Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Rajzefiber

Informacje ogólne:

Identyfikator: Rajzefiber
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1973
Długość materiału: 00:11:51
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Dystopijny świat, w którym cywilni funkcjonariusze prowadzą inwigilację ludzi o nieprawomyślnych poglądach. Gdy obserwowany bierze ich pojazd za taksówkę i prosi o kurs, nadarza się okazja, by go przesłuchać.

Tyłówka Plansze z napisami: 1. Reżyseria Krzysztof Nowak 2. Scenariusz Łukasz Korolkiewicz Krzysztof Nowak 3. Zdjęcia Andrzej Półroliczak Zbigniew Raabe 4. Współpraca Andrzej Bieńkowski 5. Opieka pedagogiczna Wanda Jakubowska Adolf Forbert 6. Dźwięk Lech Barański kierownictwo produkcji Józef Siwek Mieczysław Mękarski 7. Produkcja PWSFTViT 1973 Dźwięk z offu: muzyka stylizowana na muzykę z produkcji kryminalnych.

Twórcy:

Reżyseria (Krzysztof Nowak)
Obsada aktorska (Adam Pawlikowski)
Obsada aktorska (Jerzy Sapecki)
Zdjęcia (Zbigniew Raabe)
Zdjęcia (Andrzej Półrolniczak)
Obsada aktorska (Jerzy Kuhn)

Sekwencje:

Czołówka Plansze z napisami: 1. Adam Pawlikowski Jerzy Sapecki Jerzy Kühn w filmie 2. Rajzefiber

Sekwencja 1 Seria ujęć dwóch mężczyzn jadących samochodem, prowadzących inwigilację. Przez radio otrzymują komunikaty dotyczące przestępców niczym z dystopijengo uniwersum. Jeden z funkcjonariuszy przełącza kanał i podaje, że przechwycili cel. Podnosi słuchawkę zamontowaną przy radiu i zdaje raport z obserwacji. Funkcjonariusz pisuje obserwowanego mężczyznę. Drugi funkcjonariusz siedzący za kierownicą komentuje, że ciekawy typ. Próbuje powiedzieć, co jego żona by z nim zrobiła, ale jego partner nadal zdaje raport z akcji. Kierowca zadpala papierosa. Zbliżenie twarz mężczyzny siedzącego na miejscu pasażera - ujęcie kręcone jest od dołu. Mężczyzna składa kolejny szczegółowy raport na temat obserwowanego. Zbliżenie ręki kręcącej pokrętłem od radia. Seria ujęć mężczyzny składającego przez telefon raporty. Kierowca składa raport patrząc przez lornetkę. Dalej relacjonuje jego partner. Zbliżenie radia, z którego odzywa się zwierzchnik mężczyzn. Funkcjonariusz na siedzeniu pasażera zapala papierosa i podsłuchuje przez podsłuch obserwowanego. Podnosi słuchawkę telefonu i składa raport z zachowania obserwowanego. Zbliżenie twarzy kierowcy składającego raport przez słuchawkę. Ujęcie kręcone z dołu - raport składa pasażer. Według raportu obserwowany meżczyzna wyciąga z kieszeni kartke i czyta ją Słuchawkę podnosi kierowca, relacjonuje treść informacji na kartce. Jego partner przejmuje słuchawkę i oznajmia, że obserwowany dziwnie gestykuluje, płacze, pada na kolana a następnie, że się zbliża w ich stronę. Mówi, że dochodzą do „momentu pozoracji na stanowiskach”. Dźwiek: w przerwach pomiędzy komunikatami funkcjonariuszy pojawia się z offu głos innego mężczyzny (zapewne obserwowanego) czytającego wiersz. Funkcjonariusz udaje, że czyta gazetę, kierowca pochyla się nad kierownicą. Obserwowany zagląda przez boczną szybę. Pyta, czy wolne. Zbliżenie korbki podnoszącej szybę. Jeden z funkcjonariuszy odpowiada, że nie, a drugi, że tak. Mężczyzna wsiada do damochodu. Wsiadając gubi but, otwiera drzwi i zabiera go z ziemi, następnie zakłada. Funkcjonariusz siedzący z przodu na siedzeniu pasażera pyta, dokąd mężczyzna chce jechać, ten odpowiada, że narazie naprzód. Przez radio zwierzchnik funkcjonariuszy podaje polecenia. Funkcjonariuszz przedniego siedzenia obraca się do mężczyzny i mówi, że dziwne wiadomości podają w radiu. Wpatruje się w mężczyznę na tylnej kanapie. Dźwięk z offu: poważna muzyka chóralna. Seria ujeć podejrzanego na tylnej kanapie kręconych od dołu - mężczyzna śpi. Funkcjonariusze zastanawiają się, czy coś powie przez sen. Seria ujęć śpiącego mężczyzny. Funkcjonariusz na przednim siedzeniu dzwoni do zwierzchnika - mówi, że mają obserwowanego w wozie i pyta, co mają robić. Nie rozumie jednak odpowiedzi. Zbliżenie twarzy kierowcy na pierwszym planie, za nim widać śpiącego pasażera. Dźwięk z offu: muzyka orkiestrowa. Fragment budynku z klatką schodową. Odjazd kamery. Ulica w mieście. Przy ulicy gwałtownie zatrzymuje się Mercedes – pojazd funkcjonariuszy. Podejrzany budzi się. Gwałtownie pochyla się w kierunku mężczyzn i mówi, że nie ma drobnych. Proponuje, by weszli do niego na górę. Jeden z mężczyzn odmawia. Drugi się zgadza, ale podkreśla, że tylko na chwilę. Drzwi samochodu otwierają się, mężczyzna zakłada kapelusz i płaszcz. Ujęcie kręcone od dołu - samochodu wysiada kierowca, również zakłada kapelusz i płaszcz. Pasażer prowadzi funkcjonariuszy do domu. Wsiadają wspólnie do windy. Dźwięk z offu: muzyka orkiestrowa. Fragment mostu Poniatowskiego w Warszawie. W budynku obok mostu na balkon wychodzą funkcjonariusze wraz z podejrzanym. Podejrzany krzyczy do nich, by się wsłuchali w ten hałas. Mówi, że cisza to śmierć, a hałas to życie. Dźwiek z offu: Słychać szum samochodów na ulicy. Jeden z funkcjonariuszy stoi na balkonie, po chwili wchodzi do pokoju, gdzie siedzi drugi funkcjonariusz. Podejrzany mówi, że wiersz czytany w radio jest jego autorstwa, podaje funkcjonariuszom kieliszki z wódką. Jeden z funkcjonariuszy wyciąga papierosy. Dźwiek z offu: Spikerka w radiu podaje, że słuchali wierszy lorda Byrona. Nagle słychać komunikat od zwierzchnika funkcjonariuszy. Podejrzany dziwi się, co to takiego. Funkcjonariusze łapią się za kieszenie. Mówią, że to takie ich prywatne radia. Mężczyźni siedzą w milczeniu. Podejrzany wstaje. Mówi, że ma dosyć życia. Przytula się do jednego z funkcjonariuszy i mówi, że chce umrzeć. Drugi funkcjonariusz rzuca się na niego i podejrzany upada na podłogę. Funkcjonariusz sprawdza zawartośc kieszeni podejrzanego. Pierwszy funkcjonariusz wychodzi na balkon. Jego partner podaje ku kartkę z kieszeni podejrzanego. Ten chowa ją do kieszeni płaszcza. Wchodzi do mieszkania, a drugi z funkcjonariuszy wychodzi na balkon. Funkcjonariusz opiera podejrzanego o fotel i uderza go w twarz. Ten nie wie, co się dzieje. Funkcjonariusz go popędza i mówi, że nie ma czasu. Pyta podejrzanego, czy ma poglądy. Podejrzany prosi o powtórzenie pytania całym zdaniem. Funkcjonariusz, który jest na balkonie, zwraca uwagę, że są jacyś ludzie na dachu. Podejrzany mówi, że ma poglądy. Przesłuchujący go funkcjonariusz wyciąga pistolet. Dopytuje o szczegóły poglądów. Podejrzany mówi, że ma poglądy ogólne. Zbliżenie krótkofalówki w rękach funkcjonariusza który stoi na balkonie - ich zwierzchnik każe im przerwać akcję. Mówi, że obserwowany ma nieposzlakowaną opinię, jednak jest to jednostka dotknięta nadwrażliwością uczuciową. Plan ogólny: funkcjonariusze wsiadają do auta zaparkowanego pomiędzy blokiem a Mostem Poniatowskiego. Zbliżenie ruszającego samochodu. Ujęcie jadącego samochodu kręcone od przodu. Dźwiek z offu: Funkcjonariusz czyta na głos wiersz z kartki zabranej przesłuchiwanemu meżczyźnie. Muzyka stylizowana na muzykę z produkcji kryminalnych.

Słowa kluczowe:

FUNKCJONARIUSZ
ŁĄCZNOŚĆ RADIOWA
POETA
POEZJA
PRZESŁUCHANIE
ŚLEDZTWO
WIERSZ