Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

W tył zwrot

Informacje ogólne:

Identyfikator 
W_tyl_zwrot
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1970
Długość materiału 
00:15:53
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

W tył zwrot

Opisy:

Młody chłopak postanawia sprzeciwić się ustalonym zasadom i ucieka z własnego ślubu. Chowa się na dachu kamienicy, jednak panna młoda i weselni goście podążają za nim. By nie wrócić przed ołtarz sięga po drastyczne środki i strzela do weselników. Adaptacja opowiadania J. Himilsbacha „W imieniu prawa”.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka Portretowe zdjęcie przedstawiające parę (zapewne małżeństwo). W górnym lewym rogu napis „W tył zwrot” w dolnym prawym rogu: „wg W imieniu prawa J. Himilsbacha” Mężczyzna w fartuchu nad konsolą. Napis: „w roli głównej Tomasz Padlewski” Naga para na plaży. Napis: W pozostałych rolach: panna młoda: A Czabanowska matka: A. Woszczyk ksiądz R. Pawłowski rektor S. Klimeczewski policjant Wł. Wasilewski. Ujęcie liczników. Sędzia pochyla się nad martwym człowiekiem - ujęcie kręcone w planie bliskim, sędzia składa pocałunek na zakrwawionym czole. Kobieta przy konsoli. Napis „oraz S. Świerczyński J. Jakubiak W. Nowicki, M. Kaszyca J. Rybczyński”. Elegancko ubrana starsza kobieta jest niesiona na barana przez młodego chłopaka. Kobieta je ciastko. Ponownie pomieszczenie z licznikami i konsolą, po którym chodzi mężczyzna w fartuchu. Napis „muzyka Szymon Kawalla”. Autobus, którym jadą rozesmiani księża. Fragment karuzeli, na której jadą dorośli ludzie. Napis „opieka pedagogiczna Janusz Majewski Mieczysław Jahoda”. Park, przy drzewie siedzi mężczyzna w mundurze z karabinem. Ponownie pomieszczenie z konsolą. Napis „Zdjęcia Wojciech Kozłowski”. Mężczyzna wybiega na podwórko kamienicy, w biegu zakłada koszulę. napis: „Współpraca: D. Skóra, J. Zygadło, J. Zieliński”. Ludzie biegnący ulicą, mężczyźni wspinający się na balkony kamienic. Napis: „Reżyseria Raul Zermeño”
Sekwencja 1 Młody meżczyzna rozebrany od pasa w górę przeciąga się. Odjazd kamery. Okazuje się, że stoi on na dachu budynku. Na dole inny meżczyzna w mundurze harcerskim gwizdem zaprasza grupe zgromadzonych ludzi, aby za nim poszli. Są to goście weselni wraz z panną młodą. Z offu słychać rozkazujący głos chłopaka, który mówi, by ludzie się rozeszli, bo nie chce mieć z nimi nic wspólnego. Półnagi chłopak na dachu celuje pistoletem. Odjazd kamery. Ludzie z tłumu krzyczą do niego. Panna młoda zwraca się do niego „Tomku”, tuli się do jego matki. Najazd kamery na medale na klatce piersiowej jednego z gości oburzonego zchowaniem chłopaka. Odjazd kamery. Ojciec chłopaka występuje z tłumu i klęcząc prosi go, by wypełnił swój obowiązek. Jego żona podchodzi do niego i go obejmuje. Najazd kamery na jej twarz w kapeluszu. Podnosi wzrok. Półnagi chłopak na dachu kiwa przecząco głową. Jego ojciec wstaje i obejmowany przez żonę wraca do tłumu.
Sekwencja 2 Para młoda w kościele, przy ołtarzu. Ksiądz udziela im ślubu. Gdy pyta Tomasza o poślubienie Anny, ten nie odpowiada. Ujęcie wybiegających z kościoła ludzi. Tomasz biegnie ulicą, goście weselni go gonią. Drogę blokuje mu samochód. Dobiega do niego dwóch mężczyzn, łapie go. Ten jednak efektownie wyrywa im się. Mężczyźni z pocztu sztandarowego rytmicznie zaczynają się czołgać. Tomaszowi udaje się wyrwac oprawcom i biegnie dalej.
Sekwencja 3 Grupa mężczyzn z pocztu sztandarowego rytmicznie rusza nogami w parodii musztry. Jeden z nich występuje na przód i mówi, że albo Tomasz zejdzie sam, albo go zmuszą do tego. Tomasz wyciąga zza paska pistolet i celuje w tłum. Trafia w sztandar, który upada na ziemię. Najazd kamery na siedzącego na dachu Tomasza. Tłum ludzi – w tym rodzice Tomasza odchodzą od kamienicy, a druhowie zaczynają się wycofywać czołgając się. Tomasz nerwowo chodzi po dachu i grozi, ze zastrzeli pierwszą osobę, która się do niego zbliży. Ksiądz pyta czy jest to chrześcijanin. Rektor pyta żołnierza – dowódcę pocztu - wskazując ręką na dach, czy to jest Człowiek dyplomowany. Obok ksiądz macha kadzidłem. Za nimi przechodzi panna młoda. Matka Tomasza płacze, starszy mężczyzna wyzywa go. Jeden z mężczyzn z pocztu sztandarowego wspina się na balustradę balkonu niższego piętra i krzyczy do tłumu, że jedynym wyjściem jest podpalenie domu. Starszy elegancko ubrany meżczyzna w pelerynie oponuje i mówi ze dom jest świeżo malowany i że nie da go brudzić (w rzeczywistości kamienica, na której stoi Tomasz wygląda na mocno zaniedbaną).
Sekwencja 4 Tomasz biegnie ulicą, wpada na tłum gości, biegnie w drugą stronę.
Sekwencja 5 Tomasz stoi na dachu. Spuszcza cegłę. Dźwięk z offu: Odgłos spuszczanej bomby. Odjazd kamery. Tłum wpada w popłoch. Naga para leży na wielkiej hałdzie piasku. Całuje się. Ujęcie tłumu przed kamienicą zasnute dymem. Ujęcie kręcone z góry na pannę młodą. Woła chłopaka. Ponowne ujęcia hałdy piasku - naga dziewczyna podbiega do chłopaka, kładzie się obok niego. Para obejmuje się. Dziewczyna opowiada, jak będą szczęśliwi, kiedy wreszcie będą razem. Fantazja Tomasza: poranek w łóżku w łóżku. Wokół gromadka dzieci, które chcą go obudzić. Seria ujęć przedstawiających sytuacje z płaczącymi dziećmi oraz żoną wyciągająca ręce po pieniądze.
Sekwencja 6 Tomasz na dachu. Strzela pistoletem w tłum. Niedoszła panna młoda upada na ręce jednego z gości. Tomasz zwraca się do niej z dachu, by wybrała sobie innego frajera. Najazd kamerą na Tomasza. Ksiądz podtrzymuje dziewczynę, ktoś ponownie zakłada jej wianek z welonem na głowę. Starsza kobieta szapie mężczyzne w mundurze, każe mu spełnić swój obowiązek. Ten podchodzi do tłumu i zwraca się do Tomka jak do kumpla. Ten odpowiada mu i obraża go. Ujecie wojskowego pod prysznicem. Ponowne ujęcie wojskowego w tłumie - goście śmieją się z niego. Zbliżenie na śmiejącego się na dachu Tomka. Wojskowy w mundurze krzyczy do niego, że w imieniu prawa go aresztuje. Ujęcie przedstawiające wojskowego opartego o kupę gruzu, nadzorującego Tomasza jako więźnia w pasiakach prowadzącego taczkę. Kulejący Tomasz odchodzi do wojskowego, który śpi. Zaczyna uciekać. Wojskowy budzi się i strzela do uciekiniera z karabinu. Ten upada. Tomasz na dachu w planie dalekim. oddaje strzał. Wojskowy odrywa orzełka od czapki, mówi że Tomasz przestrzelił mu godło. Godło upada na ziemię. Wojskowy się wścieka. Wyciąga pistolet i strzela do Tomasza. Seria naprzemiennych ujęć pokazujących strzelających do siebie wojskowego i Tomasza. Wojskowemu kończą się naboje. Ciska pistoletem, ale trafia w nogę księdza, który się łapie za stopę i przeklina. Tomasz siedzi na dachu i się śmieje.
Sekwencja 7 Ujęcie rektora w todze pośród tłumu gości. Rektor wyciąga ręce do Tomasza. Prosi o ciszę i przypomina o uczelni. Ujęcie studentów w mundurkach i rektora wchodzącego na salę. Ponownie ujęcie Tomasza na dachu. Rektor podczas wykładu uderza batem w pulpit, a siedzący przy nim Tomasz wyrywa i je kartki z książki, zapewne na rozkaz rektora. Rektor idzie przez salę wykładową, studenci śpiewają „Gaudeamus”. Rektor bierze dyplom zwinięty w rulon podaje go Tomaszowi. Staje za nim, łapie jego głowę i składa pocałunek na czole, na następnie się wgryza mu się w czaszkę. Z czoła Tomasza ścieka krew. Ponowne ujęcie rektora uderzającego o pulpit. Ujęcie zakrwawionego czoła. Rektor prostuje głowę chłopaka, na którą intensywnie świeci jasne światło. Krew na jego twarzy wysycha. Ponowne ujęcie Tomasza siedzącego na dachu. zaczyna strzelać do rektora. Zbliżenie stóp biegnącego rektora, który ucieka. Odjazd kamery. Za łańcuch rektora łapie ksiądz, mówi, że to są skutki nauki. Wskazując Biblią w kierunku dachu, ksiądz deklaruje że pokaże jak działają prawa boskie.
Sekwencja 8 Kręcąca się karuzela. Ponowne ujecie starszego księdza w tłumie gości, podnosi ręce do Tomasza. Mówi o tym, że Bóg podporządkował świat cierpieniu. Ponowne ujęcie karuzeli: kręci się na niej stary ksiądz, młody wikary i Tomasz. Najazd kamery na księdza siedzącego na drewnianym koniu. W tle powtarzają się jego słowa „wszyscy jesteśmy równi”. Tomasz opuszcza karuzelę. Ujęcie Tomasza na dachu: strzela do księdza. Ksiądz łapie się za głowę i skulony odchodzi. Prostuje się. Rektor z niego szydzi
Sekwencja 9 Uciekający ulicą Tomasz wpada na skrzynki z warzywami. Biegnący za nim pochód gości weselnych. Słychać gwizd. Tłum gości zawraca i biegnie za Tomaszem. Rzucają w niego warzywami. Tomasz łapie kapustę i odrzuca w kierunku tłumu.
Sekwencja 10 Ujęcie kręcone z góry. Goście weselni przed kamienicą. Jeden z umundurowanych weselników nich ogłasza atak. Drużyna zaczyna wspinać się po fasadzie budynku. Plan ogólny: goście przypatrują się wspinającym się mężczyznom. Tomasz zaczyna strzelać do wspinających się. Atakujący wycofują się. Zbliżenie matki chłopaka, która patrzy w kierunku dachu. Odjazd kamery. Kobieta przesuwa rękami po swoim ciele.
Sekwencja 11 Tomasz niesie swoją matkę na plecach, w tle rozciągnięte na hakach świńskie tusze – znajdujemy się w rzexni. Kobieta je kanapkę. W kolejnej scenie matka całowuje syna. Seria naprzemiennych ujęć: Tomasza z matką i rozcinane świńskie tusze na hakach..
Sekwencja 12 Tomasz na dachu. Podnosi powoli pistolet, waha się. Przeładowuje go. Uderza nim o ziemie. Matka Tomasza trzyma dłonie przy uszach. Podchodzi do niej panna młoda. Łapie za dłonie. Przyciąga do siebie. Kobiety zaczynają iść wspólnie. Podchodzą do trzepaka.
Sekwencja 13 Ujęcie Tomasza we fraku uciekającego przed weselnikami. Tomasz na dachu - zrzuca cegł na oblegającychy. Plan ogólny: goście nerwowo biegają pod kamienicą. Seria ujęć gości poruszających się bezwładnie. Goscie weselni podnoszą cegły i kamienie, które na nich zrzucał Tomasz i zaczynają się bronić. Na Tomasza sypie się grad kamieni. Tomasz zakłada koszulę. Ujęcie rzucających cegły gości. Tomasz próbuje się uchylić, ale obrywa cegłą. Łapie się za oko. Goście nadal rzucają. Jeden z nich trafia w głowę. Tomasz upada na ziemię. Ujęcie kręcone z góry – nieruchome ciało Tomasza leży na ziemi. Obok sztandar. Goście gromadzą się wokół niego. Ksiądz stoi z Biblią i wykonuje znak krzyża. Zamyka Biblię, wikary podaje mu ornat.
Sekwencja 14 Na podwórze wjeżdża konny karawan. Mundurowi z pocztu sztandarowego wkładają Tomasza do trumny. Zamykają wieko i kładą na nim sztandar. Trumna zostaje zapakowana do karawanu. W odbiciu szyb karawanu widać gości weselnych. Karawan rusza. Za nim podążają goście weselni. Wikary macha kadzidłem. Plan ogólny: kondukt idzie ulicą. Aleją z drzewami wjeżdża na cmentarz. Seria ujęć zrozpaczonych twarzy żałobników. Trumna spuszczana jest do grobu. Twarze mężczyzn z pocztu sztandarowego. Zapłakana twarz panny młodej. Żałobnicy stoja nad nad grobem, panna młoda wrzuca na trumnę swoją ślubną wiązankę. Huk wybuchu. Wieko trumny podnosi się. Wychodzi z niej Tomasz. Wókoło unosi się dym i kurz. Kolejny huk. W kadrze widać tuman kurzu, który zasłania stojących nad grobem żałobników. Kolejny huk wybuchu. Ujęcie Tomasza biegnącego aleją wśród drzew. Rozlega się sielankowa, spokojna muzyka symfoniczna. Ujęcia poklatkowe biegnącego, szczęśliwego i nareszcie wolnego Tomasza. dźwięk bębnów.
Sekwencja 15 Czarna plansza. Napis: PWSFTviT 1970

Słowa kluczowe:

  • ADAPTACJA

  • KARUZELA

  • KONWENANSE

  • KSIĄDZ

  • MATKA

  • OJCIEC

  • PANNA MŁODA

  • PAN MŁODY

  • POGRZEB

  • REKTOR

  • ROLA SPOŁECZNA

  • ŚLUB

  • UCZELNIA

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x