Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

Siła przebicia

Informacje ogólne:

Identyfikator 
Sila_przebicia
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1972
Długość materiału 
00:15:07
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Siła przebicia

Opisy:

Młody dziennikarz zmierza się z odrzuceniem swojego artykułu o jednym z zakładów pracy. Nie chce iść na kompromisy i upiększać rzeczywistości nawet za cenę swojej kariery.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Mężczyzna stoi przed obiektywem kamery na białym tle. Trzyma ręce w kieszeni. Opiera się o ścianę i mówi, ze to jest od początku do końca nie do przyjęcia. Plansza z napisem „Siła przebicia”. Dźwięk: perkusja, dudnienie, stukanie klawiszy maszyny do pisania.
Sekwencja 1 Młody mężczyzna z nagim torsem pisze na maszynie. Na drugim planie w łóżku kobieta czyta gazetę. Zbliżenie twarzy młodej kobietay przeglądającej się w lustrze. Narzeka na to, jak wygląda. Zbliżenie kosza czcionkowego w maszynie. Kobieta przegląda się w lustrze. Obraca się w stronę partnera i mówi, że powinni gdzieś wyjechać. Odbicie pracującego mężczyzny odbite w lustrze. Zapewnia kobietę, że gdzieś wyjadą. Kobieta zakłada bluzkę, mija łóżko. Poza kadrem mężczyzna deklaruje, że skończył pracę. Kobieta pyta, czy chłopak wybiera się do rodziców. Mężczyzna potwierdza. Kobieta ma do niego w związku z tym prośbę: prosi o przywiezienie pism z modą, ponieważ chce sobie cos uszyć. Siada na łóżku i wiąże buty. Mężczyzna mówi, że postara się nie zapomnieć. Mężczyzna podchodzi do łóżka, zapina koszulę i spodnie. Na pytanie o ojca mężczyzny, ten potwierdza, że nie chce się z nim spotkać. Nie wie, inne, bardziej normalnetraktowanie rodziców jest potrzebne. Kobieta zwraca uwagę, że brat chłopaka potrafi po ludzku traktować rodziców. Mężczyzna jednak nie jest pewien, czy potrzebuje pomocy rodziców.
Sekwencja 2 Ulica w mieście. Chodnikiem idą ludzie. Przejście podziemnie. Kamera podąża za mężczyzną w przejściu podziemnym. Mężczyzna i kobieta z poprzedniej sekwencji rozmawiają ze sobą. Kobieta wychodzi wyjściem z przejścia podziemnego. Kamera podąża za nią do góry. Ujęcie ulicy kręcone z okna jadącego autobusu. Mężczyzna, który nim jedzie, wysiada z autobusu i idzie ulicą. Zatrzymuje się przy samochodzie, opiera się o otwarte drzwi auta, rozmawia z kierowcą. Do samochodu wsiada dziewczyna. Kierowca odjeżdża Dźwięk z offu: monolog mężczyzny na temat zajęć intelektualnych i rezygnacji z materialnych wartości. Melodia grana na gitarze.
Sekwencja 3 Pokój redakcji. Chłopak opiera się o parapet, czyta notatki. Trójka ludzi w pokoju dyskutuje. Jeden z mężczyzn kłóci się z drugim o recenzję książki. Następnie jeden z mężczyzn, zapewne redaktor naczelny podchodzi do chłopaka i omawia z nim jego tekst. Zbliżenie twarzy omawiającego, który zarzuca młodemu dziennikarzowi że umieścił w tekście swój prywatny punkt widzenia. Ponowne ujęcie mężczyzny i dyskutującego z nim redaktora, który chce, by tekst był bardziej optymistyczny. W rozmowę wtrąca się trzeci mężczyzna, który chce rozmawiać z redaktorem. Redaktor tłumaczy dziennikarzowi, że dziennikarz to polityczny zawód. Ponowne zbliżenie twarzy redaktora, który mówi, że chłopak w tekście się powtarza, a wszyscy bohaterowie artykułu narzekają. Na odchodne mówi do dziennikarza, by jeszcze raz sobie wszystko przemyślał. Dziennikarz wychodzi z pokoju. Redaktor odbiera telefon.
Sekwencja 4 Dziennikarz idzie ulicą. Motocyklista jadący przez park. Autobus stojący na ulicy, który mijają ludzie. Zbliżenie kieliszka w ręku starszego mężczyzny. Dziennikarz idący ulicą. Motocyklista jedzie na motorze. Dziennikarz przechodzi przez ulicę. Dziennikarz przeglądający notatki. Dziennikarz w parku. Dziennikarz idący chodnikiem, wzdłuż filarów. Rozmawia ze starszym mężczyzną – zapewne z ojciem. Ponownie ujęcie motocyklisty. Dziennikarz w parku filmowany w półzbliżeniu - kręcony z perspektywy jadącego w kółko motocyklisty. Zbliżenie koła motoru. Ponowne półzbliżenie motocyklisty. Ponowne ujęcie młodego dziennikarza w parku. Dźwięk z offu: Monolog dziennikarza na temat oczekiwań społecznych wobec niego. Dźwięki perkusji
Sekwencja 5 Chłopak wchodzi na jezdnię. Przed nim gwałtownie hamuje samochód. Najazd kamery na kierowcę. Dziennikarz wchodzi do budki telefonicznej. Dzwoni do swojej dziewczyny powiedzieć jej, że nie pójdą do kina.
Sekwencja 6 Pokój. Mężczyzna w okularach poprawia obraz na ścianie. Rozmawia z dziennikarzem, na temat tematów, które ten wybiera. Stoją na tle okna i dyskutują. Dziennikarz mówi, że jeśli on tego nie napisze, to nic się nie zmieni. Jego kolega krąży po pokoju. Znów poprawia obraz. Dziennikarz się tłumaczy. Jego kolega mówi, że musi tak pisać, by mieć szanse na bycie wydrukowanym. Mówi, że nie pomoże mu z publikacją artykułu. Mężczyźni burzliwie dyskutują. Kobiecy głos spoza kadru każe Piotrowi (mężczyźnie w okularach) się pospieszyć, gdyż zaraz wychodzą. Dziennikarz nadal upiera się przy swoim stanowisku, uważa że nie należy iśc na kompromisy tylko pisać prawdę. Kolega namawia go na zmianę artykułu do takiej formy, by przyjęli go do druku, żeby mógł się przebić zawodowo. W drzwiach pojawia się kobieta, która popędza Piotra. Piotr przeprasza kolegę, idzie korytarzem do szafy. Wraca do pokoju i mówi, że musi wychodzić. Dziennikarz żegna się z kolegą. Wychodzą z pokoju.
Sekwencja 7 Chłopak wychodzi z budynku na ulicę. Tłum ludzi na chodniku. Dźwięk z offu: Monolog chłopaka na temat życia zgodnie ze swoim przekonaniem.
Sekwencja 8 Młoda kobieta opiera się o ścianę. Dziennikarz szuka w pokoju swoich starych notatek. Kobieta mówi, że nie wie, gdzie są. Dziennikarz zarzuca dziewczynie, że jest w pokoju bałagan. Kobieta zaprzecza i mówi, że sam nie umie nic zrobić. Ma pretensje do partnera o jego pracę. Meżczyzna krąży nerwowo po pokoju. Mówi, że pisze artykuły przede wszystkim dla siebie. Kobieta denerwuje się, twierdzi, że pisanie dla siebie nic nie daje i że powinien robić tak, jak robią inni. Kłócą się o podejście dziennikarza do pracy. Kobieta krzyczy, że partner jest do niczego. Dziennikarz każe jej się zamknąć.
Sekwencja 9 Seria naprzemiennych ujęc dziennikarz biegnącego pośród samochodów ulicą wjeżdżającą do tunelu i ujęć dziennikarza szykującego się do wyjścia z domu. Ponowne ujęcie biegnącego chłopaka. Zbiega na chodnik w tunelu. Kamera powoli podąża za nim. Z offu: Monolog dziennikarz, który mówi, że jest gotowy pójśc na ustępstwa. Muzyka: muzyka rockowa
Tyłówka Plansze z napisami: 1. wystąpił Kazimierz Poznański 2. Relizacja Feliks Falk 3. Zdjęcia Jacek Zygadło 4. Opieka artystyczna Janusz Majewski Kazimierz Konrad 5. Współpraca operatorska Jerzy Zieliński kierownik grupy zdjęciowej Tadeusz Lubczyński dźwięk Maria Siniarska montaż Janina Ostrowska 6. PWSFTviT 1972

Słowa kluczowe:

  • ARTYKUŁ

  • DZIENNIKARSTWO

  • DZIENNIKARZ

  • GAZETA

  • KOMPROMIS

  • MŁODA KOBIETA

  • MŁODY MĘŻCZYZNA

  • REDAKCJA

  • REDAKTOR

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x