Archiwum Filmowe

Szczegóły materiału

Wino mszalne

Informacje ogólne:

Identyfikator 
Wino_mszalne_
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1969
Długość materiału 
00:27:26
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Wino mszalne

Opisy:

Podczas Wielkanocy w wiejskim kościele dzieją się szalone rzeczy - strażacy, którzy mieli pełnić wartę przy grobie pańskim upijają się winem mszalnym, kościelny okazuje się być niespełnionym artystą, a ministrant Wacek pod wpływem młodej wdowy Marianny postanawia uciec.

Sekwencja 8 Sypialnia. Na środku pokoju stoi Antoni i kobieta ubrana w peniuar. Antoni żali się kobiecie, że został nazwany bezwstydnikiem, deklaruje, że interesuje go tylko malarstwo sakralne. Pyta, gdzie jest obraz. Klęczy na podłodze i szuka pod meblami. W tle słychać wiadomości telewizyjne. Antoni wyciąga obraz spod łóżka, mówi do kobiety, że już go nie namówi więcej na pozowanie. Zabiera obraz i wychodzi.

Twórcy:

Sekwencje:

Czołówka: Wesołe miasteczko. Mechaniczka zabawka uderzająca pałeczkami w bębenek. Napis: „Wino mszalne” Kolejka w wesołym miasteczku. Napis „Scenariusz Witold Orzechowski i Sławomir Idziak Ujęcie diabelskiego młyna. Pawilon cyrkowy. Mężczyzna ze wiatrówką. Tarcze, do których się strzela. Napis: „Zdjęcia: Zdzisław Kaczmarek, reżyseria Witold Orzechowski” Człowiek w przy papierowych tarczach przedstawiających postacie. Napis: „Opracowanie muzyczne Waldemar Parzyński montaż Wiesława Owczarek dźwięk Tadeusz Pałczyński kierownik zdjęć Józef Siwek”. Grupa osób na strzelnicy. Napis: „W rolach głównych Tomasz Sawicki Beata Tyszkiewicz Ryszard Dembiński Jerzy Szpunar Mirosław Malcharek Zygmunt Malawski Zygmunt Intel Andrzej Błaszczyk” Młody mężczyzna idzie i rozgląda się, w tle osoby oddające strzały na strzelnicy. Kobieta wychodzi z lizakiem z budynku z siłomierzami. Chłopak przed siłomierzem. Napisy: „oraz Ewa Zdzieszyńska Jan Zdrojewski Franciszek Trzeciak Ewa Chwiałkowska zespół KRYSTYNKI i inni”, „opieka artystyczna Janusz kubik Henryk Kluba Adolf Forbert Produkcja PWSTiF 1969” Plansza ze strzelnicy przedstawiającą postać z bębenkiem. Dźwięk z offu: wesoła muzyka jarmarczna
Sekwencja 1 Plac przed kościołem. Kościelny Antoni wybiega z kościoła. Biegnie do dzwonnicy i pociąga za sznur dzwonu. Chłopak - ministrant Wacek - wchodzi do drewnianej altany, patrzy w kierunku kościoła. Widok kościoła. Dwóch strażaków na zakrystii. Rozmawiają o tym, która jest godzina, jeden z nich żartuje, że jeśli jest po dziewiątej, to ma coś do załatwienia. Upomina ich - Wacek odwieszający szaty do szafy. Mówi, że na warcie nie wolno śmiać się i schodzić ze stanowiska. Jeden ze strażaków obraca się i upomina ministranta. Mówi, że stał na warcie, jak ministranta jeszcze na świecie nie było. Sprawdza godzinę na zegarku. Jego kolega pyta, czy to szwabski zegarek, ten poprawia, że szwajcarski. Na uwagę kolegi, że zegarek nie chodzi, odpowiada, że nie nakręca go, żeby się nie popsuł. Drugi strażak wyjmuje swój zegarek z kieszeni i pokazuje koledze. Wacek wychodzi z zakrystii. Zamykając drzwi obserwuje strażaków.
Sekwencja 2 Wnętrze kościoła. Ludzie stoją przed ołtarzem. Dwóch strażaków pełni wartę przy grobie pańskim. Jeden spogląda na kolegę. Brukowana ulica miasteczka. Ulicą idzie młoda kobieta - Marianna. Mija kobiety, które komentują jej sytuację życiową: mówią, że nie wygląda na wdowę, a także że jest piękna i że w związku z tym będą kłopoty. Do Marianny podchodzi mężczyzna, oferuje, że ją odprowadzi. Marianna każe mu spływać. Idzie dalej sama.
Sekwencja 3 Zakrystia. Ksiądz stoi nad Wackiem, który w szufladach bezskutecznie szuka nowych świec. Ksiądz sprawdza w komodzie. Wacek pokazuje na szufladę, do której schował świece i zastanawia się, kto mógł je ukraść. Oskarża strażaków. Ksiądz jest oburzony. Wacek chce coś dodać, ale przerywa wypowiedź. Do zakrystii zagląda kościelny Antoni, który pyta, czy wszystko jest w porządku. Wacek szuka świec w szufladzie. Antoni przekazuje plotki na ucho księdzu. Ksiądz upomina Antoniego. Ten dalej dalej komentuje. Ksiądz mówi, że nie wolno mu takich rzeczy słuchać. Antoni dalej plotkuje. Przy stole siedzą dwaj starsi strażacy. Jeden z nich pali papierosa. Wacek znajduje w szufladzie awangardowy rysunek półnagiej kobiety. Antoni wyrywa mu rysunek z ręki i chowa za plecami. Strażacy przypatrują się sytuacji. Ksiądz rozwija rysunek. Antoni tłumaczy, że to Magdalena, jawnogrzesznica. Ksiądz mówi, że to widać. Komentuje, że wie, jaki to artysta z Antoniego. Strażacy cicho się śmieją. Ksiądz prosi o zapałki. Antoni wyciąga z kieszeni zapalniczkę. Zapala ją na rozkaz księdza. Ksiądz przystawia obrazek do płomienia. Rysunek zaczyna się palić. Antoni próbuje rozwinąć palący się rysunek, mówi, że właśnie planował namalować sukienkę, ale zabrakło mu farby. Tłumaczy, że wszystko poszło na niebo. Rzuca płonący obrazek na ziemię.
Sekwencja 4 Zbliżenie twarzy dziecka. Ludzie zgromadzeni przed ołtarzem. Jeden ze strażaków przy grobie rozgląda się. Pyta kolegę, czym tak pachnie. Ten podnosi ramię i każe mu powąchać. Strażak lekko się nachyla. Pyta, co to za zapach. Jego kolega odpowiada mu, że kwiat lotosu. Pyta kolegę, czym pachniał wczoraj. Zbliżenie twarzy dziecka. Kolega odpowiada mu, że wczoraj była wyborowa. Dźwięk z offu: muzyka kościelna Ludzie wchodzący do kościoła. Za nimi wchodzi Marianna - najazd kamery na żegnającą się kobietę. Siada w ławce. Wacek przy grobie pańskim podlewa kwiaty. Najazd kamery na strażników za nim - pokazują sobie Mariannę. Marianna podnosi wzrok znak książeczki do nabożeństwa. Marianna z lekkim uśmiechem patrzy, co robi ministrant. Przygląda się temu również strażak. Reszki wody z kubka Wacek wylewa na roślinę. Marianna cały czas patrzy w jego stronę. Wacek i strażak patrzą również w stronę Marianny. Kobieta wstaje z ławki. Idzie w kierunku ołtarza. Zbliżenia twarzy ludzi stojących przy ołtarzu. Marianna podchodzi do stopni ołtarza. Wacek nieśmiało chowa się za rośliną, powoli się podnosi. Marianna mija ludzi stojących przy ołtarzu, dwie kobiety za nią patrzą na siebie porozumiewawczo.
Sekwencja 5 Zakrystia. Strażacy grają przy role w karty. Jeden z nich opowiada drugiemu o kierowcy automobilowym, którym poszedł do wróżki i otrzymał przepowiednię o tym, że zginie od cukru. Przepowiednia się sprawdziła, bo ktoś dodał mu cukru do baku. Jego kolega nie wierzy. Strażak przekonuje, że pokazywali to w telewizji. Jego kolega się zamyśla.
Sekwencja 6 Murowana dzwonnica kościoła. Pionowy ruch kamery w dół. Wnętrze kościoła - Wacek idzie wzdłuż ławek. Wchodzi do konfesjonału i zaczyna czytać pozostawiony przez księdza brewiarz. Ujęcie ołtarza. Dźwięk z offu: spokojna muzyka symfoniczna. Strażacy przed zainscenizowanym grobem Chrystusa. Jeden stuka drugiego w ramię zwracając uwagę na to co robią koledzy w zakrystii. W zakrystii starszy strażak próbuje otworzyć szafę, aby dobrać się do wina mszalnego. Wyciąga różne klucze z kieszeni i próbuje otworzyć szafkę w komodzie. Nie udaje mu się to jednak. Bierze halabardę i próbuje nią otworzyć drzwiczki. Młodszy ze strażaków proponuje użycie toporka. Wacek w konfesjonale rozgląda się. Wraca do czytania brewiarza. Strażak otwiera szafkę, w której jest wino. Strażacy patrzą z zachwytem na zawartość szafki. Dźwięk: podniosła muzyka orkiestrowa.
Sekwencja 7 Zbliżenie twarzy strażaka pełniącego wartę przy grobie. Patrzy na drzwi zakrystii, gdzie dwójka strażaków wyciąga wino z szafli. Stuka kolegę ramieniem. Kiwa do niego głową. Zachęca, żeby dołączyli do kolegów. Drugi strażak początkowo odmawia. Kolega argumentuje, że inaczej tamci całe wino wypiją. Strażacy opuszczają swój posterunek i idą do zakrystii. Koledzy witają ich z radością
Sekwencja 9 Ksiądz siedzi przy biurku w kancelarii parafialnej. Antoni podchodzi i dumny z siebie podaje mu obraz. Ksiądz go ogląda, po czym oddaje go Antoniemu. Na obrazie znajduje się portret księdza w kapeluszu kardynalskim. Zbliżenie twarzy księdza - mówi Antoniemu, że nie jest kardynałem i że nie może tego przyjąć. W tle gra telewizor. Antoni mówi, że ksiądz pięknie wygląda w tym kapeluszu. Ksiądz każe mu schować obraz. Antoni się tłumaczy. Ksiądz mówi, że się nie gniewa, ale prosi, by Antoni nie robił mu więcej takich niespodzianek. Ksiądz luzuje koloratkę. Antoni pyta, czy mógłby o coś poprosić. Kontynuuje, że kiedyś ksiądz mu obiecał taki kołnierzyk (koloratkę) - może być nawet używany. Ksiądz oddaje mu swoją koloratkę. Antoni ogląda ją z zachwytem i pyta, jak to się zapina. Prosi, by ksiądz mu zapiął koloratkę na szyi. Ksiądz mu pomaga. Ujęcie obrazu schowanego między meblami. Ksiądz mówi, ze Antoni i tak skończy w piekle.
Sekwencja 10 Wacek czyta brewiarz w konfesjonale. Zamyka książkę i zaczyna przysypiać. Najazd kamery na jego twarz. Strażacy pijący w zakrystii w planie ogólnym. Strażacy piją, pala papierosy i rozmawiają. Jeden z nich opowiada o tym, jak nakrył żonę z innym mężczyzną i poprosił o zgodę na ślub z nią. Zbliżenia twarzy rozmawiających mężczyzn. Wacek przysypia w konfesjonale. Łóżko w sypialni - Antoni w piżamie i koloratce czyta na głos książkę, na drugiej połowie łóżka leży kobieta, zapewne jego żona.
Sekwencja 11 Strażacy siedzą przy stole. Jeden z nich czyta notatki Antoniego na temat powinności artysty i prymatu formy nad treścią. Jeden ze strażaków mówi, że Antoni zwariował od bicia w dzwony. Strażak opowiada żart. Pozostali strażacy się śmieją. Kolejny strażak zaczyna opowiadać kawał. Ujęcie śpiącego w konfesjonale Wacka. Chłopak budzi się. Patrzy na Grób Pański. Zaczyna biec przez kościół. W zakrystii wpada na strażaków, którzy zaczynają go szarpać - chcą od niego klucz (zapewne od kolejnej szafy z alkoholem). Wacek ucieka z kościoła. Strażacy biegną za nim i gonia go pomiędzy drzewami. Wreszcie powalają ministranta, zabierają mu klucz i wracają biegiem do kościoła. Dźwięk z offu: wesoła muzyka jazzowa. Strażacy zatrzaskują drzwi zakrystii przed ministrantem. Ten wali w drzwi. Następnie wolnym krokiem odchodzi.
Sekwencja 12 Sala taneczna, gra zespół „Krystynki” Kobieta śmiejąca się przy stole. Inna kobieta gra na pianinie i śpiewa. Druga kobieta gra na perkusji. Seria ujęć ludzi na Sali. Mężczyźni witają się przy barze. Kobieta grająca na gitarze. Na salę wchodzi Wacek - w cywilnym ubraniu, bez komży. Rozgląda się po sali. Przy stoliku widzi Mariannę z mężczyzną. Ujęcia osób na sali. Wacek patrzy w stronę Marianny. Dwóch mężczyzn przy barze komentuje grający zespół. Ujęcie kobiety grającej na pianinie. Wacek opiera się o ścianę, a Marianna zerka w jego stronę. Kiwa głową na przywitanie. Wraca do rozmowy z mężczyzną przy stoliku. Wacek kieruje się do wyjścia.
Sekwencja 13 Wieczór. Słychać kościelne dzwony. Wacek - już w komży - podchodzi do okna domu. Próbuje zaglądać do środka i podglądać Mariannę, która krząta się w domu. Wreszcie puka do drzwi. Najazd kamery na otwierane drzwi. W drzwiach staje Marianna. Wacek pyta się, czy może wejść. Mariana zaprasza go do pokoju. Rozgląda się i zamyka drzwi. Wacek siada przy stole, Marianna proponuję mu czekoladkę. Wacek odmawia. Marianna prosi, by opowiedział jej, co się wydarzyło.
Sekwencja 14 Powrót do wydarzeń z minionego dnia. Wiejska droga. Seria ujęć strażaków leżących pijanych przy drodze, obok nich leżą halabardy. Dźwięk: radosna muzyka jazzowa.
Sekwencja 15 Marianna wchodzi do pokoju, zapala światło. Za nią wchodzi Wacek. Pyta, czy może tutaj spać, Marianna się zgadza. Wacek prosi Mariannę o pomoc, mówi, że zwariuje w tym miejscu. Marianna mówi, że może trzeba stąd uciec. Wacek powtarza za nią. Marianna staje przy nim i potwierdza, że trzeba stąd uciec. Całuje go w policzek. Wychodzi z pokoju. Wacek ściąga komżę i kładzie się do łóżka. Zamyka oczy. Dźwięk z offu: spokojna muzyka.
Sekwencja 16 Wacek śni. Ujęcia ministranta przed kościołem odjeżdżającego na koniu. Wacek w komży biegnie przez polanę. Ściąga komżę, ciska ją o ziemię i biegnie dalej. We śnie pojawia się również Marianna kręcona w półzbliżeniu. Jest naga, na tle drzew, w rozświetlonym kadrze. Poprawia sobie włosy. Stoi na polanie, zakrywa sobie rękami piersi. Ujęcie gołębi w locie. Dzieci stojące przed domem i na dachu machają marynarkami. Wacek budzi się. Ponowne ujęcie gołebi na niebie. Wacek podchodzi do okna i patrzy na niebo. Dźwięk z offu: spokojna muzyka.
Sekwencja 17 Mężczyzna, z którym Marianna rozmawiała na potańcówce stoi przed samochodem. Ma otwartą klapę silnika. Podchodzi do niego Marianna z dzbankiem i pyta, czy rzeczy zabiorą teraz, czy po świętach. Mężczyzna patrzy w silnik i komentuje, że nie podoba mu się to. Odwraca się w stronę Marianny i mówi, że nie wziął bagażnika na rzeczy. Zbliżenie twarzy Marianny. Mężczyzna niepokoi się o samochód. Opiera się o podniesiona maskę i głośno się zastanawia, z czym jest problem. Zamyka maskę. Kontuzje monolog o samochodzie. Ujęcie twarzy Marianny. Z domu wybiega Wacek. Zatrzymuje się na widok Marianny i mężczyzny. Mija ich spokojnym krokiem. Żegna się z Marianną. Marianna spuszcza wzrok, po patrzy za odchodzącym chłopakiem.
Sekwencja 18 Antoni biegnie przez park, wbiega na teren kościoła. Gołębnik, z którego wylatują gołębie. Kościelny Antoni biegnie przez park, głośno woła księdza i Wacka. Zagląda na plebanię. Przez furtkę w płocie przechodzi ministrant. Idzie spokojnie wzdłuż kościoła, widzi pijanych strażaków z halabardami. Zataczają się i śmieją się z niego, że całe wino wypite i że ich nie upilnował. Mówią, że zrobili bałagan na zakrystii. Wreszcie dają spokój Wackowi i idą dalej.
Sekwencja 19 Karuzele w wesołym miasteczku. Ujęcie kręcone z perspektywy karuzeli w ruchu. Po wesołym miasteczku chodzą strażacy. Ujęcie diabelskiego młyna. Wacek rozgląda się, idzie w stronę kasy. Strażacy przy pawilonach. Podchodzą do budki z jedzeniem. Wacek rozgląda się i patrzy na poczynania strażaków. Ujęcia strażaków oglądających motor. Kiedy motocyklista odchodzi wrzucają do baku kostki cukru. Wacek podchodzi do nich, wyrywa im pudełko z cukrem. Strażacy zaczynają szarpać Wacka. Ujęcia strażaków szarpiących Wacka, jednak ten im ucieka. Dźwięk z offu: radosna muzyka. Ludzie zbierają się przed jednym z pawilonów nazwanym „Ścianą emocji”. Wchodzą po drewnianych schodach. W środku odbywają pokazy akrobatyki motocyklowej. Słychać syrenę karetki pogotowia. Ulicą jedzie karetka. Za nią biegną ludzie. Wacek rozgląda się z niepokojem. Seria ujęć z wesołego miasteczka. W tle biją kościelne dzwony. Wacek biegnie. Zatrzymuje się przy drzewie. Dworzec autobusowy - na pierwszym planie PKS do Brzezin. Kierowca parkuje autobus. Wacek patrzy na rozkład jazdy. Wsiada do autobusu i zajmuje miejsce. Ujęcia chłopaka w jadącym autobusie.

Słowa kluczowe:

  • KONFESJONAŁ

  • KOŚCIELNY

  • KOŚCIÓŁ

  • KRYSTIANKI ( ZESPÓŁ MUZYCZNY)

  • KSIĄDZ

  • MINISTRANT

  • OBRAZ

  • PAŃSTWOWA KOMUNIKACJA SAMOCHODOWA (PKS)

  • PIJAŃSTWO

  • SEN

  • STRAŻAK

  • WDOWA

  • WESOŁE MIASTECZKO

  • WIELKANOC

  • WINO MSZALNE

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x