężczyzny, wychodzącego z prawej strony kadru; na dalszym planie, w centrum zasiada starszy mężczyzna. Głowa młodszego zajmuje całą pionową rozciągłość kadru. Bohaterowie kontynuują rozmowę. Plan pełny. Starszy mężczyzna dogląda ognia w palenisku, tuż przy kominku leży czarny pies, cały drży. Jazda kamery w dół. Mężczyzna głaszcze psa, który niepokojąco ziaje. Jazda kamery w górę i w lewo – mężczyzna wstaje i ponownie zasiada za stołem, kontynuuje wywód; ujęcie całego stołu zza pleców młodszego bohatera. Plan średni. Młodszy mężczyzna ogląda się za siebie. Do pomieszczenia wchodzi dziewczyna, od razu sięga po coś pod stołem, panorama w lewo, na starca – bohaterowie nie przerywają rozmowy. Panorama w prawo – z powrotem na młodszego; w tle krząta się dziewczyna; panorama w lewo – na starszego, i z powrotem w prawo – na młodszego.

Sekwencja 8 Owcza skóra, na którą kładzie się dziewczyna – półzbliżenie jej twarzy. Zbliżenie dłoni dziewczyny, trzymającej chustkę, po chwili upuszcza ją. Migotanie obrazu – ujęcia przecinane czarnymi planszami. Zbliżenia twarzy dziewczyny i młodego mężczyzny całujących się namiętnie w miłosnym uścisku.

Sekwencja 9 Plan średni. Starszy mężczyzna siedzi za stołem i zwraca się do psa. Plan pełny. Pies leży przy kominku i niepokojąco ziaje i drży. Zbliżenie profilu starszego bohatera, na dalszym planie dziewczyna zarzuca szybko okrycie z baraniej skóry i wybiega na zewnątrz, pozostawiając uchylone drzwi. Plan średni. Starszy pan w okularach i o lasce (J. Iwaszkiewicz) idzie przed siebie, w kierunku kamery, wokół zaśnieżony las. Kamera otacza idącego bohatera, dojazd do półzbliżenia. Półzbliżenie młodego mężczyzny bez koszulki, który podnosi się z pozycji półleżącej, siada na baranim posłaniu i mówi, zakłada koszulę, wstaje, wpuszcza koszulę w spodnie, po czym znów siada, zakłada sweter. Kontrujęcie: półzbliżenie starszego mężczyzny za stołem, który odpowiada krótko, nad nim świeci lampa. Plan średni. Starszy pan (J. Iwaszkiewicz) kontynuuje marsz w zimowym pejzażu; ujęcie zza drzew, kamera podąża za nim w lewo. Korony drzew, zza których prześwieca słońce; chwiejna jazda w lewo. Półzbliżenie mężczyzny idącego w kierunku kamery, aż do zbliżenia. Półzbliżenie starszego mężczyzny przy stole, ma rozświetloną twarz. Bohater zwraca się w prawo, poniżej stołu – mówi do psa. Kamera okrąża bohatera od tyłu, ukazując siedzącego młodszego mężczyznę; najazd zoomem, młody dobiega bliżej, do zbliżenia i żywo mówi coś do rozmówcy.

Sekwencja 10 Półzbliżenie starszego pana w okularach (J. Iwaszkiewicz), siedzącego na schodach prowadzących do tylnej części dworku w Stawisku, patrzy w stronę kamery; odjazd do planu amerykańskiego; bohater ma rękawiczkę tylko na jednej ręce, nagle spogląda gdzieś w bok. Plan pełny. Czarny kudłaty piesek idzie przed siebie, merdając ogonem. Plan pełny. Pan na schodach głaszcze psa i coś do niego mówi; odjazd do planu ogólnego. Plan ogólny. Elewacja tylna dworku, ujęcie zza drzew. Pejzaż lasu, nad którym prześwieca słońce zza chmur.

Słowa kluczowe:

ADAPTACJA
CHATA
DIALOG
DWOREK
HISTORIA
IWASZKIEWICZ, JAROSŁAW (1894-1980)
KOLEJ
LAS
OJCIEC
OPOWIADANIE
PERON
PIES
POCIĄG
PRZESZŁOŚĆ
ROZMOWA
STAWISKO (POLSKA)
SYN
ŚNIEG
TAJEMNICA
WSPOMNIENIA
ZIMA