Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

Uśmiech

Informacje ogólne:

Identyfikator: Usmiech
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1968
Długość materiału: 00:13:10
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Fotograf wraz kolegą oczekuje na przyjazd dziewczyny z Warszawy. Przyjezdna ma być modelką do zdjęcia, który jeden z mężczyzn chce wysłać na konkurs. Oczekiwanie na pociąg dziewczyny niespodziewanie się wydłuża.

Tyłówka Czarno-biały kolaż fragmentów kliszy fotograficznej, na której widoczne są portrety ludzi uchwyconych w różnych pozach. Napisy: 1. Wystąpili Andrzej Jurczak Andrzej Titkow 2. Montaż Janina Grosicka dźwięk Marta Stankiewicz Kier. Zdjęć Barbara Dęć 3. Zdjęcia Jerzy Łukaszewicz III rok opieka pedagogiczna Kazimierz Konrad 4. Scenariusz i realizacja Piotr Studziński III rok opieka pedagogiczna Wanda Jakubowska 5. Produkcja PWSTiF - 1968.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Kolaż fragmentów kliszy fotograficznej, na której widoczne są portrety ludzi uchwyconych w różnych pozach. Napis: „Uśmiech”. Dźwięk: ktoś nuci.

Sekwencja 1 Ciemnia fotograficzna. W kadrze pojawia się zdjęcie kobiety podświetlone przez powiększalnik fotograficzny. Powiększanie zdjęcia. Ciemność. Powiększone zdjęcie kobiety. Dźwięk: rozmowa dwóch mężczyzn na temat modelki i ciemni. Fotograf odlicza, pyta o której ma przyjechać dziewczyna. Kolega mu odpowiada, że przyjedzie pociągiem o dwunastej. Fotograf chce wiedzieć, czy na pewno to będzie ten pociąg. Gasi światło. Zdjęcie kobiety w kuwecie z wywoływaczem. Fotograf dopytuje, o której dokładnie pociąg przyjeżdża. Jego kolega podaje mu godzinę.

Sekwencja 2 Dworzec kolejowy Łódź Fabryczna. Fotograf i jego kolega stoją na peronie. Przez megafon zapowiadany jest wjazd pociągu z Warszawy |Wschodniej. Obok mężczyzn przejeżdża starszy człowiek prowadzący wózek. Mężczyźni wskakuja na wózek. Ujęcie kręcone zza pleców mężczyzn na drezynie - jeden z mężczyzn pyta kolegę, czy w ogóle pozna dziewczynę, która ma przyjechać. Fotograf odpowiada, że chyba tak. Mówi, że mają jej duże zdjęcie. Przyglądają się z pojazdu idącym kobietom. Ujęcie ludzi, którzy idą peronem. Fotograf wyciąga duże zdjęcie i przypatruje mu się. Komentuje, że dziewczyna jest ładna. Zbliżenie twarzy fotografa oglądającego zdjęcie. Pyta kolegę, jakie dziewczyna ma ręce. Ten nie odpowiada. Jego kolega powtarza pytanie. Mężczyzna się dziwi, dlaczego o to pyta. Fotograf mu wyjaśnia, że zawsze zwraca uwagę na ręce. Ujęcia rąk osób idących peronem. Ujęcie dziewczyny w jasnym płaszczu - mężczyźni dochodzą jednak do wniosku, że to nie tej szukają. Ponowne zbliżenie twarzy mężczyzn jadących drezyną, jeden z nich mówi, że trzeba się przypatrzeć. Drezyna zatrzymuje się - prowadzący ją każe mężczyznom schodzić, bo on nie jest taksówką. Zbliżenie twarzy kolegi fotografa. Fotograf wkłada papierosa do ust i komentuje, że pociąg się spóźnia. Mężczyźni mają w ustach papierosy, ktoś wyciąga rękę, by im je podpalić. Mężczyźni dziękują. Kolega proponuje by poszli na piwko, ale fotograf odmawia.

Sekwencja 3 Zbliżenie lady w budce z piwem - stoi na niej butelka, a obok ktoś kładzie monety. Ręka podająca banknot. Kufle piwa na blacie. Fotograf i jego kolega piją piwo, rozmawiają o koncepcji sesji fotograficznej. Kolega pyta fotografa, czy nie może zrobić projektu z kimś innym w plenerze. Fotograf jest oburzony tym pytaniem. Obok mężczyzn gra n harmonijce ustnej starszy, niepełnosprawny mężczyzna. Seria ujęć osób na ulicy pod budka z piwem. Ponowne ujęcie rozmawiających mężczyzn. Niepełnosprawny mężczyzna przestaje grać na harmonice - pije piwo podtrzymując kufel kikutem ręki. Zbliżenia twarz osób w tłumie. Ponowne ujęcie fotografa tłumaczącego swoją koncepcję. Seria ujęć osób na ulicy. Kolega fotografa mówi, że to, co mówi to literatura i nie wie, co ma wspólnego ze zdjęciami. Fotograf tłumaczy, że taki jest temat konkursu: „Po co się urodziłeś i po co żyjesz”. Wyciąga papierosy i częstuje kolegę. Mówi, że w tej chwili chodzi mu wyłącznie o koncepcję tego zdjęcia. Zapala papierosa. Opowiada o kompozycji zdjęcia, które zaplanował – planuje przedstawić kluczowe momenty z zycia kobiety i puentować każde z nich zdjęciem, na którym kobieta się uśmiecha. Ponowne ujęcie mężczyzny, który grał wcześniej na harmonijce - wypija piwo do końca, trzymając kufel kikutem. Następnie całuje stojącą obok kobietę w dłoń. Zbliżenie twarzy mówiącego o zdjęciu fotografa. Ujęcia starszego mężczyzny grającego na harmonijce.

Sekwencja 4 Mężczyźni wchodzą do łazienki i stają przy pisuarach. Kolega pyta fotografa, czy on wierzy w to wszystko (w swoja koncepcję pracy na konkurs). Zbliżenie głowy fotografa, który zaprzecza, ale mówi, że musi wygrać ten konkurs. Fotograf odchodzi od pisuaru. Kolega mówi, że zna jedną dziewczynę, która może się nadawać do koncepcji fotografa. Mężczyźni przechodzą przez ulicę. Zatrzymują się przy rozbieranym domu. Okazuje się, że to dom dziewczyny, którą chciał zarekomendować kolega. Mężczyźni ruszają dalej. Fotograf rozgląda się, jego kolega gwiżdże. Mijają budowany wieżowiec. Kamera wykonuje pionowy ruch w górę, wzdłuż elewacji wieżowca.

Sekwencja 5 Dworzez Łódź Fabryczna. Pociąg wjeżdża na peron. Mężczyźni idą torem kolejowym, który kończy się wjazdem do lokomotywowni, na której wisi portret Lenina. Zatrzymuje ich funkcjonariusz Służby Ochrony Kolei i pyta, dokąd się wybierają. Mężczyźni schodzą z torów. Kolega fotografa odpowiada, że idą na pociąg. Na pytanie, czy mają bilety, fotograf odpowiada, że nie. Tłumaczą, że oni nie wyjeżdżają, tylko czekają. Tłumaczą swoją sytuację i pokazują zdjęcie dziewczyny funkcjonariuszowi. Zbliżenie twarzy funkcjonariusza. Przyznaje, że dziewczyna jest niczego sobie. Puszcza mężczyzn. Zbliżenie butelek i pustych kufli na ladzie. Mężczyźni rozmawiają przy piwie. Fotograf mówi, że pociąg się spóźnia. Jego kolega proponuje, by zadzwonić. Zbliżenie twarzy fotografa. Jest sceptyczny. Zastanawia się, czego mogliby się dowiedzieć, dzwoniąc. Kolega namawia go na szukanie nowej modelki. Wskazuje jedną z kobiet w barze. Fotograf obraca się. Dziewczyna w berecie odwiesza płaszcz. Fotograf mówi, że nie. Dziewczyna siada w grupie koleżanek. Zbliżenie twarzy kolegi fotografa, który rozgląda się po barze. Wskazuje na straszą kobietę w kapeluszu. Fotograf mówi, by się nie wygłupiał. Ujecie grupy rozmawiających młodych kobiet. Kolega wskazuje fotografowi kolejną. Fotograf odmawia. Bierze łyk piwa. Jego kolega dopija piwo i mówi, że piwko coraz lepsze. Poziomy ruch kamery w lewą stronę, na grupę kobiet przy stoliku. Kobieta w berecie uśmiecha się do mężczyzn. Kolega fotografa komentuje, że wydaje się sympatyczna. Fotograf ponownie odmawia. Seria ujęć kobiet w barze. Dźwięk: melodia grana na harmonijce ustnej. Mężczyźni wychodzą z baru paląc papierosy. Rozglądają się po hali dworca. Przechodzą obok rozkładu jazdy pociągów. Odjazd kamery. Kolega zatrzymuje się przy rozkładzie, proponuje fotografowi wycieczkę do Przeworska. Ten odmawia. Najazd kamery na cylindry z rozkładem jazdy.

Sekwencja 6 Wieczór na dworcu Łódź Fabryczna. Mężczyźni siedzą o na ławkach, które skierowane są oparciem do siebie. Mężczyźni siedzą na ich końcu, prostopadle do oparcia. Fotograf pali papierosa, na kolanach trzyma zdjęcie. Komentuje, że dziewczyna nie przyjechała. Widok peronu. W oddali, przy jednym z wagonów stoi postać. Kolega fotografa patrzy w dal. Zwraca uwagę na komunikaty dworcowe. Fotograf pyta, jak właściwie ta dziewczyna miała na imię. Kolega mówi, że Ewa. Fotograf wstaje i rusza peronem. Zatrzymuje się i krzyczy „Ewa!”. Postać przy wagonie obraca się i zmierza w jego stronę. Fotograf idzie i ponownie krzyczy imię dziewczyny. Zbliżenie twarzy kolegi patrzącego w dal na dziewczynę. Dźwięk: muzyka z harmonijki.

Słowa kluczowe:

BAR
DWORZEC KOLEJOWY
DWORZEC KOLEJOWY ŁÓDZ FABRYCZNA
FOTOGRAF
FOTOGRAFIA
HARMONIJKA
KONKURS FOTOGRAFICZNY
MODELKA
PIWO
POCIĄG