Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

Pokój numer 618

Informacje ogólne:

Identyfikator 
Pokoj_618
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1969
Długość materiału 
00:14:36
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Pokój numer 618

Opisy:

Melancholijny lalkarz konfrontuje się z przeszłością za pomocą poezji, muzyki i kukiełek.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Ścieżka dźwiękowa: utwór na skrzypcach. 1. PWST i F 1969 przedstawia 2. TADEUSZ FIJEWSKI i Ewa Wyciechowska 3. w filmie PREBENA ØSTERFELTA 4. POKÓJ NR 618 / poświęcony przyjacielowi Przewijanie napisów: 5. wiersze: federico garcia lorca i preben østerfelt; muzyka: barbara wieniowska-osterfelt; dźwięk: nikodem nołk-waniewski; montaż: janina grosicka; kierownik zdjęć: mieczysław mękarski; opieka pedagogiczna: janusz kubik i adolf forbert; zdjęcia: janusz kieszkiewicz; scenariusz i reżyseria: preben østerfelt
Sekwencja 1 Styk ścian, na których wiszą dwa abstrakcyjne szkice w ramach; ścieżka dźwiękowa: utwór na skrzypcach oparty na szorowaniu smyczkiem. Ustawione w kącie pokoju łóżko, nad którym wiszą dwa szkice; po jego lewej stronie znajduje się szafka nocna i okno z firaną. Czarny ekran; off: bohater recytuje wiersz o róży.
Sekwencja 2 Plan amerykański: starszy mężczyzna w garniturze trzyma podłużny futerał i idzie w lewo: od drzwi do łóżka (panorama w lewo), mijając po drodze stolik i krzesło, ustawione pod ścianą; bohater kładzie futerał na łóżku i idzie w prawo (panorama w prawo) do drzwi, podnosi z ziemi dużą walizkę i kładzie ją na stole, a następnie opiera się o nią. Bohater idzie w głąb kadru (do planu pełnego), staje obok okna i zasuwa firanę. Plan średni, jazda kamery w prawo: mężczyzna idzie od okna do stolika, otwiera walizkę (w tym momencie rozpoczyna się skrzypcowy utwór muzyczny) i wyjmuje z niej radio; następnie idzie w lewo (jazda kamery w lewo) i kładzie radio na szafce nocnej. Półzbliżenie: mężczyzna powoli spogląda w kamerę, delikatnie się uśmiecha, idzie w prawo (jazda kamery w prawo) i siada przy stoliku (plan średni); następuje najazd i obrót kamery wokół mężczyzny, opierającego twarz na skrzyżowanych dłoniach. Frontalne półzbliżenie: mężczyzna unosi twarz i opiera usta o dłonie. Plan średni: mężczyzna wstaje od stołu i idzie w prawo (jazda kamery w prawo); widoczny od ramion do kolan bohater wyciąga opakowanie leków z kieszeni marynarki i idzie dalej (jazda kamery w prawo do półzbliżenia), w kierunku lusterka umocowanego nad zlewem; mężczyzna odkłada zakrętkę na półeczce pod lustrem. Plan średni, perspektywa boczna: mężczyzna zażywa lekarstwa, a następnie pochyla się przy kranie (jazda kamery w dół), pije i wyprostowuje się (jazda kamery w górę). Plan średni: bohater robi komiczne miny przed lustrem; ścieżka dźwiękowa: utwór „Nissernes vagtparade” Brora Kallesa Kapela; następnie bohater chaotycznie podskakuje w prawo z uniesionymi rękoma (jazda kamery w prawo), zaś po chwili zatrzymuje się z konsternacją, wyjmuje grzebień i poprawia fryzurę (utwór Kapela zastępuje ponura muzyka na skrzypcach); najazd kamery do półzbliżenia i pełny obrót wokół głowy bohatera (skrzypce zastępuje utwór Kapela).
Sekwencja 3 Koniec utworu muzycznego. Półzbliżenie: widoczna znad ramienia bohatera brodata kukła lekarza „przemawia” jego rymującym głosem. Jazda kamery w prawo, za głową bohatera do drugiej kukły: wąsatej postaci w berecie, która rymem żali się na nostalgię za młodością. Półzbliżenie: kukła lekarza zostaje opuszczona poza kadr; powolna jazda kamery w prawo: bohater dotyka twarzy kukły i recytuje wiersz o oczekiwaniu na śmierć, które przerywa pojawienie się kobiety; po chwili kamera jedzie w lewo i zatrzymuje się na nieostrym tyle głowy bohatera. Półzbliżenie: ulokowany w lewej części kadru bohater obsługuje kukłę lekarza, znajdującą się po prawej; mężczyzna przedstawia lekarską poradę, polegającą na zabiciu koguta i wypiciu jego krwi. Jazda kamery w lewo: bohater obsługuje drugą kukłę, która odmawia zaleconej porady. Plan średni: bohater siedzi przy stole za walizką i obsługuje kukłę lekarza, który radzi drugiej kukle odszukać kobietę. Po chwili bohater przerywa inscenizację i odwraca się w kierunku kamery, by z opuszczonym wzrokiem dokończyć rymowaną kwestię dialogową.
Sekwencja 4 Plan średni: bohater stoi przed stołem, trzymając w rękach kukłę kobiety z wieńcem kwiatów na głowie. Ścieżka dźwiękowa: rozpoczyna się miłosna piosenka o całusach. Bohater idzie w lewo (jazda kamery w lewo), podchodzi do szafki nocnej i chwyta fajkę, którą wkłada do ust. Półzbliżenie: bohater zapala fajkę. Plan średni: bohater idzie w prawo (jazda kamery w prawo) i staje przy stoliku. W tym czasie poprzedni utwór muzyczny zastępuje „Symfonia nr 5 op. 47” Dmitrija Szostakowicza. Bohater wyciąga z walizki pędzel i siada na krześle; najazd kamery: bohater nakłada farbkę na pędzel, podnosi kukłę kobiety i maluje na jej twarzy. Plan średni: bohater kończy malować i wpatruje się w lalkę, po czym odkłada fajkę na stół i wstaje. Plan średni: bohater podchodzi do zasłoniętego okna; najazd kamery do półzbliżenia, a następnie jazda w prawo i w dół, do zbliżenia na futerał: bohater otwiera go, przesuwa dłonią po skrzypcach, wyjmuje je i przytula (jazda kamery w górę do półzbliżenia). Koniec utworu muzycznego. Półzbliżenie: bohater gra na skrzypcach; następuje powolny najazd kamery do zbliżenia, kulminujący w rozmyciu twarzy bohatera.
Sekwencja 5 Zbliżenie twarzy młodej kobiety, obracającej się wokół własnej osi; wysoki klucz oświetlenia. Ścieżka dźwiękowa: perkusja. Plan pełny, spowolniony ruch: ubrana w białą sukienkę kobieta przemieszcza się na białym tle w prawo w baletowym tańcu (śledzona przez kamerę). Trzy ujęcia tańczącej baletnicy w spowolnionym ruchu: w planie średnim, w półzbliżeniu i w przejściu od planu średniego do zbliżenia. Plan pełny: ubrany w biały, prosty strój chłopiec idzie w kierunku kamery, przechodząc do półzbliżenia. Plan średni: w lewej części kadru bohater gra na skrzypcach, a w prawej – baletnica idzie tanecznym krokiem w kierunku odjeżdżającej kamery, by po chwili wykonać taneczny krok w lewo; w trakcie ruchu kobiety bohater oddala się. Cztery ujęcia tańczącej baletnicy w planie pełnym. Dwa ujęcia baletnicy odwracającej się ku kamerze w półzbliżeniu. Półzbliżenie: bohater gwałtownie przejeżdża smyczkiem po strunach. Zbliżenie drepczących stóp w baletkach; jazda kamery w górę do pasa tańczącej baletnicy, następnie w dół i jeszcze raz w górę, ku twarzy baletnicy; następuje odjazd kamery: baletnica kończy taniec w pozycji kucającej. Półzbliżenie: bohater gra na skrzypcach. Plan średni do planu pełnego, jazda kamery w prawo: baletnica tańczy. Plan średni: baletnica odgarnia włosy z ramion. Trzy ujęcia baletnicy wykonującej piruet: w planie średnim, w półzbliżeniu i zbliżeniu. Plan pełny: stojący na białym tle bohater kończy grać, opuszcza ręce, odwraca się i idzie w głąb kadru.
Sekwencja 6 Zbliżenie śpiącego bohatera, po którym następuje odjazd kamery, ukazujący mężczyznę leżącego na łóżku ze skrzypcami, a dalej kukłę kobiety, leżącą na stole pod tym samym kątem; ścieżka dźwiękowa: kobiecy śpiew.

Słowa kluczowe:

  • BALET

  • KUKŁA

  • LALKA

  • MELANCHOLIA

  • NOSTALGIA

  • SKRZYPCE

  • STAROŚĆ

  • SZOSTAKIEWICZ, DMITRIJ (1906 - 1975)

  • TEATR KUKIEŁKOWY

  • TEATR LALKOWY

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x