Informacje ogólne:

Identyfikator 
Zasada
Typ materiału 
Etiuda fabularna
Rok produkcji 
1973
Długość materiału 
00:13:35
Nośnik wyjściowy 
taśma 35mm
Kolor 
czarno-biały
Dźwięk 
udźwiękowiony
Uwagi 

Prawa autorskie:

Właściciele:
PWSFTviT

Profil na Filmpolski.pl:

Zasada

Opisy:

Etiuda opowiada o Andrzeju, młodym i ambitnym pracowniku uczelni, który na pierwszym miejscu stawia własną karierę akademicką. Jest tchórzem i koniunkturalistą, który mimo że koledzy liczą na jego wsparcie, odmawia pomocy, bo nie sądzi by mogło to mu pomóc w karierze. Andrzej odrzuca udział w ich projekcie, uznając go za zbyt ryzykowny i pozbawiony sensu. Z czasem okazuje się jednak, że to właśnie zaangażowanie w projekt kolegów mogło otworzyć mu drogę do stypendium i doktoratu.

Twórcy:

Sekwencje:

Sekwencja 2 Bufet. Kobieta za ladą pali papierosa. Andrzej podchodzi do lady i zamawia kawę. Podchodzi do niego inny wykładowca i prosi, zastąpił go na ćwiczeniach. Ten odmawia. Wykładowca pyta, czy wybiera się na stypendium. Andrzej odpowiada, że nie jest to nic pewnego. Starszy mężczyzna mówi, aby nie był taki skromny. Andrzej bierze kawę i odchodzi, drugi wykładowca idzie za nim. Nazywa Andrzeja „najzdolniejszym”. Pyta o Zbyszka (innego naukowca z instytutu). Andrzej opowiada o jego badaniach. Miesza kawę, którą postawił na swojej teczce. Kolega dogania Andrzeja po chwili. Najazd kamery na parę studentów przytuloną przy ścianie. Jazda kamery w prawo - w kadrze ponownie pojawia się dwóch rozmawiających mężczyzn. Andrzej ironicznie mówi o genialnym pomyśle Zbyszka. Wykładowca odwołuje się do rozmowy, którą słyszał. Opiera się o ścianę. Andrzej podchodzi również do ściany, pijąc kawę. Zgadza się poprowadzić za wykładowcę ćwiczenia. Podchodzi do niego i częstuje się papierosem. WWzamian za zastępstwo na ćwiczeniach kolega dzieli się informacją, że będą nowe dotacje i że instytut potrzebuje projektu Zbyszka. Andrzej zapala papierosa. Mówi, że to są pobożne życzenia. Pali papierosa. Wykładowca powtarza, że to nic pewnego. Klepie Andrzeja po ramieniu i mówi, ze to dotyczy Zbyszka, a nie jego. Żegna się. Mężczyzna odchodzi. Po chwili jego młodszy kolega również. Dźwięk: rockandrollowa piosenka
Sekwencja 3 Andrzej stoi przy telefonie. Wykręca numer paląc papierosa. Pyta o docenta Mordowicza, słuchając odpowiedzi patrzy na zegarek mówi, że zadzwoni później. Odwiesza słuchawkę i odchodzi. Wspina się po schodach. Idzie korytarzem. Zatrzymuje się. Skręca do jednego z pomieszczeń. Kobieta przenosi pliki papierów. Andrzej wchodzi do pomieszczenia. Podchodzi do dwóch mężczyzn, którzy są jego kolegami z instytutu. Jeden z nich podnosi się od stolika i wita się z nim. Andrzej pyta o Zbyszka. Kolega odpowiada, że przyjdzie za parę minut. Do maszyn liczących podchodzi kobieta. Kolega pyta Andrzeja, czy zna Małgorzatę. Do dziewczyny podchodzi drugi mężczyzna i przedstawia jej Andrzeja mówiąc, że to najszybsza kariera na całej uczelni. Najazd kamery na Andrzeja. Ogląda się za odchodzącą od maszyny Małgorzatą. Następnie podchodzi do kolegi, który usiadł do biurka i pyta, czy są gotowi z projektem. Ten potwierdza. Zauważa, że Andrzej sam nie chciał uczestniczyć w projekcie. Andrzej próbuje zaprzeczać. Mówi, że interesuje się tym, co robią. Kolega pyta, czy bezinteresownie. Drugi kolega podchodzi do Andrzeja, mówi, by nie zwracał uwagi na tego drugiego. Opowiada o badaniach zespołu. Podchodzi do Małgorzaty, która podaje mu plik papierów. Tłumaczy, z czym mają trudności. Andrzej pochyla się w jego stronę. Zbliżenie twarzy drugiego mężczyzny, który wcześniej krytykował Andrzeja. Kolega prosi Andrzeja o pomoc w weryfikacji obliczeń. Ten patrzy na niego oraz w kierunku drugiego kolegi. Pyta, jak widzą swoje szanse. Pierwszy kolega odpowiada, że to zależy od dobrej woli kilku ludzi. Drugi kolega filmowany w półzbliżeniu - mówi o konieczności podjęciu ryzyka. Zbliżenie twarzy Andrzeja. Mówi, że nikt nie podejmie takiego ryzyka. Zbliżenie twarzy jego kolegi. Parska i mówi, by Andrzej nie sądził ludzi po sobie. Pierwszy kolega podchodzi do niego i klepie go po ramieniu. Mówi, że za parę dni przedstawiają swój projekt na komisji. Powolny najazd kamery na Andrzeja. Jego kolega staje za nim. Zbliżenie twarzy drugiego kolegi. Pierwszy pyta, czy mogą liczyć na Andrzeja. Andrzej pyta, kogo mają za sobą. Podchodzi do drugiego kolegi. Najazd kamery na drugiego kolegę, który mówi, że mają dobry projekt. Przeciera ręką oko. Andrzej pyta o szansę na dodatkowe dotacje. Ujęcie pierwszego kolegi, który milczy. Ponowne ujęcie Andrzeja. Zaczyna spacerować po pomieszczeniu. Mówi, że jego stanowisko nic nie zmieni. Drugi kolega pyta, czy chce im pomóc. Ujęcie kręcone w P: Andrzej mówi koledze, że projekt jest niepotrzebny. Kolega odpowiada, że to jest tylko opinia Andrzeja, który jest tchórzem. Andrzej tłumaczy, że projekt jest bez sensu. Pokazuje dokumenty i oświadcza, że składa je dziś profesorowi. Najazd kamery na twarz drugiego kolegi.
Sekwencja 5 Szef instytutu badawczego siedzi przy biurku. Zaprasza Andrzeja do środka. Wita się z nim i prosi by usiadł. Klepie go po ramieniu i przeprasza, że Andrzej musiał czekać. Dzwoni telefon. Profesor podnosi słuchawkę. Najazd kamery na twarz profesora. Mówi, że jest teraz zajęty i prosi o telefon później. Odkłada słuchawkę i odwraca się w stronę Andrzeja. Mówi, że ma same dobre wiadomości. Informuje Andrzeja o finansowaniu projektu dla jego kolegów. Wyciąga papierosa. Andrzej wstaje i podaje mu zapalniczkę. Andrzej przytakuje, że projekt kolegów jest interesujący. Profesor siada za biurkiem i mówi, że chce, by Andrzej też brał udział w tym projekcie i że zdąży przed wyjazdem za granicę. Pyta o opracowanie. Zbliżenie twarzy Andrzeja. Andrzej przeprasza i mówi, że nie ma opracowania, gdyż myślał, że profesor nie był projektem zainteresowany. Zbliżenie twarzy profesora. Mówi, ze nie rozumie. Andrzej tłumaczy, że nie sądził, że profesor jest zainteresowany tym projektem badań. Profesor wzdycha z rozczarowaniem i mówi, że liczył na Andrzeja. Ponownie dzwoni telefon. Profesor podnosi się i podchodzi do telefonu mówiąc, że sądził, że będzie to dobry temat na pracę doktorską Andrzeja. Podnosi słuchawkę. Andrzej mówi, że przedstawi projekt w ciągu najbliższych dni. Profesor go nie słucha. Rozmawia przez telefon. Odwraca się w kierunku Andrzeja. Zbliżenie twarzy Andrzeja. Pyta o wyjazd na stypendium. Profesor, stojąc przy telefonie odpowiada, że nie może w tej chwili nic na ten temat powiedzieć. Odwraca się plecami do Andrzeja i rozmawia dalej przez telefon. Andrzej wychodzi.

Słowa kluczowe:

  • DOKTORAT

  • INSTYTUT BADAWCZY

  • PRACA NAUKOWA

  • PROFESOR

  • SEKRETARKA

  • STUDENT

  • UCZELNIA

  • WYKŁADOWCA

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies
Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję pliki cookies z tej strony
x