Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

Podanie

Informacje ogólne:

Identyfikator 
Podanie_1972
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1972
Długość materiału 
00:15:22
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Opisy:

Młody mężczyzna, pogrążony w egzystencjalnym kryzysie, składa podania w szeregu osobliwych instytucji.

Twórcy:

Sekwencje:

Sekwencja 1 Plansza tytułowa: czarny napis „PODANIE” na białym tle; ścieżka dźwiękowa: linia basowa utworu Do kogo idziesz Miry Kubasińskiej. Leżący w łóżku pod kołdrą bohater sięga po paczkę papierosów leżącą na krześle i zapala jednego z nich; prawą część kadru przysłania framuga drzwi i wiszący pasek do spodni. Mężczyzna spogląda bezpośrednio w kamerę i wygłasza monolog, w którym opisuje swój życiorys bez podawania dokładnych informacji („Nazywam się tak a tak” itp.). Wypowiedź przerywają dźwięki dzwonka do drzwi (off); bohater ściąga z siebie kołdrę. Plan pełny: bohater w podkoszulku i czarnych majtkach siada na łóżku, gasi papierosa, zakłada kapcie i wstaje, po czym przechodzi w prawo. Krótka panorama w prawo, od półzbliżenia do planu amerykańskiego: bohater wychodzi na korytarz, a następnie otwiera drzwi do mieszkania, za którymi stoi jego partnerka, ubrana w płaszcz i futrzaną czapkę; kobieta wita się, mężczyzna pyta zaś o powód najścia. Plan średni: smutna partnerka, widziana znad ramienia bohatera. Półzbliżenie bohatera znad ramienia kobiety: bohater stwierdza, że nie ma czasu i przymyka drzwi. Plan amerykański: widziany od tyłu bohater każe partnerce przyjść później, po czym zamyka i zabezpiecza drzwi; mężczyzna wychodzi z kadru w lewo. Plan średni, kamera pod kątem z góry: bohater siada na łóżku, zaciąga się papierosem wyciągniętym z popielniczki i gasi go, po czym zakłada sweter jednocześnie z białą koszulą i ściąga spodnie z oparcia krzesła.
Sekwencja 2 Ścieżka dźwiękowa: utwór muzyczny Do kogo idziesz Miry Kubasińskiej. Plan średni: ubrany w futrzaną czapkę i czarny płaszcz bohater przechodzi przez czarną zasłonę; panorama w lewo: bohater wchodzi w korytarz przedszkola, kierując się w głąb kadru. Bohater widoczny zza przeszklonego prześwitu w drzwiach. Perspektywa bohatera: sala przedszkolna, w której siedzą cztery kobiety; ruch kamery z ręki w lewo: obszerna sala, w której w rzędach łóżek okrytych białą pościelą śpią dzieci. Ścieżka dźwiękowa: koniec utworu muzycznego. Pluszowy miś stoi na biurku. Jazda kamery po skosie w górę i w lewo do planu średniego: kobieta w białym fartuchu czyta dokument; off: treść podania o przyjęcie do przedszkola. Półzbliżenie bohatera; off: kwestia dialogowa. Plan średni: kobieta unosi wzrok znad kartki i odmawia prośby bohatera. Plan średni zza pleców kobiety: bohater stoi z czapką w ręce i odbiera dokument od kobiety. Bohater składa kartkę; panorama w górę do półzbliżenia: bohater pyta, co powinien zrobić. Półzbliżenie: kobieta prosi, by bohater wrócił w przyszłym kwartale.
Sekwencja 3 Plan pełny, widok zza dwóch śmietników: bohater zaczepia ludzi na chodniku wzdłuż fasady kamienicy, trzymając duży rulon papieru; po chwili odchodzi z niską kobietą w prawo do bramy. Brama: przez niewielki prześwit widać twarz bohatera. Plan średni: po chwili drzwi otwierają się, a na dziedziniec wchodzą bohater z kobietą; mężczyzna rozpościera papier pakowy na ścianie, kobieta staje obok niego; bohater wskazuje na papier i stwierdza, że pusta powierzchnia przedstawia jego osobę. Półzbliżenie znad ramienia bohatera: mężczyzna przesuwa palcem po pustym papierze i mówi („to całe moje życie”); kobieta podchodzi bliżej bohatera. Plan średni: bohater ściąga papier ze ściany, urywa kawałek i wręcza kobiecie, która dziękuje mu i pakuje fragment papieru do torebki.
Sekwencja 4 Kuchnia. Kucharka w fartuchu i czepku używa maszyny do mielenia mięsa; po prawej stronie na blatach znajdują się duża waga, miski i drewniana deska. Panorama w lewo do kolejnego pomieszczenia: młoda kucharka nalewa wody z kranu do garnka, następnie przechodzi z nią w lewo, mijając kobietę krojącą warzywa na drugim planie. Młoda kucharka stawia garnek na stole obok innych dużych naczyń, przy których pracuje starsza kucharka; następnie sięga po garnek stojący na drugim planie i wychodzi z pomieszczenia. Plan średni: zwrócona tyłem do kamery partnerka bohatera, ubrana w fartuch, stoi w otoczeniu naczyń przed przeszkloną ścianką działową; młoda kucharka wchodzi do pomieszczenia przez drzwi na drugim planie, stawia garnek na blacie, po czym przekazuje tacę z kubkami przez okienko w ściance; partnerka bohatera przesuwa tacę po blacie i odkłada na bok miskę z buraczkami. Widoczna od szyi do kolan kobieta nalewa do kubka kompot z dużego garnka; panorama w lewo: bohaterka siada w planie średnim na krześle obok regału z talerzami i pije kompot, po czym spogląda w kamerę. Dziewczyna mówi o swojej pracy, partnerze i porzuconych studiach; treść kluczowych informacji zagłusza powracający dźwięk maszynerii. Kobieta kończy monolog i bierze łyk kompotu.
Sekwencja 5 Plan pełny, kamera pod kątem z góry: ubrany na czarno mężczyzna siedzi na krześle w pokoju; panorama w lewo na stół pokryty papierami, przy którym pracują dwie postacie: starsza kobieta i mężczyzna w golfie; dalsza panorama w lewo na czarnowłosą kobietę z gazetą i wpatrzonego w obiektyw mężczyznę w garniturze, który przedstawia się („Nazywam się tak a tak” itp.). Plan pełny: patrząca w kamerę czarnowłosa kobieta przedstawia się w ten sam sposób. Plan średni: starsza kobieta i mężczyzna w golfie spoglądają w kamerę i powtarzają schemat wypowiedzi, następnie wracają do pracy. Plan średni: na pierwszym planie mężczyzna w golfie siedzi pochylony nad stołem, na drugim planie, pod oknem, mężczyzna ubrany na czarno przedstawia się; młodszy mężczyzna unosi wzrok i potwierdza, że wielu ludzi nazywa się w podobny sposób. Sekwencja trzech ujęć, w których genezę powstania ludzi „takich a takich” opisują: widoczna od ust do pasa starsza kobieta i czarnowłosa kobieta z gazetą na drugim planie (prawą część kadru przesłania okrągłe akwarium); ujęty w półzbliżeniu mężczyzna w garniturze; starsza kobieta ujęta w planie średnim przy stole (lewą część kadru przesłania postać ulokowana blisko kamery). Plan średni: młody mężczyzna przy stole mówi o stosunku „takich a takich” do życia; za nim, po prawej, siedzi mężczyzna ubrany na czarno; prawą część kadru przesłania ramię postaci. Plan średni: ubrany na czarno mężczyzna potwierdza słowa przedmówcy.
Sekwencja 6 Sala gimnastyczna. Plan ogólny: biegający w głębi kadru trener wykonuje rzuty do kosza; kadr przecina zawieszona siatka do siatkówki. Plan amerykański: trener wykonuje rzut i odbija piłkę do koszykówki; panorama w prawo do planu średniego: trener podchodzi do siatki, za którą stoi bohater, i przedstawia mu ofertę sekcji sportowych, podrzucając piłkę w ręce. Obejmujący słupek bohater wyjaśnia mu swoje problemy egzystencjalne. Trener zgryźliwie odpowiada, po czym odbiega w lewo, śledzony przez kamerę, i wykonuje rzut do kosza.
Sekwencja 7 Postacie z sekwencji nr 5 siedzą przy stole, pracując z dokumentami; prawą część kadru przesłania oparcie krzesła. Czarnowłosa kobieta podaje starszej kobiecie kartkę papieru i sugeruje, że jest to „podanie”. Starsza kobieca zgadza się i puszcza dokument w obieg dookoła stołu; postacie komentują charakter dokumentu. Zbliżenie kartki trzymanej przez mężczyznę w garniturze, który komentuje i podaje dokument młodszemu mężczyźnie; ten pyta, gdzie jest nadawca podania. Półzbliżenie: znajdujący się w innej przestrzeni i patrzący w kamerę bohater odpowiada; jego głos wywołuje delikatne echo. Półzbliżenie: mężczyzna w golfie patrzy w kamerę i dopytuje. Półzbliżenie: bohater odpowiada, że sam nie wie, gdzie jest. Plan średni: starsza kobieta stwierdza, że sytuacja jest trudna; panorama w lewo na czarnowłosą kobietę, która potwierdza. Półzbliżenie: skupiony na kamerze mężczyzna w golfie sugeruje, by bohater wyszedł na ulicę. Półzbliżenie: bohater kiwa głową, zgadza się i wychodzi z kadru.
Sekwencja 8 Plan średni, jazda kamery w prawo: tłum gapiów. Półzbliżenie, perspektywa żabia: pościel wiszącą na trzepaku, w którą uderza ręka trzymająca kijek do trzepania. Plan pełny, perspektywa ptasia: staruszka trzepie pościel. Pierwszy plan, półzbliżenie: staruszka trzepie pościel; drugi plan, amerykański: przez tłum gapiów przechodzi bohater w płaszczu i futrzanej czapce, palący papierosa; przechodzi najpierw w lewo, potem w prawo. Plan ogólny: bohater przechodzi przez tłum gapiów stojących w bramie i wychodzi z kadru.
Sekwencja 9 Plan pierwszy: oparcie krzesła przysłania znaczną część kadru; plan drugi: bohater otwiera drzwi blokowane przez krzesło, wchodzi do pomieszczenia, zdejmuje czapkę i oznajmia, że nikt go nie szukał. Perspektywa znad stołu, przy którym siedzi grupa postaci; na drugim planie stoi bohater z czapką w rękach. Perspektywa znad ramienia bohatera na postacie przy stole; mężczyzna w golfie twierdzi, że to jedyna metoda, żeby „znaleźć”. Plan amerykański: bohater podrzuca czapkę, wychodzi i zamyka za sobą drzwi. Bohater przechodzi przez korytarz w kierunku kamery, następnie odwraca się w lewo; ruch kamery w lewo: partnerka stoi pod ścianą prostopadłego korytarza; bohater podchodzi do niej, gładzi jej twarz i obejmuje ręką. Bohaterowie idą po schodach w dół; ścieżka dźwiękowa: melodia na klawikordzie.
Tyłówka 1. KONIEC 2. PWSFTV i T / 1972

Słowa kluczowe:

  • BIUROKRACJA

  • GASTRONOMIA

  • KARETKA

  • KRYZYS EGZYSTENCJONALNY

  • PARANOJA

  • PRZEDSZKOLE

  • SALA GIMNASTYCZNA

  • SPORT

  • URZĘDNIK

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x