Szczegóły materiału - Szkoła Filmowa w Łodzi

W trzeciej osobie

Informacje ogólne:

Identyfikator: W_trzeciej_osobie
Typ materiału: Etiuda fabularna
Rok produkcji: 1972
Długość materiału: 00:19:39
Nośnik wyjściowy: taśma 35mm
Kolor: czarno-biały
Dźwięk: udźwiękowiony
Uwagi

Prawa autorskie:

Właściciele:: PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Opisy:

Młody artysta szuka miłości. Żeni się ze swoją wybranką, jednak w małżeństwie nie znajduje tego, czego szukał. Jednocześnie wystawia swoje obrazy, jednak nie zyskują one przychylności. Rozczarowanie doprowadza do eskalacji przemocy i rozpadu związku.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Ujęcie kręcone z góry: surrealistyczna scena operacji na polanie, na której znajduje się łóżko szpitalne z pacjentem. Wokół stoją lekarze i pielęgniarki w powłóczystych szatach, nad nimi unoszą się chmury. Powiewają wstążki. Na tym tle napisy: 1. W trzeciej osobie 2. Wystąpili Grażyna Długołęcka Jacek Laskus Witold Starecki 3. Kierownik grupy zdjęciowej Mieczysław Mękarski współpraca realizatorską Janusz Dymek Zbigniew Kopania Wincenty Florek 4. Montaż Wiesława Owczarek dźwięk Jerzy Matulewicz 5. Opieka artystyczna Janusz Majewski Kazimierz Konrad 6. Reżyseria Ryszard Bugajski 7. PWSFTviT 1972

Sekwencja 1 Polana osnuta mgłą i chmurami. Słychać wycie wiatru. Na środku lekarze i pielęgniarki pochylają się nad pacjentem. Wokół nich rozstawiony jest sprzęt medyczny, do którego przyczepione są wstążki powiewające na wietrze. Ujęcie kręcone z góry przedstawiające pacjenta na stole operacyjnym. Seria ujęć z ręki, najazd kamery na lekarzy pochylających się nad pacjentem. Pielęgniarka podaje im narzędzia chirurgiczne. Pielęgniarka całuje pacjenta w usta.

Sekwencja 2 Para leży naga w łóżku. Słychać tykanie zegara i kroki gdzieś w oddali. Młoda kobieta przekręca się na drugi bok i naciąga na siebie kołdrę. Wyciąga dłoń w kierunku kwiatów na stoliku nocnym. Kolejna scena: kobieta siedzi naga na skraju łóżka. Ubiera się. Dźwięk z offu: muzyka poważna. Młody mężczyzna obraca się w jej stronę i pyta, co robi. Kobieta odpowiada, że się ubiera. Zaspany mężczyzna pyta po co. Kobieta mówi, że wychodzi. Poprawia włosy. Mężczyzna pyta, gdzie kobieta wychodzi. Kobieta wstaje, poprawia rajstopy. Mówi, że ma dyżur. Mężczyzna odwraca głowę w jej stronę i powtarza słowo „dyżur”. Kobieta siedzi przy łóżku i się robi makijaż, na drugim planie chłopak rzeźbi. Na drzwiach do pokoju wiszą zdjęcia Beatlesów. Mężczyzna rzeźbiąc opowiada o fotografiach, dziewczyna nie słucha go, szuka pędzelka, następnie pyta mężczyznę o godzinę. W tle słychać dzwoniący telefon. Mężczyzna podchodzi do stołu, mówi, że nie ma masła. Kobieta mówi, żeby kupił. Otwierają się drzwi do pokoju, za nimi na huśtawce buja się półnaga kobieta, która ogląda telewizję, zaś w tle inny mężczyzna rozmawia przez telefon. Mężczyzna zakłada spodnie. Mówi, że ma zaplanowane kupienie kilku rzeczy. Mężczyzna chodzi po pokoju jedząc jabłko. Opowiada o swojej filozofii malarstwa, w tle widać półnagą kobietę na huśtawce, która ogląda głośno telewizję. Przez pokój przechodzi kobieta, która wcześniej się malowała. Ruch kamery w lewo - monologu mężczyzny słucha jego kolega. Kobieta wychodzi z drugiego pokoju z torebką gotowa do wyjścia, mężczyzna z jabłkiem zachodzi jej drogę i pyta, co jej jest. Kobieta odpowiada, że nic. Mężczyzna dopytuje czy kobieta jest chora. Ta odpowiada, że nie. Mężczyzna chce wiedzieć, co jej jest. Kobieta go omija i wychodzi. Zbliżenie twarzy jego kolegi, który chwyta za gitarę i zaczyna grać. Zamyśla się. Zwraca się do kobiety, która została na huśtawce i mówi, żeby już sobie poszła. W huśtawce siedzi mężczyzna, który wcześniej jadł jabłko. Mówi, że myślał o wynajęciu innego pokoju. Przebitki twarz jego kolegi. Mężczyzna siedzi z gitarą - mówi, że jego kolega może mieszkać jak długo chce. Plan ogólny: dwóch mężczyzn w pokoju - jeden z nich siedzi na fotelu z gitarą obok, drugi siedzi w huśtawce. Pierwszy z nich mówi o swoi podejściu do dobrych i złych rzeczy i o związku kolegi. Drugi pije napój z puszki. Przebitki: zbliżenia mężczyzny siedzącego na huśtawce. Mężczyzna wstaje z fotela kontując rozmowę na temat związku kolegi. Uważa, że malarza niewiele łączy z jego partnerką. Wraca na fotel ze szklanką na spodeczku. Malarz tłumaczy, że potrzebuje być w związku uczuciowym, opowiada o swojej naturze. Mężczyzna ponownie wstaje z fotela, wraca bez szklanki. Malarz na huśtawce sięga po puszkę stojącą poza kadrem, puszka spada, mężczyzna podnosi ją z ziemi i schodzi z huśtawki. Ujęcie słuchającego go kolegi. Plan ogólny: mężczyźni siedzą w pokoju. Ujęcie mężczyzny z gitarą. Po dłuższej chwili milczenia powtarza, że kolega może mieszkać u niego.

Sekwencja 3 Ludzie tańczący w nocnym klubie. Mężczyzna, który w sekwencji 2 siedział na huśtawce, tańczy w białej marynarce. Po chwili dołącza do niego jego kobieta w stroju panny młodej. Przytulają się i całują. Panorama osób siedzących przy stolikach. Do jeden z kobiet siedzących przy ścianie podchodzi mężczyzna, który wcześniej doradzał koledze. Podnosi głowę kobiety drzemiącej przy stoliku i zauważa, że jest nieprzytomna. Jazda kamery w lewo. Przy stoliku obok również znajdują się nieprzytomne kobiety. Mężczyzna przypatruje się im. Kolejną kobietę bierze za rękę i prowadzi do stolika, przy którym siedzi jego kolega. Ten wita się z kobietą. Ludzie tańczą na parkiecie w stroboskopowym świetle Dźwięk: psychodelicznej muzyka klubowa

Sekwencja 4 Zbliżenie głowy mężczyzny - obejmują ją kobiece dłonie. Mężczyzna kładzie starszej kobiecie głowę na ramieniu, ta przytula go. Nieopodal szczeka pies, Mężczyzna znajduje się w mieszkaniu swojej matki. Ogląda się na obraz na ścianie. Starsza kobieta pyta go, co się stało, że przyszedł. Skarży się, że odkąd mężczyzna ma żonę, to w ogóle nie pamięta o starszej kobiecie. Kręcony w półzbliżeniu mężczyzna chodzi i rozgląda się po pokoju. Kobieta mówi, by mężczyzna usiadł. Plan ogólny: starsza kobieta z synem siedzi przy stole, kobieta opowiada mu o odwiedzinach rodziny, mężczyzna wpatruje się w szklankę, bawi się łyżeczką. W lustrze za kobietą widać, że do pomieszczenia wchodzi starszy mężczyzna, w ręku trzyma brzytwę. Kobieta przerwa opowieść. Starszy mężczyzna wita się. Mężczyzna odpowiada „Dzień dobry”. Kobieta pyta starszego mężczyznę, czy czegoś szuka, ten odpowiada, że spinek i podchodzi do komody. Kobieta dalej kontynuuje swoją opowieść o rodzinie, której świetnie się powodzi. Starszy mężczyzna przysłuchuje się opowieści i obserwuje gościa. Bierze do ręki koszulę. Plan ogólny: starsze małżeństwo i malarz siedzą przy stole i jedzą obiad. Malarz próbuje opowiadać o swojej międzynarodowej wystawie. Matka mu przerywa i mówi o kolejnym członku rodziny, który ma stabilną pracę. Przebitki kręcone w półzbliżeniu: młody mężczyzna otwiera brzytwę brzytwę. Dźwięk z offu: głośna muzyka. Mężczyzna opowiada o planach zawodowych i chęci wystawienia obrazów na wystawie międzynarodowej. Starszy mężczyzna wypytuje, czy coś na tym zarobi. Mężczyzna opowiada, że jeśli się dobrze uda, tak. Kobieta zwraca uwagę, że gdyby ojciec mężczyzny żył, to inaczej by nim pokierował. Starszy mężczyzna opowiada o swoich marzeniach z młodości, kiedy chciał zostać oficerem marynarki.

Sekwencja 5 Dwóch mężczyzn stojących tyłem do kamery. Dyskutują o obrazie autorstwa mężczyzny. Jego rozmówca, zapewne wykładowca twierdzi, że obraz jest słaby i wtórny. Na drugim planie na krześle siedzi dziewczyna w szlafroku, zapewne modelka. Czesze się i maluje w małym lusterku. Seria ujęć dyskutujących mężczyzn. Autor broni swojego obrazu.

Sekwencja 6 Ujęcia kręcone z ręki - mężczyzna rzuca kobietę na łóżko. Szarpie ją za włosy. W kolejnym ujęciu mężczyzna przepycha się przez tłum ludzi. Podchodzi do rozbitego samochodu, przy którym stoi milicjant. Ludzie tłoczą się wokół. Za mężczyzną podąża jego żona w uniformie pielęgniarki. Dźwięk z offu: psychodeliczna muzyka

Sekwencja 7 Korytarz szpitala. Pielęgniarka wiezie na łóżku przykryte prześcieradłem ciało, za nią idzie malarz. Mijają księdza, który wykonuje znak krzyża nad ciałem. Wjeżdżają do windy. Pielęgniarka wiezie ciało korytarzem. Mężczyzna krzyczy na nią, żeby kobieta zrozumiała, że chce jej pomóc i wyjść jej naprzeciw. Kobieta mówi, że ta rozmowa nie ma sensu. Mężczyzna krzyczy że muszą taką rozmowę odbyć i że sytuacja musi się zmienić. Kobieta wtacza ciało do kostnicy. Mężczyzna jej tłumaczy, że codziennie chce się dla niej zmienić, kobieta mu odpowiada, że jemu się tylko zdaje, że się zmienia. Mężczyzna zarzuca żonie, że ona celowo nie chce zobaczyć tych zmian. Kobieta ustawia łóżko obok innych ciał. Mówi mężczyźnie, że nawet nie potrafią ze sobą rozmawiać. Kobieta zawiązuje identyfikator na plac zmarłego. Najazd kamery na kłócącą się parę. Kobieta potwierdza, że nie mają już sobie nic do powiedzenia. Mężczyzna łapie ją za rękę, ale ta się wyrywa. Mężczyzna wpada na łóżko i na nieboszczyka.

Sekwencja 8 Seria ujęć malarza na łóżku. Mężczyzna jest odrętwiały, w niektórych ujęciach widzi samego siebie jako drugą postać leżącą obok. Dźwięk z offu: muzyka elektroniczna. Odjazd kamery - mężczyzna leży na łóżku w swoim pokoju, na krześle obok leży strzykawka. Do pokoju wchodzi jego kolega. Staje w progu. Dwa nagie męskie ciała leżące na łóżku. Malarz wspina się po stoku. Jest ubrany w kożuch, słychać wiejący wiatr. Mija białe wstążki. Seria ujęć wspinającego się mężczyzny. Ciężko dyszy.

Sekwencja 9 Plansza z napisem: „koniec”

Słowa kluczowe:

ARTYSTA
KOSTNICA
LEKARZ
MALARZ
MAŁŻEŃSTWO
MATKA
OBRAZ
PACJENT
PANNA MŁODA
PIELĘGNIARKA
RZEŹBA
SZPITAL
ŚLUB