Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Raz, dwa, trzy

Informacje ogólne:

Identyfikator: Raz_dwa_trzy
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1972
Długość materiału: 00:07:14
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Surrealistyczna historia o dwóch kolegach, którzy przez opuszczony park zmierzają na tajemnicze spotkanie, na które nie mogą się spóźnić. Zmieniają ubrania, chodzą po ruinach opuszczonego budynku, a następnie w rytm sprośnej przyśpiewki biegają po polu.

Twórcy:

Sekwencje:

Sekwencja 1 Plan ogólny. Mężczyzna biegnie przez polanę. Oddala się.

Czołówka Czarna plansza. Kolejno pojawiają się słowa: „Raz”, „Dwa”, „Trzy”

Sekwencja 2 Dwóch młodych mężczyzn przechadza się przez krzaki, z ceglanym płotem widocznym w oddali. Mężczyźni zatrzymują się przy murze i zaczynają się przebierać. Przebierając się w formalne stroje, rozmawiają o swoich ubraniach. Jeden z nich zauważa, że drugi jest zaabsorbowany sobą. Zgadza się i poprawia golf. Mężczyźni ubrani bardziej formalnie kontynuują marsz wzdłuż muru. Zaczyna ich irytować kwestia ubioru. Jeden z nich podchodzi do płotu i zaczyna się na niego wspinać. W kolejnym ujęciu obaj są już po drugiej stronie płotu i idą dalej. Jeden z nich proponuje wybranie innej drogi. Plan ogólny: mężczyźni idą przez zaniedbany park, obok widać opuszczony budynek gospodarczy. Rozmawiają o tym, ile czasu im pozostało do zbiórki. Zatrzymują się do drzwiach do budynku. Chłopak wspina się po drzwiach i przechodzi przez otwór w górnej części drzwi. Rozmawiają o mężczyźnie, który spił się podczas poprzedniej uroczystości. Drugi chłopak po prostu otwiera drzwi i przechodzi przez nie. Seria ujęć mężczyzn w zrujnowanym budynku. Wspinają się na kolejne piętra, choć nie ma schodów. Jeden z chłopaków opowiada o dziewczynie, z którą się spotykał w windzie. Na poddaszu ponownie się przebierają. Jeden z nich śpiewa sprośną piosenkę „Leciała pani z panem aeroplanem”. Pionowy ruch kamery, która zatrzymuje się na oknie w dachu.

Sekwencja 3 Muzyka orkiestry dętej na melodię piosenki z poprzedniej sekwencji. Plan ogólny: mężczyźni biegną przez łąkę, spotykają się na środku a następnie zaczynają biec razem. Seria ujęć bawiących się mężczyzn - biegają, turlają się, podskakują, wskakują na stóg siana. W ostatnim ujęciu stoją do siebie plecami i odbijają się od siebie.

Sekwencja 4 Mężczyźni stoją zwróceni w swoją stronę przed ceglaną bramą. Ponownie słychać grająca orkiestrę. Zaczynają biec w kierunku bramy. Stopklatka.

Tyłówka Plansza z napisami: Scenariusz Piotr Szulkin, Tomasz Osiński, Jacek Bieńkowski Zdjęcia Sławomir Wrzosiński Grają /wysoki/ Tomasz Osiński, /niższy/ Jacek Bieńkowski Opieka artystyczna: Henryk Kluba, Tadeusz Wieżan, Dźwięk: Ryszard Krupa, montaż: Nelli Binkiewicz Kierownik produkcji: Józef Siwek PWSFTviT 1972

Słowa kluczowe:

MĘŻCZYZNA
PARK
ZABAWA